Diferenzas entre revisións de «Pictos»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
m
Bot: Substitución automática de texto (-Ptolomeo +Tolomeo); cambios estética
m (Bot: Substitución automática de texto (-Ptolomeo +Tolomeo); cambios estética)
'''Pictos''' (latín ''picti'') é o nome que se lle dá aos antigos [[caledonios]] que vivían na moderna [[Escocia]]. Foron un grupo de pobos celtas da [[Idade de Ferro británica]] e o Baixo Medievo que viviron no leste e no norte de [[Escocia]].<ref>[[#Fos96|Foster 1996]]. p. 11-13.</ref> [[Ammiano Marcelino]] preséntaos divididos en dúas tribos en tempos do emperador [[Constante|Flavius Iulius Constante]]: os [[dicalidóns]] (''dicalidonae'') e os [[verturións]] (''verturiones'') e aliados cos [[attacoti]] (do gaélico athach tuatha, que significa pobo ou xente que paga rendas, oposto a xente ceibe) e cos [[escotos]]. O seu nome significaba "pintado" e debíase ao costume dos caledonios de pintarse para o combate. Pictia ou Pictavia (''Pictland'' en inglés) convértese no [[reino de Alba]] (Escocia) durante o século X, co que os pictos pasan a ser coñecidos como ''Albannach'' ou escoceses.
 
Hai unha asociación coa distribución xeográfica de [[fíbula celta|fíbulas]], nomes de lugares [[Linguas britónicas|britónicos]] e [[pedras pictas]]. Os pictos son rexistrados desde antes da [[conquista romana de Britania]] ata o século X, momento no que se pensa que se mesturaron cos [[Gaels]]. Vivían ó norte dos ríos [[Río Forth|Forth]] e [[Río Clyde|Clyde]], e falaban a extinta [[lingua picta]], a cal se pensa que estaba relacionada coas [[linguas britónicas]] faladas polos pobos do sur. Asúmese que son os descendentes dos antigos [[Caledonios|Caledonii]] e outras tribos nomeadas polos historiadores romanos, atopados tamén no [[Mapamundi de PtolomeoTolomeo|mapamundi]] de [[PtolomeoTolomeo]]. Pictia ou Pictavia, mesturouse gradualmente co reino [[Gaels|gaélico]] de [[Dál Riata]] para formar o [[Reino de Alba]] (Escocia). Alba expandiuse, absorbendo os reinos de [[Reino de Strathclyde|Strathclyde]] e [[Lothian]], e no século XI, a identidade dos pictos foi incluída na amálgama de pobos que son os escoceses.
 
A arqueoloxía dá algunhas aproximacións sobre a sociedade dos pictos. A pesar de que sobreviviu moi pouco da súa forma de escritura, a historia deste pobo, a partir do século IV, é coñecida por unha grande variedade de fontes, incluíndo haxiografías como a de [[San Columba]] de Iona, así como varios Anais irlandeses. Aínda que a impresión popular sobre os pictos pode ser a dun pobo escuro e misterioso, non é así en absoluto. A historia e a sociedade pictas son semellantes ás dos pobos de Europa Central, Setentrional ou Oriental na Antigüidade ou na Alta Idade Media cando se os compara con eles.
[[Ficheiro:ArtCelteScotlandFibuleExpoClunydetail.jpg|miniatura|O broche de Rogart, Museo Nacional de Escocia, FC2. Fíbula picta, século VIII, prata con ouro e cristal. Clasificado como tipo Fowler H3.<ref>Youngs, no. 111, with a plate showing the decoration much better; Laing, 310.</ref>]]
[[Ficheiro:Aberlemnokirkyardcropped.jpg|miniatura|dereita|Pedra Kirkyard de [[Aberlemno]], Clase II [[Pedras pictas]].]]
A arte picta aparece nas pedras, na [[ourivaría]] e en pequenos obxectos de pedra e óso. Ten unha forma distintiva do desenvolvemento xeral da arte celta de precoz medieval de [[La Tène|estilo de La Tène]] con influencias crecentes da [[arte insular]] do século VII e VIII en Irlanda e [[Nortumbria]], e despois da [[arte anglosaxoa]] e irlandesa da Idade Media. O legado artístico máis característico son as numerosas [[pedras pictas]] que hai por toda Pictia, dende Inverness ata Lanarkshire. Un catálogo ilustrado desas pedras foi producido por J. Romilly Allen como parte do ''The Early Church Monuments of Scotland'', con listas dos seus símbolos e patróns. Os símbolos e patróns consisten en animais, incluída tamén a [[Besta picta]], o "rectángulo", o "espello e peite", o "dobre disco e símbolo Z", alén de moitos outros. Hai tamén patróns e lentes con debuxos en espiral e remuíños. As chamadas cruces forxados son esculpidas con símbolos pictos, os [[entrelazado (arte)|entrelazado]] da arte insular e imaxinería cristiá, aínda que a interpretación é moitas veces difícil, debido ao desgaste e á escuridade. Moitas das imaxes cristiás esculpidas en pedras, como as de David o arpista, David e o león, ou escenas de St Paul e St Anthony no deserto, foron influenciadas pola tradición da [[arte insular]].<ref>Henderson, Isabel,‘"The "David Cycle" in Pictish Art.' Early Medieval Sculpture. Ed. J.Higgitt.
Oxford, 1986. pp. 87-113., ….. ‘The Meeting of Saint Paul and Saint Anthony: Visual and Literary Uses of a
Eucharistic Motif.' Keimelia. Eds. P. Wallace and G.M Niocaill. Galway, 1989. pp 1-58.</ref>
O traballo do metal é atopado por toda Escocia e mesmo máis ó sur; parece que os pictos dispoñían unha cantidade considerable de prata, probablemente a partir de incursións máis ao sur ou en pago de impostos. O enorme tesouro de prata do período romano en [[Traprain Law]] puido orixinarse das dúas formas. O máis grande achado de traballo de metais pictos foi atopado en 1819 en [[Norrie's Law]], Fife, pero gran parte do tesouro desapareceu ou foi fundido. Dúas famosas placas de prata con [[Esmalte (revestimento)|esmalte]] do [[século VII]] pertencen a ese tesouro, unha amosada enriba, cun símbolo en "Z" cunha forma particularmente ben preservada e elegante. Desafortunadamente poucas pezas comparables sobreviviron.<ref>Youngs, 26-28; [[:File:Pictish symbol silver jewelry hoard norries law.JPG|Poor image of 19th century illustration]]</ref> Arredor de pesadas cadeas de prata, de 0,5 m de longo, foron atopadas deste período; a [[Cadea de Whitecleuch]] é unha das dúas que ten un anel penanular, con decoración simbólica esmaltada, o que suxire que moi probablemente fosen usados como colares.<ref>Youngs, 28</ref>
 
No séculos [[século VIII|VIII]] e [[século IX|IX]], após da cristianización, a elite picta adoptou unha particular forma de [[fíbula celta|fíbulas]] de Irlanda, preferindo certos broches penanulares con terminais en lóbulos. Algunhas fíbulas pseudo-penanulares irlandesas tardías foron adoptadas polo estilo picto, como por exemplo a de Breadalbane ([[Museo Británico]]). O tesouro da [[Illa de St Ninian]] ten a mellor colección de exemplos pictos.
 
== Notas ==
393.002

edicións

Menú de navegación