Escribidor de capuz

Escribidor de capuz
	Nome taxon Emberiza caesia ; Philipp Jakob Cretzschmar 1827
	Instancia de taxon
	Categoría taxonómica especie
	Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Passeriformes
Familia	Emberizidae
Xénero	Emberiza
Especie	Emberiza caesia ; Cretzschmar, 1827 Emberiza caesia
Cifras e dimensións
	Masa 2,31 g peso de nacemento
	Tamaño da niñada 4,5
	Período de incubación 13 d
Localización
	Área de distribución África
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/024ytt
ITIS	559872
UICN	22720920
CoL	39FSQ
	Wikidata G:Commons C:Commons

O escribidor de capuz^[1] (Emberiza caesia) é unha ave paseriforme da familia Emberizidae, un grupo separado actualmente pola maioría dos autores modernos dos Fringillidae.

Etimoloxía e taxonomía

Foi descrita polo médico e científico alemán Philipp Jakob Cretzschmar, que fundou o Museo de Historia Natural de Senckenberg.^[2] O nome do xénero Emberiza vén da palabra do antigo alemán Embritz, un escribidor. O termo específico caesias vén do latín caesius, "gris azulado".^[3]

É unha especie monotípica, sen subespecies.^[4]

Descrición

O escribidor de capuz habita a zona de Grecia, Turquía, Chipre e os países costeiros da marxe oriental do Mediterráneo. É unha ave migratoria que pasa os invernos en Sudán. Moi raramente pode migrar cara a Europa occidental.

Para nidificar elixen zonas de outeiros moi solleiros, con arbustos, situados en illas ou preto das costas. Reprodúcese a menores alturas que o escribidor das hortas, unha ave relacionada que habita nos mesmos sitios. Pon entre catro e seis ovos por posta, nun niño colocado no chan. A súa alimentación natural consiste en insectos cando son crías ou principalmente en sementes cando son adultos.

Esta especie é de tamaño menor que o escribidor das hortas. O macho reprodutor ten a cabeza cincenta con marcas alaranxadas sobre o bico. A parte superior do seu corpo é marrón e a manchas, agás o sobrecú, e a parte inferior é maiormente laranxa. O bico é de cor rosa.

As femias e as crías teñen un padrón de cores máis débil na cabeza, e parécense máis aos escribidores da horta. Poden distinguirse polos sobrecús marrón escuros e polo anel branco que rodea os ollos.

Conservación

Na Lista Vermella da IUCN esta especie está clasificada como en "preocupación menor" debido á súa ampla área de distribución e gran tamaño de poboación. Aínda que a tendencia da poboación é incerta, non hai probas de que estea sufrindo un rápido declive que cause unha maior preocupación en canto a súa conservación.^[5]

Europa alberga unha poboación estimada de 230.000-451.000 individuos maduros, que supoñen o 85 % dos que hai globalmente. Isto indica unha poboación mundial preliminar de 271.000-531.000 individuos maduros, aínda que se necesita afinar as estimacións.^[6]

Notas

↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.
↑ Beolens, Bo; Watkins, Michael (2003). Whose Bird? Men and Women Commemorated in the Common Names of Birds. Londres: Christopher Helm. p. 94.
↑ Jobling, James A. (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres, Reino Unido: Christopher Helm. pp. 83, 145. ISBN 978-1-4081-2501-4.
↑ Madge, Steve (2020). "Cretzschmar's Bunting (Emberiza caesia), version 1.0". Birds of the World (en inglés). ISSN 2771-3105. doi:10.2173/bow.crebun2.01.
↑ "Cretzschmar's Bunting (Emberiza caesia) | Text | BirdLife International". datazone.birdlife.org. Consultado o 2025-01-16.
↑ European Commission. Directorate General for Environment.; IUCN.; BirdLife International. (2022). European red list of birds 2021. LU: Publications Office. doi:10.2779/967570.

Véxase tamén

Ligazóns externas

[1] "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.

[2] Beolens, Bo; Watkins, Michael (2003). Whose Bird? Men and Women Commemorated in the Common Names of Birds. Londres: Christopher Helm. p. 94.

[job-3] Jobling, James A. (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres, Reino Unido: Christopher Helm. pp. 83, 145. ISBN 978-1-4081-2501-4.

[4] Madge, Steve (2020). "Cretzschmar's Bunting (Emberiza caesia), version 1.0". Birds of the World (en inglés). ISSN 2771-3105. doi:10.2173/bow.crebun2.01.

[5] "Cretzschmar's Bunting (Emberiza caesia) | Text | BirdLife International". datazone.birdlife.org. Consultado o 2025-01-16.

[6] European Commission. Directorate General for Environment.; IUCN.; BirdLife International. (2022). European red list of birds 2021. LU: Publications Office. doi:10.2779/967570.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]