Diferenzas entre revisións de «Extinción en masa»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
 
== Efectos e recuperación ==
O impacto dos eventos de extinción en masa foi moi variado. Despois dun evento de extinción maior, xeralmente só sobreviven especies de malezas grazas á súa capacidade de vivir en diversos hábitats.<ref name=Quammen>{{Cite web |title=Planet of Weeds |author=David Quammen |work=Harper's Magazine |date=October 1998 |url= http://sep.csumb.edu/class/ESSP645/readings/Quammen%201998.pdf |accessdate=November 15, 2012 |postscript={{inconsistent citations}}}}</ref> Posteriormente, as especies diversificáronse e ocuparon nichos baleiros. Xeralmente, a [[biodiversidade]] recupérase ennun período de 5 a 10 millóns de anos despois dun evento de extinción. Nas extincións en masa máis graves pode tardarse de 15 a 30 millóns de anos.<ref name="Quammen" />
 
O peor evento, a [[extinción do Permiano-Triásico]], devastou a vida sobre a Terra e estímase que matou ao 90% das especies. A vida pareceu recuperarse rapidamente despois desta extinción, pero isto foi principalmente en forma de [[organismo pioneiro|organismos pioneiros]], como o rexo ''[[Lystrosaurus]]''. As investigacións máis recentes indican que os animais especializados que formaron ecosistemas complexos, con alta biodiversidade, redes tróficas complexas e unha variedade de nichos, tardaron máis tempo en recuperarse. Crese que esta longa recuperación debeusese debeu a sucesivas ondas de extinción que impedían a recuperación, e tamén a estreses ambientais prolongados para os orgaismosorganismos, que continuaron ata o Triásico temperán. Investigacións recentes indican que a recuperación non empezou ata o inicio do Triásico medio, de 4 Ma a 6 &nbsp;Ma despois da extinción;<ref name="LehrmannRamezanBowring2006TimingOfRecovery">{{cite journal | title=Timing of recovery from the end-Permian extinction: Geochronologic and biostratigraphic constraints from south China | author=Lehrmann | journal=Geology |date=December 2006 | volume=34 | url=http://geology.geoscienceworld.org/cgi/content/abstract/34/12/1053 | pages=1053–1056 | doi=10.1130/G22827A.1 | issue=12 |bibcode = 2006Geo....34.1053L | author2=D.J. | author3=Ramezan | author4=J. | author5=Bowring | author6=S.A. | display-authors=6 | last7=Payne | first7=Jonathan L. | last8=Orchard | first8=Michael J. | last9=Hongmei | first9=Wang }}</ref> e algúns autores estiman que a recuperación non foi completa ata 30 Ma despois da extinción P-T, é dicir no Triásico tardío.<ref name="SahneyBenton2008RecoveryFromProfoundExtinction">{{cite journal | url=http://rspb.royalsocietypublishing.org/content/275/1636/759 | author1=Sahney, S.|author2= Benton, M.J. |authorlink2= Michael Benton| year=2008 | title=Recovery from the most profound mass extinction of all time | journal=Proceedings of the Royal Society: Biological | doi=10.1098/rspb.2007.1370 | volume = 275 | pages = 759–65 | pmid=18198148 | issue=1636 | pmc=2596898}}</ref> Despois da extinción P-T, houbo un incremento na provincialización, na que as especies ocupaban áreas menores, quizais eliminando os propietarios dos nichos e establecendo a base para unha eventual rediversificación.<ref name="Sidor2013">{{cite journal | doi = 10.1073/pnas.1302323110 | title = Provincialization of terrestrial faunas following the end-Permian mass extinction | year = 2013 | last1 = Sidor | first1 = C. A. | last2 = Vilhena | first2 = D. A. | last3 = Angielczyk | first3 = K. D. | last4 = Huttenlocker | first4 = A. K. | last5 = Nesbitt | first5 = S. J. | last6 = Peecook | first6 = B. R. | last7 = Steyer | first7 = J. S. | last8 = Smith | first8 = R. M. H. | last9 = Tsuji | first9 = L. A. | journal = Proceedings of the National Academy of Sciences | volume = 110 | issue = 20 | pages = 8129–8133
|bibcode = 2013PNAS..110.8129S | pmid=23630295 | pmc=3657826}}</ref>
 
Os efectos das extincións en masa sobre as plantas son algo máis diofícilesdifíciles de cuantificar, dado os nesgos inherentes no rexistro fósil das plantas. Algunhas extincións en masa (como as do final do Permiano) foron igualmente catastróficas para as plantas, mentres que outras, como as do final do Devónico, non afectaron a flora.<ref name="Cascales-Miñana2011">{{Cite journal | last1 = Cascales-Miñana | first1 = B. | last2 = Cleal | first2 = C. J. | title = Plant fossil record and survival analyses | journal = Lethaia | pages = no–no | year = 2011 | doi = 10.1111/j.1502-3931.2011.00262.x | volume=45}}</ref>
 
=== Notas ===
190.195

edicións

Menú de navegación