Doenza de Canavan
Aparencia
| Doenza de Canavan | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Se cre que pode requirir tratamento, consúltello ao médico. | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Características | |||||||||||||||||||||||||||
|
Especialidade médica
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||||||||||||||||
A doenza de Canavan é unha enfermidade desmielinizante que se agrupa dentro das chamadas leucodistrofias. É unha doenza rara que se debe a unha mutación no xene da aspartatoacilasa no cromosoma 17 e que se acompaña dun aumento de ácido N-acetil-aspártico (NAA). É típica da idade infantil, onde pode comezar con macrocefalia, cegueira, espasticidade, atraso psicomotor, crises convulsivas e dificultade para tragar alimentos e mesmo a morte. O seu diagnóstico pódese facer obxectivando o déficit encimático en cultivo de fibroblastos. Non existe ningún tratamento que cure esta doenza.[1]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ JJ Zarranz; Neuroloxía. Ed Esselvier, 4º edición. Capítulo 20: Doenzas desmielinizantes.
