Economía de Casaquistán

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Economía de Casaquistán
Moeda tenge
Organizacións comerciais de que fai parte OMC (observador), CEI, OCE
Datos estatísticos[1]
PIB 232,3 mil millóns (2012)
Posición do PIB 53ª no mundo[2]
Crecemento do PIB 5,5% (2012)
PIB per cápita 13 900 (2012)
PIB por sector agricultura 5,2%, industria 37,9%, comercio e servizos 56,9% (2012)
Inflación 5,2% (2012)
Poboación abaixo da limiar de pobreza dato non dispoñíbel
Total da forza de traballo 8.973.000 (2012)
Forza de traballo por sector agricultura 25,9%, industria 11,9%, servizos 62,2% (2010)
Desemprego 5,3% (2012)
Industrias {{{Industrias}}}
Parcerías comerciais[1]
Exportacións 88,61 mil millóns (2012)
Produtos de exportación petróleo e derivados 59,9%, metais ferrosos 19%, produtos químicos 5%, máquinas 3%, cereais, la, carne, carbón
Principais mercados República Popular China 21,7%, Francia 9,4%, Alemaña 8,3%, Rusia 5,3%, Italia 5,2%, Canadá 4,5%, Romanía 4,5% (2011)
Importacións 42,82 mil millóns (2012)
Principais produtos importados máquinas e equipamentos, produtos de metal, alimentos
Finanzas públicas[1]
Débeda externa 105,5 mil millóns (2012)
Ingresos dato non dispoñible
Gastos dato non dispoñible
KazMunayGaz, empresa de petróleo e gas natural do Casaquistán.

Casaquistán, a máis grande das ex-repúblicas soviéticas en territorio excluindose a Rusia, posúe grandes reservas de combustible fósil e grandes xacementos doutros minerais e metais. Tamén ten un importante sector agrícola grande onde se destacan a produción de grans e a creación de gando. O sector industrial do país é principalmente centrado na estración e procesamento destes recursos naturais[1]

O país gozou de crecemento de dous díxitos en 2000 e 2001, e 8% ou máis por ano entre 2002 e 2007 - grazas en gran parte ao seu crecente sector de enerxía, pero tamén á reforma económica, de boa gana colleitas, e o crecemento do investimento estranxeiro. O 2008 o crecemento de PIB caeu para 2,4%, e foi negativo o 2009, debido ás caídas de prezos do petróleo e de metais, e a problemas no sector bancario que seguiu á crise financeira global.[1]

Notas[editar | editar a fonte]