Saltar ao contido

Educación musical

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A educación musical comprende os procesos de ensino e aprendizaxe relacionados coa música, incluíndo programas educativos, métodos de ensino, institucións, docentes e pedagogos. Pode abarcar:

  • Música na educación obrigatoria (e.g. primaria e secundaria)
  • Música en institucións non formais (como escolas de música)
  • Formación musical en centros especializados (como conservatorios ou universidades)[1]

A incorporación da música desde os primeiros niveis escolares ata estudos avanzados en centros especializados é habitual nas sociedades occidentais.

Pedagoxía musical

[editar | editar a fonte]

A pedagoxía musical examina a relación entre a música e o ser humano, e distingue entre ensino teórico e práctico. Abrange diversas etapas: elemental, secundaria, profesional e comparada, atendendo a métodos, contidos e obxectivos do ensino musical.[2]

Ademais, integra coñecementos da psicoloxía, socioloxía, antropoloxía, medicina, musicoloxía, historia e pedagogía artística.[3]

Investigación

[editar | editar a fonte]

A investigación en pedagogía musical divídese en:

  1. Histórica – Orixe e evolución da educación musical.
  2. Sistemática – Obxectivos, valores e contornas sociais.
  3. Empírico‑analítica – Mellora dos procesos de aprendizaxe.

Estudos suxiren que a educación musical potencia habilidades cognitivas, creativas, estéticas, sociais, emocionais e psicomotrices, especialmente en idades temperás.[4]

Métodos activos destacados

[editar | editar a fonte]
  • **Método Dalcroze** – Aprende ritmos e expresión mediante movemento e improvisación.[5]
  • **Método Kodály** – Baseado en solfexo relativo e canto mediante signos.
  • **Método Orff** – Fomenta ritmo, linguaxe creativa e improvisación.
  • **Método Suzuki** – Aprendizaxe instrumental imitando a adquisición da lingua materna.
  • Outros métodos activos: Martenot, Willems, Montessori…

Música na infancia e desenvolvemento cerebral

[editar | editar a fonte]

A música fomenta o desenvolvemento da memoria, atención, linguaxe, matemática, equilibrio, expresión emocional e creatividade durante a infancia. Existen evidencias sobre os efectos transitorios do chamado "efecto Mozart" en habilidades visuoespaciais.[6]

  1. Ciravolo, Néstor Javier (2019). Didáctica de la Música.
  2. Giráldez Hayes, Andrea (2005). Internet y educación musical.
  3. Hargreaves, David J. (1998). Música y desarrollo psicológico.
  4. Swanwick, Keith (1991). Música, pensamiento y educación.
  5. Émile Jaques‑Dalcroze (1865–1950).
  6. Rauscher et al. (1993). Efecto Mozart.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Ciravolo, Néstor Javier. Didáctica de la Música. Ed. Aula Taller, 2019.
  • Frega, Ana Lucía. Música para maestros. Graó, 2015.
  • Giráldez Hayes, Andrea. Internet y educación musical. Graó, 2005.
  • Hargreaves, David J. Música y desarrollo psicológico. Graó, 1998.
  • Swanwick, Keith. Música, pensamiento y educación. Morata, 1991.
  • Émile Jaques‑Dalcroze. Información biográfica, pedagoxía do movemento.
  • Rauscher et al. (1993). Estudo sobre o "efecto Mozart".