Diferenzas entre revisións de «Atol Enewetak»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
este artigo contén material procedente do artigo da Wikipedia en inglés en:Enewetak Atoll
(este artigo contén material procedente do artigo da Wikipedia en inglés en:Enewetak Atoll)
'''Enewetak''' (ou '''Eniwetok''') é un [[atol]] das [[Illas Marshall]] situado no [[Océano Pacífico]], componse de 40 illotes cun área de 5´85 km² e unha lagoa interior de 80 [[quilómetro|km]] de circunferencia. En [[1999]] a poboación ascendía a 820 persoas.
 
Forma un distrito lexislativo da [[ Cadea Ralik]] nas [[Illas Marshall]]. É o segundo atol máis occidental da cadea Ralik, e atópase 305 km. ao oeste de [[atol Bikini]]. O goberno de EE.UU. chamou ao atol "Eniwetok" ata 1974, cando cambiou a súa denominación oficial a "Enewetak" (xunto con moitos outros nomes locales das illas Marshall) para reflectir máis adecuadamente a súa pronunciación correcta.
== Proba nuclear ==
 
== Historia ==
Os humanos habitaron o atol fai polo menos 2.000 anos. Enewetak non era coñecido polos europeos ata que en 1974 a visitou a corveta mercante británica ''Walpole'', quen o chamou "Brown Range" (de aí o nome xaponés "Atol Brown"). Foi visitada por unha ducia de buques antes da creación da [[Alemaña | colonia alemá]] das [[Illas Marshall]] en 1885. Xunto co resto das Illas Marshall, Enewetak foi capturado pola [[Armada Imperial Xaponesa]] en 1914 durante a [[Primeira Guerra Mundial]] e o mandato do [[Imperio xapones]] pola Liga [[de] as Nacións Unidas] no ano 1920. Os xaponeses administra a illa caeu baixo o [[Mandato do Pacífico Sur]], pero a maioría dos asuntos locais deixou en mans dos líderes locais tradicionais ata o inicio da [[Segunda Guerra Mundial]].
 
Os humanos habitaron o atol fai polo menos 2.000 anos. Enewetak non era coñecido polos europeos ata que en 1974 a visitou a corveta mercante británica ''Walpole'', quen o chamou "Brown Range" (de aí o nome xaponés "Atol Brown"). Foi visitada por unha ducia de buques antes da creación da [[Alemaña | colonia alemá]] das [[Illas Marshall]] en 1885. Xunto co resto das Illas Marshall, Enewetak foi capturado pola [[Armada Imperial Xaponesa]] en 1914 durante a [[Primeira Guerra Mundial]] e o mandato do [[Imperio xapones]] pola Liga [[de] as Nacións Unidas] no ano 1920. Os xaponeses administraadministraron a illa caeu baixo o [[Mandato do Pacífico Sur]], pero a maioría dos asuntos locais deixoudeixaronos en mans dos líderes locais tradicionais ata o inicio da [[Segunda Guerra Mundial]].
En novembro de 1942, os xaponeses construíron un campo de aviación en Engebi Illa, pero xa que era utilizado só para encher avións entre o [[Truk]] e as illas ao leste, o persoal de voo non foron estacionadas no país e a illa só tiña defensas simbólico. Cando o [[Gilbert]] caeu aos Estados Unidos, o [[Exército Imperial Xaponés]] s [[Brigada Anfibia primeiro]], unha unidade formada pola terceira unidade independente Guarnición previamente estacionados en [[Manchukuo]] foi asignado para defender o atolón, chegando o 04 de xaneiro 1944. Dos 3.940 homes da brigada, 2.586 quedaron para defender o atolón de Eniwetok, complementado polo persoal de aviación, os empregados civís e traballadores, pero non puideron terminar fortificar a illa antes do asalto estadounidense. Durante a Batalla [[de Eniwetok]] en febreiro de 1944, os Estados Unidos capturaron Enewetak nunha operación anfibia de cinco días, con grandes combates en Engebi illote, que foi a instalación xaponeses máis importantes no atolón. Loita contra a tamén ocorreu no illote principal de Eniwetok si mesmo e na Illa Parry, sede dunha base de hidroavións xaponeses.
 
Tras o final da [[Segunda Guerra Mundial]], Enewetak quedou baixo o control dados [[Estados Unidos]], como parte dado [[Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico]] ata a independencia das Illas Marshall en 1986.
Os residentes locais foron evacuados, a miúdo involuntariamente, e o atolón foi utilizado para probas [[nucleares]] como parte da [[Pacífico Proving Grounds]]. Os corpos de soldados estadounidenses mortos na Batalla de Enewetak e enterrados alí foron exhumados antes de que comezaron as probas e regresou aos Estados Unidos para volver ser enterrados polas súas familias. Ao redor do 43 probas nucleares en Enewetak foron despedidos desde 1948 ata 1958. O primeiro [[bomba de hidróxeno]] de proba, cuxo nomee en código [[Ivy Mike]], celebrouse a finais de 1952 como parte de [[Operation Ivy]], e se vaporiza o illote de [[Elugelab]]. Esta proba inclúe o uso de [[B-17 Flying Fortress]] avións para voar a través da | [[choiva radioactiva nube radioactiva]] co fin de analizar mostras de a bordo. Os avións foron controlados polos buques de B-17 voando a pouca distancia á nai visual destes zánganos. En total foron 16 a 20 B-17 de tomar parte nesta operación, dos cales a metade eran control das aeronaves e a outra metade zánganos. Para o exame das nubes explosión das bombas nucleares en varios foguetes 1957/58 (na súa maioría a partir de [[Rockoon] s]) puxéronse en marcha.
 
== Proba nuclear ==
Os residentes locais permitíuselles regresar na década de 1970 e o 15 de maio de 1977, o goberno de Estados Unidos dirixida aos militares para descontaminar as illas. Isto fíxose mediante a mestura da terra contaminada e os residuos das distintas illas, cun [[cemento Portland]] e enterralo nun dos cráteres de explosión. O cráter atopábase no extremo norte de Runit ((coord | 11 | 33 | 9,22 | N | 162 | 20 | 50.29 | E |)), que é unha illa no lado este de o atolón. Isto continuou ata o cráter converteuse nun montículo esférico ((converter | 25 | m | m)) alta. O cráter logo cubríase cun ((converter | 18 | en | mm | cantar = on)) capa grosa de cemento, chamado "Cactus Dome" . Todos os servizos participaron neste esforzo. O goberno de Estados Unidos declarou ás illas seguros para vivir en 1980.
Os residentes locais foron evacuados, a miúdo involuntariamenteforzosamente, e o atolónatol foi utilizado para probas [[nucleares]] como parte da [[Pacífico Proving Grounds]]. Os corpos dedos soldados estadounidenses mortos na Batalla de Enewetak e enterrados alí foron exhumados antes de que comezaron as probas e regresouregresaron aos Estados Unidos para volver ser enterrados polas súas familias. Ao redor do 43 probas nucleares foron realizadas en Enewetak foron despedidos desde 1948 ata 1958. OA primeiroprimeira proba da [[bomba de hidróxeno]] de proba, cuxo nomeenome en código era [[Ivy Mike]], celebrouse a finais de 1952 como parte de [[Operation Ivy]], e se vaporizavaporizou o illote de [[Elugelab]]. Esta proba inclúeincluíu o uso de avións [[B-17 Flying Fortress]] avións para voar a través da | [[choiva radioactiva |nube radioactiva]] co fin de analizar mostras de a bordo. Os avións foron controlados polos buques de B-17 voando a pouca distancia á nai visual destes zánganos. En total foron 16 a 20 B-17 de tomar parte nesta operación, dos cales a metade eran control das aeronaves e a outra metade zánganos. Para o exame das nubes explosión das bombas nucleares en varios foguetes 1957/58 (na súa maioría a partir de [[Rockoon] s]) puxéronse en marcha.
 
OsAos residentes locais permitíuselles regresar na década de 1970 e o 15 de maio de 1977, o goberno dedos Estados Unidos dirixidaordeou aos militares paraa descontaminardescontaminación asdas illas. Isto fíxose mediante a mestura da terra contaminada e osdos residuos das distintas illas, cuncon [[cemento Portland]] eque enterraloenterrouse nun dos cráteres deda explosión. O cráter atopábase no extremo norte de [[Runit]] ((coord{{coor dm| 11 | 33 | 9,22 | N | 162 | 20 | 50.29 | E |))}}, que é unha illa no lado este de odo atolónatol. Isto continuou ataconverteu o cráter converteuse nun montículo esférico ((converter |de 25 | m | m)) alta. Ode cráteralto logoque cubríasecubríuse cuncunha ((convertergrosa |capa 18de |cemento ende |46 mm | cantar = on)) capa grosa de cementocm., chamado "Cactus Dome" . Todos os servizos participaron neste esforzo. O goberno dedos Estados Unidos declarou ás illas segurosseguras para vivir en 1980.
En 2000, o [[Illas Marshall Tribunal de Reclamacións Nucleares]] outorgado máis de 340 millóns dólares á poboación de Enewetak por perda de uso, as dificultades, as dificultades médicas e máis de limpeza nuclear. Este premio non inclúe os aproximadamente $ 6 millóns anuais orzados polos Estados Unidos para a educación e os programas de saúde nas Illas Marshall.
 
En [[2000]], os habitantes de Enewetak foron indemnizados con 340 millóns de dólares en danos e prexuízos por perda de uso da terra, o desprazamento forzado e os problemas de de saúde entre a poboación. Esta indemnización non inclúe a suma anual de 6 millóns de dólares, que paga o goberno dos EE.UU. para a educación e a saúde nas Illas Marshall.
 
==Galería==
O 1 de novembro de 1952 fíxose estalar unha bomba de fusion nuclear con graves efectos para a flora e fauna local{{cómpre referencia}}.
<gallery>
image:Eroberung von Eniwetok.jpg|Batalla de Eniwetok
image:AbombOperationSandstoneApril1948.png|Operación Sandstone
image:Ivy Mike (Eniwetok-Atoll - 31. Oktober 1952).jpg|Proba Ivy Mike, 31 Outubro 1952
image:Atombombentest Greenhouse-George.jpg|Proba Operation Greenhouse
image:Ivy King Blast.jpg|Proba Ivy King, Novembro 1953
image:Atombombentest Redwing-Seminole 01.jpg|Proba Red-wing Seminole
image:Atombombentest Redwing-Seminole 02.jpg|Proba Red-wing Seminole
image:Hardtack Umbrella nuke.jpg|Proba Hardtack Umbrella
image:Enewetak atomic detonations.ogg|Video clips de tres probas de explosións nucleares en Eniwetok, Illas Marshall
</gallery>
 
En [[2000]], os habitantes de Enewetak foron indemnizados con 340 millóns de dólares en danos e prexuízos por perda de uso da terra, o desprazamento forzado e os problemas de de saúde entre a poboación. Esta indemnización non inclúe a suma anual de 6 millóns de dólares, que paga o goberno dos EE.UU. para a educación e a saúde nas Illas Marshall.
 
== Ligazóns externas ==
Usuario anónimo

Menú de navegación