Debora Caprioglio
_(cropped).png)  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 3 de maio de 1968 (58 anos) Venecia |
| Residencia | Roma |
| Relixión | Catolicismo |
| Altura | 168 cm |
| Cor dos ollos | Castaño |
| Cor do pelo | Cabelo castaño e louro |
| Actividade | |
| Ocupación | actriz, modelo, actriz de cinema |
| Período de actividade | 1988 - |
| Familia | |
| Cónxuxe | Angelo Maresca (2008–) |
| Parella | Klaus Kinski (1987–1989) Sven-Göran Eriksson Tinto Brass |
   | |
Debora Caprioglio, nada en Venecia o 3 de maio de 1968, é unha actriz italiana.[1] É coñecida internacionalmente polo seu papel protagonista no filme de 1991 de Tinto Brass Paprika.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Con dezasete anos gañou o concurso Un volto per il cinema[2] e pouco despois foi descuberta polo actor e director Klaus Kinski, con quen se prometeu e que a lanzou ao mundo do cinema no filme Nosferatu a Venice (1988), de Augusto Caminito, e despois debutou ese mesmo ano ao seu catón, en Grandi cacciatori, tamén de Caminito, e Kinski Paganini (1989),[3] revisitando a vida do violinista tamén dirixido per el, presentado con moita polémica no Festival de Canes.
Máis tarde foi unha das protagonistas do remake de La maschera del demonio dirixido per Lamberto Bava e, despois do final do compromiso con Kinski, foi Tinto Brass quen a deu a coñecer definitivamente ao gran públic co papel protagonista do filme erótico Paprika (1991).[4] Tamén foi a protagonista do espectáculo teatral Lulu dirixido polo mesmo Brass, en substitución de Mariangela D'Abbraccio.[5] O mesmo ano dirixiu un programa de tarde, Conviene far bene l'amore,[6] transmitido por TivuItalia, e presentou en Canale 5 con Luca Barbareschi o concurso de canto Sapore di mare.[7]
Vida persoal
[editar | editar a fonte]En 2008, casou co actor e director Angelo Maresca. Divorciáronse en 2018.[8] Ela considérase católica.[9]
Filmografía
[editar | editar a fonte]Cinema
[editar | editar a fonte]- Grandi cacciatori, dirixido por Augusto Caminito (1988)
- Kinski Paganini, dirixido por Klaus Kinski - acreditada como Debora Kinski (1989)
- La maschera del demonio, dirixido por Lamberto Bava - acreditada como Debora Kinski (1989)
- Paprika, dirixido por Tinto Brass (1991)
- Spiando Marina, dirixido por Sergio Martino (1992)
- Saint Tropez - Saint Tropez, dirixido por Castellano e Pipolo (1992)
- Con gli occhi chiusi, dirixido por Francesca Archibugi (1994)
- Storie d'amore con i crampi, dirixido por Pino Quartullo (1995)
- Albergo Roma, dirixido por Ugo Chiti (1996)
- Peopling the Palaces at Venaria Reale dirixido por Peter Greenaway (2007)
- Colpi di fulmine, dirixido por Neri Parenti (2012)
- La finestra di Alice, dirixido por Carlo Sarti (2013)
- Il pretore, dirixido por Giulio Base (2014)
- La nostra terra, dirixido por Giulio Manfredonia (2014)
- Un'avventura romantica, dirixido por Davide Cavuti (2016)
- Ménage, dirixido por Angelo Maresca (2018)
- Un marziano di nome Ennio, dirixido por Davide Cavuti (2021)
Televisión
[editar | editar a fonte]- Casa Vianello (ep. L'inquilina del 3º piano), dirixida por Paolo Zenatello – sitcom (1993)
- Isola Margherita, dirixida por Vincenzo Badolisani – miniserie de televisión (1993)[10]
- Addio e ritorno, dirixida por Rodolfo Roberti – telefilme (1995)
- Samson and Delilah, dirixida por Nicolas Roeg – miniserie de televisión (1996)
- La quindicesima epistola, dirixida por José María Sánchez – telefilme (1998)
- Non lasciamoci più, dirixida por Vittorio Sindoni – serie de televisión (1999, 2001)
- Un maresciallo in gondola, dirixida por Carlo Vanzina – telefilme (2002)
- Posso chiamarti amore?, dirixida por Paolo Bianchini – miniserie de televisión (2004)
- Provaci ancora prof!, dirixida por Rossella Izzo – serie de televisión, 4 episodios (2005)
- Ricomincio da me, dirixida por Rossella Izzo – miniserie de televisión (2005)
- Crimini, episodio Morte di un confidente, dirixida polos Manetti Bros. – telefilme (2007)
- I Cesaroni, dirixida por Francesco Pavolini – serie de televisión, episodio 3x16 (2009)
- Questo nostro amore, dirixida por Luca Ribuoli – serie de televisión, 7 episodios (2012, 2014)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Debora Caprioglio: “Ho un passato da Diva sexy, ma ora voglio un figlio”". Arquivado dende o orixinal o 7 de maio de 2014. Consultado o 2022-03-26.
- ↑ "Un volto per il cinema, via alle selezioni". Consultado o 3 de outubro de 2016.
- ↑ "Il mio amore veneziano è l'attrice che prediligo". Stampasera: 2. 24 de febreiro de 1989.
- ↑ NOBILE: Tinto Brass - Video Mediaset
- ↑ "Per «Lulu» una guerra a luci rosse". La Stampa: 22. 19 de outubro de 1990.
- ↑ "COSI' DEBORA INSEGNA A FAR BENE L'AMORE". Consultado o 5 de outubro de 2016.
- ↑ "Intervista di Gianfranco Gramola a Debora Caprioglio". Consultado o 6 de outubro de 2016.
- ↑ Galici, Francesca (4 de novembro de 2019). ""Il mio matrimonio è finito": Debora Caprioglio gela Caterina Balivo". il Giornale (en italiano).
- ↑ Giordano, Lucio (17 de marzo de 2023). "Sono stata una Maddalena ma, dopo avere perduto papà, ho ritrovato Dio". Dipiù (en italiano) (11): 86–89.
- ↑ La serie fu girata nel 1993, ma fu mandata in onda nel 2015
