Drauzio Varella

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Drauzio Varella
Drauzio Varella.jpg
Nacemento3 de maio de 1943
Lugar de nacementoSão Paulo
NacionalidadeBrasil
Alma máterUniversidade de São Paulo
Ocupaciónxornalista, escritor, oncólogo e divulgador científico
PremiosPrêmio Jabuti
Na rede
Facebook: drauziovarella Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Antônio Drauzio Varella, tamén escrito Antônio Dráuzio Varella, e ás veces por confusión Áuzio Varella (de Dráuzio > Dr.Áuzio) [1], nado en São Paulo o 3 de maio de 1943, é un oncólogo, científico e escritor brasileiro de orixe galega (o seu avó era de Riós, Ourense).[2] Graduado na Universidade de São Paulo (USP), na que foi aprobado en 2º lugar, é coñecido por popularizar a información médica no Brasil, a través de aparicións en programas de radio, TV e Internet, cun sitio web e unha canle de YouTube. Tamén foi un dos fundadores da Universidade Paulista e da Rede Objetivo, onde impartiu clases de Física e Química durante moitos anos.[3] Varella tamén é un crítico da medicina alternativa.[4]

Carreira médica[editar | editar a fonte]

Drauzio estudou medicina na Facultade de Medicina da Universidade de São Paulo. A principios dos anos 70, xa como médico, comezou a traballar co profesor Vicente Amato Neto na área de doenzas infecciosas no Hospital do Servidor Público de São Paulo. Durante 20 anos dirixiu tamén o servizo de inmunoloxía do Hospital do Câncer (São Paulo) e, de 1990 a 1992, o servizo de cancro do Hospital do Ipiranga. Foi profesor en varias facultades do Brasil e en institucións doutros países, como o Memorial Hospital de Nova York, a Cleveland Clinic (tamén nos Estados Unidos), o Karolinska Institute de Estocolmo, a Universidade de Hiroshima e o National Cancer Institute de Toquio.[3]

Ademais do cancro, Varella tamén foi un dos pioneiros no Brasil no estudo da SIDA, especialmente do sarcoma de Kaposi.[5] En 1989, comezou a traballar no cárcere de Carandiru investigando a prevalencia do virus VIH nos presos. Até 2002, ano no que se desactivou o cárcere, traballou alí como médico voluntario. Varella mesmo chegou a concibir unha banda deseñada, O Vira-Lata, dentro do plan de prevención da Sida na cadea.[6]

Actualmente, apoiado pola Universidade Paulista e a Fundação de Amparo à Pesquisa do Estado de São Paulo (FAPESP), dirixe un proxecto de bioprospección de plantas brasileiras en Río Negro, buscando obter extractos para probar experimentalmente na loita contra o cancro e os antibióticos e bacterias resistentes.[7] [8] [9]

Carreira como comunicador[editar | editar a fonte]

En 1986, baixo a dirección do locutor de radio Fernando Vieira de Mello iniciou campañas radiofónicas co obxectivo de informar á poboación sobre a SIDA e os métodos de prevención.[5] Con este proxecto, Varella traballou en Jovem Pan 2 FM e despois no 89 FM en São Paulo Tamén presentou por uns anos, a diario na Rádio Bandeirantes de São Paulo, o "Espaço Saúde", no que describe as doenzas, os seus síntomas e as formas de prevención.[10] Na televisión, o seu traballo máis coñecido é en Rede Globo, onde presenta varios cadros clínicos no programa Fantástico, falando sobre o corpo humano, o tabaquismo, os primeiros auxilios, o embarazo, a obesidade ou o transplante de órganos. Ademais de Rede Globo, tamén traballa noutras emisoras, como Canal Universitário e TV Senado, nas que entrevista a especialistas e trata temas de saúde en varios ámbitos. En internet, Drauzio ten un gran éxito coa súa canle de YouTube, que abarca temas de actualidade tanto no ámbito sanitario como social.[11]

En agosto de 2021 estreouse en Brasil o documental Incarcerados, que é un complemento do Dr. Drauzio Varella.[12]

A TVG dedicoulle un capítulo do programa "Facendo as Américas" no verán de 2022.[13]

Carreira como escritor[editar | editar a fonte]

Ademais de campañas de prevención, Drauzio Varella tamén é escritor de ficción e non ficción. Lanzado en 1999, o libro Estação Carandiru, que conta o seu traballo cos presos de Carandiru, converteuse nun éxito de vendas e recibiu o Premio Jabuti na categoría de "non ficción" na edición de 2000.[14] En 2003, a obra gañou as pantallas cinematográficas nunha película do director Héctor Babenco, con Rodrigo Santoro como protagonista. O seu outro libro, Nas Ruas do Brás, foi premiado na Feira Internacional do Libro de Boloña, en Italia e tamén na Bienal do Livro de Rio de Janeiro, en 2001, na categoría "revelação de autor de literatura infantil". Florestas do Rio Negro foi nomeada ao Prêmio Jabuti en 2002.[15] En 2012 publicou o libro Carcereiros, que conta as súas historias traballando como médico voluntario no Carandiru.[16] En 2015, publicou Correr - o exercício, a cidade e o desafio da maratona, tamén na Companhia das Letras, achega información médica e a súa experiencia en maratóns, despois de que decidiu comezar a adestrar para o Maratón de Nova York. Drauzio leva máis de 20 anos practicando este deporte, e aínda que non o considera un pracer, asegura que a actividade é unha necesidade para manter a súa saúde.[17]

En 2017 publicou o libro Prisioneiras, publicado pola Companhia das Letras, que conta as súas historias e conclusións traballando como facultativo voluntario no Centro Penitenciario de Mulleres da Capital, en São Paulo.[18] [19]

Premios e Nomeamentos[editar | editar a fonte]

Ano Premio Categoría Indicación Resultado Ref.
2020 Premios MTV Millennial Brasil Falou Tudo Nomeado Nomeamento [20]
imagina Juntos Drauzio Varella e Atila Iamarino [20]

Publicacións seleccionadas[editar | editar a fonte]

  • A AIDS Hoje, en tres volumes, coa colaboración de Antonio Fernando Varella e Narciso Estareira
  • Estación Carandiru, Companhia das Letras
  • Macacos, Publifolha (colección "Folha Explains")
  • Nas rúas de Brás, Companhia das Letras (literatura infantil)
  • De brazos para o alto, Companhia das Letras (literatura infantil)
  • Florestas do Rio Negro, baixo a dirección científica de Alexandre Adalardo de Oliveira e Douglas C. Daly
  • Maré - vida na favela, Casa das Palavras (coautoría de Paola Berenstein e Ivaldo Bertazzo)
  • Por un fío, Companhia das Letras
  • Bolboretas da Alma - Escritos sobre ciencia e saúde, Companhia das Letras
  • O Médico Doente, Companhia das Letras
  • Carcereiros, Compañía das Letras
  • Correr, Companhia das Letras
  • Prisoneiras, Companhia das Letras

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Drauzio ou 'Dr. Auzio' Varella? Médico esclarece 'confusão' com seu nome". 23 de março de 2017. Consultado o 17 de dezembro de 2018. 
  2. Fernández, Jaime. "Nya de la Rubia e Xil Ríos levan esta noite os seus ritmos ao escenario de ‘Bamboleo’". elcorreogallego.es. Consultado o 2022-09-03. 
  3. 3,0 3,1 "Institucional - OBJETIVO". Consultado o 29 de xuño de 2017. 
  4. Varella, Drauzio (2018-03-18). "Imposição pelas mãos". Folha de S.Paulo. Arquivado dende o orixinal o 19-03-2018. Consultado o 18-03-2018. 
  5. 5,0 5,1 "Drauzio Varella recebe prêmio por sua trajetória e contribuição à oncologia" (en portugués). 2019-08-05. Consultado o 2022-01-13. 
  6. "Folha de S.Paulo - Herói de gibi incentiva preso a usar camisinha - 24/9/1995". www1.folha.uol.com.br. Consultado o 2022-09-06. 
  7. "Dr. Drauzio Varella fala para capixabas sobre qualidade de vida". 17 de xullo de 2017. Consultado o 6 de setembro de 2017. 
  8. "Drauzio Varella fala sobre qualidade de vida em evento no Levitas". 12 de Agosto de 2011. Arquivado dende o orixinal o 07 de setembro de 2017. Consultado o 6 de Setembro de 2017. 
  9. "Folha Online - Brasil - Médico e escritor, Varella ganhou notoriedade em campanhas de prevenção à Aids - 22/03/2005". Consultado o 2018-03-19. 
  10. "Palestra com Dr. Dráuzio Varella". Palestras de Sucesso (en portugués). Consultado o 2022-09-06. 
  11. "Drauzio Varella - Vídeos". Consultado o 29 de xuño de 2017. 
  12. ""ENCARCERADOS" É RICO COMPLEMENTO ÀS ADAPTAÇÕES AUDIOVISUAIS DA OBRA DE DRAUZIO VARELLA". Consultado o 2021-08-28. 
  13. Fernández, Jaime. "Nya de la Rubia e Xil Ríos levan esta noite os seus ritmos ao escenario de ‘Bamboleo’". elcorreogallego.es. Consultado o 2022-09-03. 
  14. "59º Prêmio Jabuti". Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2018. Consultado o 6 de marzo de 2018. 
  15. "Florestas do Rio Negro". ecologia.ib.usp.br. Consultado o 2022-09-03. 
  16. CARCEREIROS - 1ªED.(2012) - Drauzio Varella - Livro (en portugués). 
  17. Luara Calvi Anic (22 de xuño de 2015). "Drauzio Varella:"A corrida é um antidepressivo poderoso"". Consultado o 29 de xuño de 2017. 
  18. "Drauzio Varella lança ‘Prisioneiras’, o último livro de uma trilogia". 14 de maio de 2017. Consultado o 6 de marzo de 2018. 
  19. "Drauzio Varella fecha trilogia com retratos de mulheres presas". 13 de maio de 2017. Consultado o 6 de marzo de 2018. 
  20. 20,0 20,1 Splash (24 de setembro de 2020). "MTV Miaw 2020: Confira os vencedores da premiação". Consultado o 12 de marzo de 2021. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]