Efecto Hill-Robertson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

En xenética de poboacións, o efecto Hill–Robertson ou interferencia Hill–Robertson, é un fenómeno que identificaron Bill Hill e Alan Robertson en 1966.[1] Proporciona unha explicación de por que a recombinación xenética pode ter unha vantaxe evolutiva.

Explicación[editar | editar a fonte]

Nunha poboación de tamaño finito que está suxeita á selección natural, produciranse desequilibrios de ligamento aleatorios. Estes poden ser causados por deriva xenética ou por mutación, e tenderán a retardar o proceso da evolución.[2] Isto pode entenderse máis doadamente considerando o caso de desequilibrios causados pola mutación:

Consideremos unha poboación de individuos cuxo xenoma ten só dous xenes, a e b. Se un mutante vantaxoso (A) do xene a aparece nun determinado individuo, ese xene do individuo se fará por medio de selección natural máis frecuente na poboación co paso do tempo. Porén, se un mutante vantaxoso distinto (B) do xene b se orixina antes de que A chegue á fixación, e se orixina casualmente nun individuo que non porta A, entón os individuos que porten B e os individuos que porten A estarán en competición. Se está presente a recombinación, entón acabarán por orixinarse individuos que portan tanto A coma B (de xenotipo AB). Con tal que non haxa efectos epistáticos negativos por portar ambos, os individuos de xenotipo AB terán unha maior vantaxe selectiva que os individuos aB ou Ab, e os AB chegarán, por tanto, á fixación. Porén, se non hai recombinación, os individuos AB só poden aparecer se a última mutación (B) ocorre casualmente nun individuo Ab. A probabilidade de que isto ocorra depende da frecuencia de aparición de novas mutacións, e do tamaño de poboación, pero é en xeral improbable a non ser que A estea xa fixado ou case fixado. Por tanto, debería esperarse que o tempo que pasa desde que se orixina a mutación A e a poboación queda fixada para AB será moito máis longo en ausencia de recombinación. Por tanto, a recombinación permite un avance máis rápido da evolución.[2]

Joe Felsenstein (1974)[3] mostrou que este efecto era matematicamente idéntico ao modelo de Fisher-Muller proposto por R. A. Fisher (1930)[4] e H. J. Muller (1932),[5] aínda que a súa argumentación verbal era substancialmente diferente.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Hill, W. G. Hill, and A. Robertson, 1966 The effect of linkage on limits to artificial selection. Genetical Research. 8: 269–294.
  2. 2,0 2,1 Hartl, D. L. & Clark, A. G. (2007). Principles of Population genetics, 4th ed. Sinauer Associates, Inc. Publishers, Sunderland, Massachusetts, USA.
  3. Felsenstein, J. 1974 The Evolutionary Advantage of Recombination. Genetics 78: 737–756.
  4. Fisher, R.A. 1930 The Genetical Theory of Natural Selection. Clarendon Press, Oxford.
  5. Muller, H.J. 1932 Some Genetic Aspects of Sex. American Naturalist 66: 118–138.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]