Diferenzas entre revisións de «Henrique, duque de Viseu»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
sen resumo de edición
 
==Traxectoria==
O Infante D. Henrique naceu enna cidade do Porto o [[Mércores de Cinsa]] día que se consideraba pouco propicio ao nacemento dun neno. Era o quinto fillo do rei [[Xoán I de Portugal]], fundador da [[Dinastía de Avis]], e de Dona [[Filipa de Lancaster]] (''Lencastre'' en portugués).
 
O infante foi bautizado algúns días despois do seu nacemento, sendo o seu padriño o Bispo de Viseu. Os seus pais deron-lle o nome Henrique posibelmente en honra do seu tío materno, o duque [[Henrique IV de Inglaterra|Henrique de Lancaster]].
En 1415, foi armado cabaleiro e recibiu os títulos de [[Duque de Viseu]] e Señor da [[Covilhã]]. O [[18 de febreiro]] de [[1416]], foi encargado do Goberno de Ceuta. Cabialle organizar no reino o mantemento da Praza marroquí.
 
En [[1418]], voltou a Ceuta na compañacompañía de D. [[Xoán, Infante de Portugal|Xoán]], o seu irmán máis novo. Os Infantes dirixían unha expedición de socorro á cidade, que sufriu nese ano o primeiro longo asedio, imposto conxuntamente polas forzas dos reis de [[Fez]] e de [[Granada]]. O cerco gorou - e D. Henrique tentou de inmediato atacar Xibraltar, pero o mal tempo impediuo de desembarcar: manifestaba así unha vez máis a temeridade e fervor antimusulmano do Infante. Ao regresar a Ceuta recibiu ordes de D. Xoán I, para non continuar tal proxecto, polo que volveu para o reino nos primeiros meses de [[1419]]. Montou por esta época unha armada de corso, que actúa na zona do estreito de Xibraltar a partir de Ceuta. Dispuña de máis unha fonte de ingresos e moitos dos seus homes habituaranse, así, ao mar. Algúns deles serían desviados, máis tarde, para outras viaxes cara a novos destinos.
 
En [[1419]]-[[1420]] algúns dos seus escudeiros, João Gonçalves Zarco e Tristão Vaz Teixeira, desembarcaron entón nas [[Arquipélago de Madeira|illas Madeirense]], que xa era visitada por navegadores portugueses desde o século anterior. As illas resultaron de gran importancia producindo grandes cantidades de [[cereal|cereais]], minimizando a escaseza que aflixen Portugal. O arquipélago foi doado a D. Henrique polo seu irmán o rei D. [[Duarte de Portugal|Duarte]], sucesor de D. Xoán I, en [[1433]].
[[Ficheiro:OrderOfCristCross.svg|thumb|left|200px|A Cruz da [[Orde de Cristo]], símbolo que adornou, dentre outros, as naus [[Portugal|portuguesas]] durante os [[Descubrimentos portugueses|descubrimentos]].]]
O [[25 de maio]] de [[1420]], D. Henrique foi nomeado dirixente da [[Orde de Cristo]], que sucedeu á [[Orde dos Templarios]], cargo que detería ata a fin da vida. No que concerne ao seu interese na explotación do Océano Atlántico, o seu cargo na Orde foi tamén importante ao longo da década de [[1440]]. Isto débese ao feito da Orde controlar vastos recursos, o que axudou a financiar a explotación, a verdadeira paixón do príncipe.
En [[1427]], os navegantes descubriron as primeiras illas dos [[Azores]] (posiblemente Gonzalo Vello). Tamén estas illas deshabitadas foron despois colonizadas polos portugueses.
 
Ata a época do Infante D. Henrique, o [[Cabo Bojador]] era para a Europa o punto coñecido máis meridional na costa de [[África]]. [[Gil Eanes]], que ocupou unha das expedicións, foi o primeiro a pasolopasalo, en [[1434]], eliminareliminando os medos entón vixentes canto ao descoñecido que para alén do Cabo se atoparon.
 
No momento da morte de D. Xoán I, o seu fillo máis vello (e irmán de D. Henrique), D. Duarte subiu ao trono, e entregou a este un quinto de todos os proveitos comerciais coas zonas descubertas así como o dereito de explotar alén do Cabo Bojador.
O reinado de D. Duarte durou só cinco anos, despois do cal, D. Henrique apoiou o seu irmán D. [[Pedro, Duque de Coimbra|Pedro]] na rexencia durante a minoría de idade do sobriño D. [[Afonso V de Portugal|Afonso V]], recibindo a cambio a confirmación do seu privilexio. Procedeuse tamén, durante a rexencia, a colonización dos Azores.
 
Cunha nova embarcación, a [[carabela]], as expedicións sufriusufriron un grande impulso. O [[Cabo Branco, Mauritania|Cabo Branco]] foi alcanzado en [[1441]] por Nuno Tristán e Antón Gonçalves. A [[Baía de Arguim]] en [[1443]], coa conseguinte construción dun forte en [[1448]].
 
Dinis Dias chega ao [[río Senegal]] e dobra o [[Cabo Verde]] desde [[1444]]. A [[Guinea]] é visitada. Así, os límites ao sur do gran deserto do [[Sahara]] son sobrepasarsesobrepasados. A partir de aí, D. Henrique cumpre un dos seus obxectivos: desviar as rotas do comercio do Sahara e acceder ás riquezas en África Meridional. En [[1452]] a chegada de ouro era en suficiente cantidade para que se acuñaron os primeiros ''cruzados'' de ouro.
 
Entre [[1444]] e [[1446]], preto de corenta embarcacións saíron de [[Lagos, Algarve|Lagos]]. Na década de 1450 descubriu o arquipélago de Cabo Verde. Data desa época a orde dun mapa-mundo do vello mundo a Fra Mauro, un monxe veneciano.
Usuario anónimo

Menú de navegación