Didelfinos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Didelphinae")
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Didelfinos
Didelphinae

Rango fósil: cretáceo superior - actualidade
Sarigüeia de Virxinia (Didelphis virginiana)
Sarigüeia de Virxinia (Didelphis virginiana)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Subreino: Bilateria
Superfilo: Deuterostomia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Infrafilo: Gnathostomata
Superclase: Tetrapoda
Clase: Mammalia
Infraclase: Marsupialia
Magnorde: Ameridelphia
Orde: Didelphimorphia
Familia: Didelphidae
Subfamilia: Didelphinae
(Gray, 1821)
Sarigüeia de orellas brancas (Didelphis albiventris).
Marmosa de Robinson (Marmosa robinsoni).
Sarigüeia de catro ollos (Philander opossum).

A dos didelfinos (Didelphinae) é unha subfamilia de marsupiais didelfimorfos da familia dos didélfidos que inclúe 16 xéneros con especies actuales.[1]

Entre elas están as especies máis coñecidas de sarigüeias e o único marsupial que habita a rexión Neártica (o popular colocolo, Dromiciops gliroides).

Taxonomía[editar | editar a fonte]

A historia taxonómica desta subfamilia é complexa. O clado faise necesario ao unificar as especies de didélfidos. As que se clasificaban antes na familia dos Caluromydae, coas que integraba Didelphidae formando respectivamente as actuais subfamilias dos Caluromyinae e Didelphina.

As relacións filoxenéticas entre os xéneros Marmosa, Thylamys, Gracilinanus, Micoureus e Monodelphis seguen a ser motivo de controversia entre os distintos investigadores e, dentro de cada xénero, a relación de especies que o forman segue variando a medida que avanzan os estudos. Así, novos xéneros como Cryptonanus, Tlacuatzin ou Chacodelphys están formados por especies que antes se clasificaban noutros xéneros da familia.[2][3]

Característica distintiva[editar | editar a fonte]

Unha das características que identifican aos machos das especies desta subfamilia á que teñen tres bulbos uretrais a diferenza dos Caluromyinae, que teñen dous.[4]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Segundo Voss e Jansa (2009) a sufamilia comprende as tribos e xéneros seguintes:[3]

(Nota: só se inclúen aquí as submailias e xéneros con especies viventes)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Didelphinae en MSW.
  2. Solari Torres, S. A. (2002)
  3. 3,0 3,1 R. S. Voss e S. A. Jansa (2009): Phylogenetic relationships and classification of didelphid marsupials, an extant radiation of New World metatherian mammals, en Bulletin of the American Museum of Natural History nº 322, 177 pp.
  4. Glironia venusta en Animal Diversity Web

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Gould, Edwin; McKay, George & Kirshner, David (1988): Encyclopedia of mammals. San Diego, CA, USA: Academic Press. ISBN 978-0-1229-3670-1.
  • Grzimek, B.; Schlager, N. e Olendorf, D. (2003): Grzimek's Animal Life Encyclopedia. Detroit: Thomson Gale.
  • Kemp, T. S. (2005): The Origin & Evolution of Mammals. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-850761-5.
  • McKenna, M. C. e Bell, S. K. (1997): Classification of Mammals Above the Species Level. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-11013-8.
  • Solari Torres, S. A. (2002: Sistemática de Thylamys (Mammalia: Didelphimorphia: Marmosidae): un estudio de las poblaciones asignadas a Thylamys elegans en Perú. Universidad Nacional Mayor de San Marcos. Lima. Documento completo.
  • Wilson & Reeder (eds.) (2005): Mammal Species of the World 2 vols. 3ª ed. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-4.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externss[editar | editar a fonte]