A poboación é de entre 300 e 350 persoas durante o inverno, pero se incrementa dramaticamente nos meses de verán. Durante xullo e agosto o número de turistas chega a máis de 3.000 por día (traendo con eles uns 1.600 coches). Moitas persoas visitan a illa polas súas praias de area branca. Entre as máis coñecidas das súas praias están Sarakiniko, Fragos (Simos) e Panagias Nissia, todas cheas de augas azulverdosas.
Elafónisos é de lonxe a illa habitada máis grande do arquipélago do Peloponeso, e a única que é un concello independente. Tamén hai algúns descubrimentos arqueolóxicos para explorar na illa e nas augas circundantes. A igrexa principal da comunidade é Agios Spyridon (en grego: Άγιος Σπυρίδων), que está construída sobre un pequeno illote separado da terra, que está conectado por unha ponte sobre augas pouco profundas co resto da illa. A superficie do concello tamén inclúe 3km² na parte continental que consiste principalmente na famosa praia de Punta.
No continente, aproximadamente, a uns 6´5km. ao leste está Neapoli (en grego: Νεάπολη) do municipio de Vatika. Preto de 8´5km ao sur do está Cabo Frangos (en grego: Φράγκο) na illa de Citera.
Na antigüidade, Elafónisos non constituía unha illa senón unha península co nome "Onou Gnathos" (grego: Όνου Γνάθος) (Queixada de Burro), de acordo a Pausanias.[1] Xusto á beira da costa de Elafonisos atópase o lugar arqueolóxico de Pavlopetri, unha cidade afundida que se remonta a principios dos anos do terceiro milenio AEC e crese que foron reclamados polo mar ao redor do 1000 AEC.[2]
↑Description of Greece book 3, chapter 22, section 10
"kalousi de Onou gnathon tên akran". (2.94), (1.97) and Strabo Geography (2.22), (2.71), (4.22), (4.28)[Ligazón morta]
