Distribución dos españois e os seus descendentes no mundo:
España+ 100.000+ 10.000+ 1.000
Os españois[1] son un grupo étnico orixinario de España. Xenética e etnolingüisticamente, os españois pertencen ás poboacións máis amplas do sur e oeste de Europa, amosando un alto grao de continuidade con outros grupos étnicos derivados da rexión indoeuropea. España é tamén o fogar dunha ampla gama de identidades nacionais e rexionais, moldeadas pola súa complexa historia. Estes inclúen varios idiomas e dialectos, moitos dos cales son descendentes directos do latín, o idioma imposto durante o dominio romano. Entre eles, o castelán (tamén coñecido como español) é o máis falado e o único idioma oficial en todo o país.
Entre as linguas rexionais que se falan habitualmente inclúense, por unha banda, a única lingua indíxena sobrevivente de Iberia, o éuscaro (descendente das extintas linguas paleohispánicas), así como outras linguas romances de ascendencia latina como o propio castelán, o catalán e o galego. Moitas poboacións fóra de España teñen devanceiros que emigraron de España e comparten elementos dunha cultura hispánica. A máis notable destas comprende a Hispanoamérica no hemisferio occidental.
Castro, Americo. Willard F. King e Selma Margaretten, trans. The Spaniards: An Introduction to Their History. Berkeley, California: University of California Press, 1980. ISBN0-520-04177-1.
Chapman, Robert. Emerging Complexity: The Later Pre-History of South-East Spain, Iberia, and the West Mediterranean. Cambridge: Cambridge University Press, 1990. ISBN0-521-23207-4.
Goodwin, Godfrey. Islamic Spain. San Francisco: Chronicle Books, 1990. ISBN0-87701-692-5.
Harrison, Richard. Spain at the Dawn of History: Iberians, Phoenicians, and Greeks. New York: Thames & Hudson, 1988. ISBN0-500-02111-2.
James, Edward (ed.). Visigothic Spain: New Approaches. Oxford: Clarendon Press, 1980. ISBN0-19-822543-1.
_alternate_colours.svg?lang=gl)
