Encoro de Lindoso

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 41°52′19″N 8°12′10″O / 41.8719666, -08.2027392

Encoro de Lindoso
Encoro de Lindoso-panorámica.jpg
Localización administrativa
EstadoPortugal
DivisiónFreiguesías
SubdivisiónLindoso, Soajo
Localización xeográfica
ContinenteEuropa
CuncaCunca hidrográfica Miño-Limia
Coordenadas41°52'19.61"N 8°12'9.50"W
Características
Superficie1.511 km2
Lonxitude máxima17 km
Profundiade máxima338 m
Altitude110 m
Capacidade390.000.000
Outros datos
PaísEspaña
Comunidade AutónomaGalicia
ProvinciaOurense
Concellos afectadosLobios, Entrimo

O encoro de Lindoso (en portugués: barragem do Alto Lindoso) é un encoro que está situado na Rexión Norte de Portugal, no Distrito de Viana do Castelo, preto da aldea de Lindoso.

O proxecto para construír o encoro comezou en 1983. A construción rematou en 1992. A presa úsase para xerar electricidade. É propiedade da compañía Electricidade de Portugal (EDP). A central hidroeléctrica do encoro de Lindoso é coñecida coma o Ferrari de Portugal.[1]

Apuntamentos históricos[editar | editar a fonte]

Convenio España-Portugal de maio do 68[editar | editar a fonte]

O 29 de maio de 1968, os Plenipotenciarios de España (Fernando M.ª Castiella), e Portugal (Luís da Câmara Pinto Coelho), asinan en Madrid un Convenio e Protocolo adicional entre España e Portugal para regular o uso e aproveitamento hidráulico dos tramos internacionais dos ríos Miño, Limia, Texo, Guadiana e Chanza, e dos seus afluentes.

O acordo, asinado mediante convenio entre España e Portugal, ou entre Franco e Salazar, para o aproveitamento do río Limia, a realidade é que non foi segredo, publicouse nos diarios oficiais de cada país, Portugal antes, o 5 de novembro de 1968[2], e España o 22 de abril de 1969.[3]

O 4 de maio de 1971 o Diário do Governo nº 113[4], aproba o estatuto de funcionamento da Comisión Lusao-Hispana derivada do Convenio de repartimento dos ríos transfronteirizos de maio de 1968. O BOE publica o mesmo convenio no número 115 do 14 de maio de 1971.[5]

O 12 de febreiro de 1976 o Diário do Governo nº 96[6] aproba a 2ª ratificación do protocolo derivada do Convenio de repartimento dos ríos transfronteirizos de maio de 1968. O BOE publícao no número 140, do 13 de xuño de 1977.[7]

Asolagamento do val do Limia[editar | editar a fonte]

O encoro de Lindoso esténdese 17 quilómetros polo val do Limia, xusto ata a central hidroeléctrica do encoro das Conchas, situada na aldea do Valoiro. Asolagou as aldeas de Aceredo, Buscalque e O Vao no concello de Lobios, e a Reloeira no concello de Entrimo. Afectou ás parroquias de Manín, Lobios, Torno e San Martiño de Grou. En Portugal a aldea de Várzea foi a máis afectada, na freiguesía de Soajo, e tamén a aldea de Lindoso, na freiguesía de Lindoso.

Estrutura da presa[editar | editar a fonte]

A estrutura da presa é de arco de formigón de dobre curva cunha altura de 110 m por riba do nivel de cimentación. A parte superior da parede está a unha altura de 339 m. sobre o nivel do mar. A lonxitude da parte superior da parede é de 297 (ou 298) m., e o volume da estrutura é de 308.500 (ou 309.000) m³. O espesor da presa é 21 na parte inferior, e na coroa 4 m.[8]

A presa ten unha saída inferior e dous aliviados de inundación con tres portas cada un, situados no lado dereito da presa. Pode desviar un máximo de 400 m³/s, un máxima descarga de 2760 m³/s.[9] A inundación de deseño é de 3500 m³/s; determinouse que a probabilidade de ocorrer este evento é unha vez cada 1000 anos.

Encoro[editar | editar a fonte]

Co nivel normal de 338 m. (máximo 339 m. en augas altas) o depósito esténdese por unha área de aproximadamente 1,05 (ou 1,072) km² e ten 379,01 millóns de m³ de auga - dos cales 347,91 (ou 270) millóns poden ser usados para xerar electricidade. O destino mínimo de conxestión no que aínda se poden operar as máquinas é de 280 m. Con 347,9 Millóns de m³ de auga utilizábel, poden xerar 224,6 millóns de kWh.[10]

Central de enerxía[editar | editar a fonte]

A central de almacenamento bombeado do encoro de Lindoso[11] é unha das centrais hidroeléctricas máis grandes de Portugal cunha potencia instalada de 630 (ou 634) MW. A xeración media anual é de 948 (ou 909,6, 910 ou 933,8 millóns de kWh.[12]

A central está situada nunha caverna a 350 m. baixo terra. Está ligada ao cadro a través dun eixe (diámetro 6,80 m). As dúas turbinas da central producen un máximo de 315 (ou 317) MW e os xeradores asociados de 350 MVA. A velocidade nominal das turbinas é de 214 / min (ou 214,3). Os xeradores teñen unha tensión nominal de 18 kV. As dúas máquinas poden conectarse en liña dentro de 90 segundos. A central ten un Túnel de 4,88 km de longo conectado co encoro de Touvedo, que serve como cunca inferior para regular o caudal do Limia, cando está en funcionamento a central do Lindoso, e evitar os asolagamentos das aldeas da Ponte da Barca e outras próximas ao río.

A altura mínima de caída é de 227 m, o máximo 288 m. O caudal máximo é de 125 m³ / s.

Hai seis transformadores de potencia monofásicos no cadro que xeran a tensión de 18 kV a 400 kV. Unha liña de 400 kV leva á subestación en Riba de Ave e outra a España.

Datos sobre o encoro[editar | editar a fonte]

  • As dúas turbinas moven 250 m³/s.
  • Os túneles de alimentación das turbinas posúen 8,3m diámetro.
  • A produción media anual de 948 GWh supera en preto de 248 GWh, en relación á totalidade dos encoros do río Zêzere.
  • 1.200.000 m³ de escavacións.
  • 650.000 m³ de formigón.
  • 3.000 t de aceiro.
  • Custou 74 millóns de contos (1990) [aproximadamente 369 millóns de euros].
  • O edificio de comandos da subestación de 18/400 kV liga á central por un ascensor con 350 m. de altura, o maior de Europa cando foi posto en funcionamento.
  • O ascensor tamén é o máis rápido de Europa, e segundo do mundo, superado só polo da CN Tower en Toronto, Canadá.
  • O encoro foi construído no antigo enceramento que alimentaba a vella Central de Lindoso, posta en funcionamento no ano 1922, esta foi a primeira gran central hidroeléctrica do país, e aínda continúa en funcionamento.
  • O punto máis baixo das turbinas está ao nivel do mar.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Río Lima en Lindoso 
Pedra onde se recolle a inauguración do encoro de Lindoso 
Muro do encoro de Lindoso 
Río Limia e Leboreiro confluíndo no encoro de Lindoso 
Torres encoro Lindoso 
Aproveitamento antiga central de Lindoso 
Ponte do Gusteu no Aceredo asolagado 
Casas emerxendo no Aceredo asolagado 
Casas emerxendo no Aceredo asolagado 
Casas emerxendo no Aceredo asolagado 
Casas emerxendo no Aceredo asolagado 
Casas emerxendo no Aceredo asolagado 
Casas emerxendo no Aceredo asolagado 
Aceredo asolagado 

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "No Minho, um passeio sob um céu de estrelas a mais de 300 metros de profundidade". Consultado o 31-01-2021. 
  2. "Aprova, para ratificação, o Convénio entre Portugal e Espanha para Regular o Uso e o Aproveitamento Hidráulico dos Troços Internacionais dos Rios Minho, Lima, Tejo, Guadiana, Chança e Seus Afluentes e Protocolo Adicional, assinados em Madrid a 29 de Maio de 1968.". Diário do Governo n.º 260/1968. Consultado o 30-01-2021. 
  3. "Instrumento de Ratificación del Convenio y Protocolo adicional entre España y Portugal para regular el uso y aprovechamiento hidráulico de los tramos internacionales de los ríos Miño, Limia, Tajo, Guadiana y Chanza, y de sus afluentes, firmado en Madrid el 29 de mayo de 1968." (PDF). BOE. Consultado o 30-01-2021. 
  4. "Aprova o Estatuto de Funcionamento da Comissão Internacional criada pelo Convénio Luso-Espanhol de 1968 para Regular o Uso e o Aproveitamento Hidráulico dos Troços Internacionais dos Rios Minho, Lima, Tejo, Guadiana, Chança e Seus Afluentes e vários regulamentos relacionados com o referido aproveitamento hidráulico, bem como a composição daquela Comissão Internacional e das suas subcomissões". Diário do Governo. Consultado o 31-01-2021. 
  5. "Decreto 1032/1971, de 6 de mayo, por el que se dispone la publicación y entrada en vigor del Estatuto de Funcionamiento de la Comisión hispano-portuguesa para regular el uso y aprovechamiento de los tramos internacionales de los ríos Miño, Limia, Tajo, Guadiana y Chanza y de sus afluentes y Reglamentos anejos, aprobados en Consejo de Ministros de 4 de julio de 1969." (PDF). BOE. Consultado o 31-01-2021. 
  6. "Aprova para ratificação o 2.º Protocolo Adicional ao Convénio de 29 de Maio de 1968, entre Portugal e Espanha, para Regular o Uso e o Aproveitamento Hidráulico dos Troços Internacionais dos Rios Minho, Lima, Tejo, Guadiana, Chança e Seus Afluentes, no que respeita ao aproveitamento hidráulico do troço internacional do rio Minho". Diário da República. Consultado o 31-01-2021. 
  7. "Instrumento de Ratificación de España del Segundo Protocolo Adicional al Convenio de 29 de mayo de 1968 entre España y Portugal para regular el uso y aprovechamiento hidráulico de los tramos internacionales de los ríos Miño, Limia, Tajo, Guadiana y Chanza y de sus afluentes, en lo que respecta el aprovechamiento hidráulico del tramo internacional del río Miño, firmado en Guarda, el 12 de febrero de 1976." (PDF). BOE. Consultado o 31-01-2021. 
  8. "Alto Lindoso". Serviço SNIRH. Consultado o 31-01-2021. 
  9. "Central do Alto Lindoso". Wikienergia.pt. Arquivado dende o orixinal o 22-04-2015. Consultado o 31-01-2021. 
  10. "Alto Lindoso detalles presa". Consultado o 31-01-2021. 
  11. "Observatorio global de enerxía". Global Energy Observatory. Consultado o 31-01-2021. 
  12. "Hidroelectricidade en Portugal, memoria e desafío" (PDF). Rede Eléctrica Nacional, S.A. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 18-05-2021. Consultado o 31-01-2021. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]