Diferenzas entre revisións de «Clorofluorocarbonos»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
m
sen resumo de edición
(arranxiños)
m
[[Ficheiro:CFCs.jpg|right|thumb|[[Molécula]]s de CFC]]
Coñécense como '''clorofluorocarbonos''' (CFCs) a todo un grupo de compostos orgánicos sintéticos derivados do [[metano]] ou do [[etano]], nos que os átomos de [[hidróxeno]] foron substituídos, parcial ou totalmente, por átomos de [[fluor]], [[cloro]] e/ou [[bromo]].Este grupo inclúe os seguintes : CFC-11, CFC-12, CFC-113, CFC-114, CFC-115 e moitas formas de [[freón]]. Son incoloros , inodoros , inocuos e estables cando se emiten.Poden durar máis de cen anos na [[estratosfera]].
==Definición==
Coñécense como '''clorofluorocarbonos''' (CFCs) a todo un grupo de compostos orgánicos sintéticos derivados do [[metano]] ou do [[etano]], nos que os átomos de [[hidróxeno]] foron substituídos, parcial ou totalmente, por átomos de [[fluor]], [[cloro]] e/ou [[bromo]].Este grupo inclúe os seguintes : CFC-11, CFC-12, CFC-113, CFC-114, CFC-115 e moitas formas de [[freón]]. Son incoloros , inodoros , inocuos e estables cando se emiten.Poden durar máis de cen anos na [[estratosfera]]
 
 
Estes son compostos de orixe artificial, que se emiten á [[atmosfera terrestre|atmosfera]] principalmente a través de fugas nos procesos de fabricación, así como dos elementos dos que forman parte por dexeneración dos materiais que conforman.
 
 
Son unhas substancias moi estables (alta estabilidade físico-química e nula toxicidade), o que estendeu a súa aplicación como refrixerantes,illantes, propelentes, emulsionantes e limpadores.Foron introducidos a principios dos trinta por enxeñeiros do General Motors, para substituír a materiais perigosos como o [[dióxido de sulfuro]] e o amoníaco.Prohibiuse a súa produción o 31 de decembro de 1995 en Estados Unidos debido a que destrúen a capa de ozono. Agora só poden empregarse, de forma limitada , os CFCs reciclados e almacenados.
 
 
Tamén son un gas con [[efecto invernadoiro]] porque absorben a calor da [[atmosfera]], envían parte da [[calor]] absorbida de regreso á superficie do planeta e contribúen ó seu quentamento.
O descubridor desta ameaza foi o científico mexicano Mario J. Molina (1943) , quen o 11 de outubro de 1995 recibiu o [[Premio Nobel de Química]], en recoñecemento das súas investigacións neste campo .
 
==Véxase tamén==
==Información recollida das seguintes páxinas==
===Ligazóns externas===
 
* http://calidaddelaire.navarra.es/calidadaire/contaminantes_cfcs.cfm
* http://toxtown.nlm.nih.gov/espanol/chemicals.php?id=40
 
* http://es.wikipedia.org/wiki/Clorofluorocarbono
 
http://toxtown.nlm.nih.gov/espanol/chemicals.php?id=40
 
 
http://es.wikipedia.org/wiki/Clorofluorocarbono
 
 
 
[[Categoría:Química]]
23.057

edicións

Menú de navegación