Diferenzas entre revisións de «Promecio»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
sen resumo de edición
m (HombreDHojalata moveu a páxina "Prometio" a "Promecio": fusión)
}}
O '''promecio''' ou '''prometio'''<ref>[http://academia.gal/dicionario_rag/loadNoun.do?current_page=1&id=1434071 ''promecio'' e ''prometio'' son sinónimos segundo o DiRAG].</ref> é un [[elemento químico]] da [[Táboa periódica dos elementos|táboa periódica]] cuxo símbolo é '''Pm''' e seu [[número atómico]] é 61. Algún tempo denominóuselle ''ilinio'' (por Illinois). Aínda que, tras a observación de certas liñas espectrais, algúns científicos reclamaron descubrir este elemento na natureza, ninguén puido illalo de substancias naturais.
==Descrición==
 
Xérase artificialmente en reactores nucleares, xa que é un dos elementos resultantes da fisión do uranio, do torio e do plutonio. Todos os isótopos coñecidos son radioactivos. Utilízanse principalmente en investigación con trazadores.
 
Demasiado ocupados coas investigacións relacionadas coa defensa durante a segunda guerra mundial, non reivindicaron seu descubrimento ata 1947. O obtiveron analizando subprodutos da fisión do uranio xerados nun reactor nuclear situado nos laboratorios Clinton, en Tennessee.<ref>Jacob A. Marinsky, Lawrence E. Glendenin, Charles D. Coryell: "The Chemical Identification of Radioisotopes of Neodymium and of Element 61", in: ''[[J. Am. Chem. Soc.]]'' '''1947''', ''69&nbsp;(11)'', 2781–2785; {{DOI|10.1021/ja01203a059}}.</ref><ref>{{cita publicación | título = Discovery of Promethium | publicación = [[Oak Ridge National Laboratory|<small>ORNL</small>]] Review | ano = '''2003''' | volume = 36 | número = 1 | url = http://www.ornl.gov/info/ornlreview/v36_1_03/article_02.shtml | dataaceso = 2006-09-17 }}.</ref>
 
<gallery widths="180" heights="200" class="center">
Imaxe:Jacob_A_Marinsky.jpg|Jacob A. Marinsky
Imaxe:Larry_E_Glendenin.jpg|Lawrence E. Glendenin
</gallery>
 
Actualmente o prometio recuperase aínda de subprodutos da fisión do uranio. Tamén se pode producir mediante o bombardeo de <sup><small>146</small></sup>Nd con neutróns. Por captura dun neutrón, este núcleo transformase en <sup><small>147</small></sup>Nd (cuxa vida media é de 11 días), que por emisión dunha partícula beta transmutase en <sup><small>147</small></sup>Pm. AúnAinda que na Terra non existe naturalmente, detectouse no espectro dunha estrela da constelación de Andrómeda.
 
A vida media do isótopo máis estable do prometio, o <sup><small>145</small></sup>Pm, é de 17,7 años. Mediante captura electrónica decae en <sup><small>145</small></sup>Nd.
 
== Notas ==
{{listarefListaref|2}}
 
== Véxase tamén ==
179.584

edicións

Menú de navegación