Escribenta das canaveiras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Escribenta das canaveiras
Reed Bunting male and female.jpg
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Emberizidae
Xénero: Emberiza
Especie: E. schoeniclus
Nome binomial
Emberiza schoeniclus
(Linnaeus, 1758)
Emberiza schoeniclus.

A escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus) é unha ave da familia Emberizidae que poboa as zonas húmidas de boa parte de Europa e o norte de Asia.

Características[editar | editar a fonte]

Pequeno paxaro cunha lonxitude de entre 13,5 e 15,5 cm de lonxitude[1]. Caracterízase pola pigmentación dos ovos do que deriva varios nomes populares en varios idiomas relacionado coa escritura[2]. Só os machos presentan, na época de cría, plumaxes vistosos. O resto do ano ano dominan tons ocres e pardos. Hai entre 15 e 30 subespecies, segundo a autoridade consultada. As grandes diferenzas en plumaxe, tamaño e forma do peteiro e talla corporal xustifican estas diferenzas[2]. En Galicia só nidifica a subespecie E. S. lusitanica, sen nome galego recoñecido. A subespecie lusitanica difire sutilmente pola súa xenética e polo seu tamaño e plumaxe máis escuro. Alas relativamente máis curtas e un peteiro desproporcionadamente longo. Características estas últimas que se explicarían polo menor carácter migratorio e unha dieta invernal baseada máis en insectos ca en sementes[2]. A reprodución é exclusivamente en humidais. Trátase dunha especie moi discreta nos seus costumes[2].

Distribución[editar | editar a fonte]

En España realizouse o primeiro censo desta ave en 2005, co resultado de menos de 400 parellas reprodutoras. A maior poboación reprodutora atópase en Galicia cunha poboación de entre 128-158 pp.[3] Na Península Ibérica pódense atopar tres subespecies: Emberiza schoeniclus schoeniclus, abondosa na Europa occidental e presente como invernante; a iberoccidental Emberiza schoeniclus lusitanica, considerada en perigo crítico de extinción e a iberoriental Emberiza schoeniclus witherbyi, considerada en perigo, polo que esta especie foi considerada pola SEO Ave do Ano 2009.[4]

Distribución Lusitanica[editar | editar a fonte]

En época de cría, a distribución desta subespecie, vai dende o litoral do País Vasco ata o norte do Texo. Case está desaparecida de Asturias, Cantabria e País Vasco. En Portugal está presente sobre todo na Ría de Aveiro[2]. En Galicia, o censo do 2013, mostrou entre 30 e 42 territorios reprodutores. Os territorios máis habituais son os esteiros do Ulla, o Tambre e a Lagoa da Frouxeira[2]. Ten desaparecido de lugares interiores coma as Gándaras de Budiño[2].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Svensson L., Mullarney K., Zetterström D. (2010). Guía de aves: España, Europa y región mediterránea. ISBN 9788428215336. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 R. Salvadores, F. Arcos (Outubro 2014). "As escribentas das canaveiras nidificantes en Galicia". Cerna (72). 
  3. Escribenta das canaveiras - Atlas de aves reprodutoras Consultada o 16/03/10
  4. Escribano Palustre: Ave do ano 2009

Véxase tamén[editar | editar a fonte]