Saltar ao contido

Día da Independencia da India

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Día da Independencia da India
Imaxe
 Conmemora
Datas
 Día periódico
Localización
 Localización
 País
 Coordenadas
Wikidata C:Commons

O Día da Independencia é unha festa nacional da India que se celebra anualmente o 15 de agosto para conmemorar a independencia do país do dominio británico, que se alcanzou o 15 de agosto de 1947[1]ao entrar en vigor a Lei de independencia de 1947 que establecía que nesa data se constituirían dúas nacións independentes, a India e o Paquistán.

Antecedentes históricos

[editar | editar a fonte]

A independencia foi o resultado dun longo proceso político e social contra o dominio británico no subcontinente indio. A Compañía Británica das Indias Orientais consolidara o seu poder durante o século XVIII e, tras a Rebelión da India de 1857, a administración británica pasou directamente á Coroa mediante a Lei do goberno da India de 1858[2][3]. Durante as décadas seguintes desenvolveuse un movemento político nacional indio cada vez máis amplo. O Congreso Nacional Indio, que se estableceu en 1885, converteuse nun dos principais instrumentos do nacionalismo indio.[1][2] Logo da Primeira Guerra Mundial as demandas de autogoberno intensificáronse. So o liderado de Mahatma Gandhi o movemento independentista tendeu a adoptar formas de resistencia non violenta, desobediencia civil e non cooperación. Paralelamente, existiron outras correntes políticas e revolucionarias, así como un crecente movemento musulmán organizado arredor da Liga Musulmá[4]. A Segunda Guerra Mundial agravou as dificultades políticas e económicas do Imperio británico e acelerou o proceso de descolonización. Tras a guerra, o Goberno británico decidiu transferir o poder e iniciou negociacións co Congreso Nacional Indio e coa Liga Musulmá.[5] O proceso rematou na partición da India británica, o territorio dividiuse en dous novos suxeitos, a India e o Paquistán, nun proceso que tivo graves enfrontamentos comunitarios, mortes e desprazamentos masivos de poboación.[6]

A independencia de 1947

[editar | editar a fonte]
Discurso de Lord Mountbatten no Día da Independencia de 1947
Nehru durante o discurso de "Tryst with Destiny".

A Asemblea Constituínte da India reuniuse en Nova Delhi na noite do 14 de agosto de 1947. Durante a sesión, Jawaharlal Nehru pronunciou Tryst with Destiny (Encontro co destino), que se volvería célebre[7], e no que anunciou o comezo dunha nova etapa na historia da India. Á entrada en vigor da Lei da independencia da India, o 15 de agosto de 1947, o Dominio da India converteuse nun Estado independente e Nehru asumiu o cargo de primeiro ministro, mentres Louis Mountbatten continuou como gobernador xeral[4]:6.

O primeiro Día da Independencia contou cunha sucesión de actos oficiais na capital, entre eles a toma de posesión do gobernador xeral e dos ministros, a reunión da Asemblea Constituínte, o izado da bandeira nacional, unha cerimonia na Porta da India e foguetes de artificio[4]. Mahatma Gandhi, pola súa banda, non participou nas celebracións oficiais de Nova Delhi, daquela atopábase en Calcuta nun xexún de 24 horas, e concentraba os seus esforzos en tentar deter a violencia comunitaria e promover a reconciliación entre hindús e musulmáns[4]:10.

Celebración nacional

[editar | editar a fonte]
O primeiro ministro Modi en Forte Vermello no Día da Independencia de 2025

O Día da Independencia é un dos principais festivos nacionais da India e celébrase en todos os estados e territorios da Unión[8]. A cerimonia central protagonízaa o primeiro ministro da India [9]ao izar a bandeira nacional nos baluartes do Forte Vermello en Delhi e pronunciar un discurso dirixido á nación. A cerimonia inclúe o canto do himno nacional, Jana Gana Mana, así como formacións e desfiles das Forzas Armadas da India e doutras forzas de seguridade, e representacións relacionadas coa historia e coa diversidade cultural da India. Na véspera o presidente da India pronuncia tradicionalmente un discurso á nación[10].

Celebracións estatais

[editar | editar a fonte]

Nos estados e territorios da Unión organízanse cerimonias de izado da bandeira, discursos, desfiles, actividades culturais e actos escolares.[8]. A actual distribución protocolaria entre gobernadores e ministros en xefe estatais ten a súa orixe nun cambio producido en 1974. Ata 1973 os gobernadores eran os encargados de izar a bandeira nas capitais estatais tanto no Día da Independencia como no Día da República.[11], mais en febreiro de 1974 o xefe do goberno de Tamil Nadu, M. Karunanidhi, formulou ante a primeira ministra Indira Gandhi a petición para que fosen os ministros en xefe estatais os que izasen a bandeira o Día da Independencia, ao igual que o primeiro ministro o facía en Nova Delhi[11]. O goberno da India aceptou a petición e dende 1974 os ministros en xefe estatais teñen o dereito protocolario de izar a bandeira nas respectivas capitais no Día da Independencia. O propio Karunanidhi realizou esta cerimonia por primeira volta como xefe do goberno de Tamil Nadu o 15 de agosto de 1974 en Fort Saint George de Chennai[11][12].

Costumes e celebracións populares

[editar | editar a fonte]
Celebración do Día da Independencia nunha escola pública en 2023
Desfile en Nova York con motivo di Día da India de 2005

Ao longo do país celébranse cerimonias de izado da bandeira en institucións públicas e privadas, centros educativos, asociacións e comunidades locais[13]. Son habituais os discursos, os actos culturais, as cancións patrióticas e a distribución de doces. As escolas e universidades adoitan organizar actos específicos nos que se iza a bandeira nacional, realízanse actividades culturais relacionadas coa independencia e coa historia do país e os edificios públicos adoitan engalanarse coa bandeira nacional e con iluminacións especiais. Nalgunhas cidades, especialmente en Delhi, o voo de papaventos converteuse tamén nun costume asociado á xornada[1]. A bandeira tricolor, coñecida como Tiranga, aparece de maneira moi visible nas celebracións, tanto en edificios públicos como en espazos privados e en actividades comunitarias[14].

É habitual que a televisión e a radio emitan cancións patrióticas nas linguas recoñecidas pola constitución[15] que tamén soan nas cerimonias de izado da bandeira[15] e adoitan emitirse filmes patrióticos[13], porén nas últimas décadas esta tendencia diminuíu por sobresaturación[16]. É común que as tendas ofrezan ofertas con motivo do Día da Independencia[17][18] e o Correo da India con motivo do día emite selos conmemorativos nos que se representan líderes do movemento de independencia, motivos nacionalistas ou militares[19]

A diáspora india celebra o Día da Independencia ao longo de todo o mundo con desfiles e exhibicións diversas, en especial en rexións con alta concentración de inmigrantes indios[20]. Nalgunhas localidades como Nova York e outras cidades estadounidenses o 15 de agosto tornou o Día da India entre a diáspora e a poboación local e a celebración acontece ben o 15 de agosto ben a fin de semana máis próxima[21].

Voces críticas e ameazas á seguridade

[editar | editar a fonte]
O primeiro ministro Manmohan Singh dá o discurso do Día da Independencia do 15 de agosto de 2010 tras cristais blindados

Xa tres anos despois da independencia o Consello Nacional Naga chamou a boicotear a celebración no nordés da India.[22]. Ao se intensificaren as protestas independentistas nesta rexión na década de 1980 as chamadas ao boicot e ataques terroristas de organizacións insurxentes, como no caso da Fronte Unida de Liberación de Assam ou da Fronte Nacional Democrática de Bodoland ensombreceron as celebracións [23][24][25][26][27]. Co aumento da insurxencia en Jammu e Caxemira dende finais da década de 1980 [28], activistas separatistas boicotearon o Día da Independencia con bandh (folgas xerais), uso de bandeiras negras e pola queima de bandeiras[29][30][31]. Grupos terroristas como Lashkar-e-Taiba, Hizbul Mujahideen ou Jaish-e-Mohammed ameazaron e realizaron ataques con motivo do Día da Independencia[32][33][34][35]. Organizacións insurxentes maoístas tamén fixeron chamamentos ao boicot[36][37].

Para anticiparse a posibles ataques terroristas intensifícanse as medidas de seguridade, especialmente nas principais cidades, como Delhi e Mumbai e en estados con problemas de seguridade como Jammu e Caxemira[38]. O espazo aéreo arredor do Forte Vermello declárase zona de exclusión aérea para empecer ataques aéreos[39] e aumenta a presenza da policía noutras cidades[40]. Dende o asasinato de Indira Gandhi, en 1984, os primeiros ministros daban os seus discursos detrás de paneis de vidro antibalas[41], mais en 2014 co acceso de Narendra Modi deixou de facerse[42] aínda que se reforzaron outras medidas de seguridade para garantir a seguridade do primeiro ministro[43].

  1. 1 2 3 Metcalf, Barbara D.; Metcalf, Thomas R. (2006). A Concise History of Modern India (2ª ed.). Cambridge University Press. p. 233.
  2. 1 2 Sarkar, Sumit (1983). Modern India, 1885–1947. Macmillan.
  3. Wolpert, Stanley (1989). A New History of India. Oxford University Press. pp. 239–240.
  4. 1 2 3 4 Guha, Ramachandra (2008). India After Gandhi: The History of the World's Largest Democracy. HarperCollins.
  5. Hyam, Ronald (2006). Britain's Declining Empire: The Road to Decolonisation, 1918–1968. Cambridge University Press.
  6. Wolpert, Stanley A. (1999). India. University of California Press.
  7. "Great speeches of the 20th century". The Guardian. 8 de febreiro de 2008. Arquivado dende o orixinal o 2 de decembro de 2016.
  8. 1 2 Government of India (ed.). "Independence Day of India". Consultado o 11 de agosto de 2026.
  9. "Singh first PM outside Nehru-Gandhi clan to hoist flag for 10th time". The Economic Times. 15 de agosto de 2013. Consultado o 11 de agosto de 2026.
  10. "Independence Day 2026 in India". Time and Data. Consultado o 11 de agosto de 2026.
  11. 1 2 3 "Why all CMs must thank Karunanidhi for right to hoist national flag". India Today. 8 de agosto de 2018. Consultado o 11 de agosto de 2026.
  12. "Karunanidhi Responsible For Chief Ministers Unfurling National Flag". 15 de agosto de 2018. Consultado o 11 de agosto de 2026.
  13. 1 2 Gupta, K. R.; Gupta, Amita. Concise Encyclopaedia of India. p. 1002.
  14. "When India Wears its Badge of Patriotism with Pride". DNA. 15 de agosto de 2007. Arquivado dende o orixinal o 1 de novembro de 2012. Consultado o 22 de xullo de 2012.
  15. 1 2 Nayar, Pramod K. Reading Culture: Theory, Praxis, Politics. SAGE. p. 57. ISBN 978-0-7619-3474-5.
  16. Pant, Nikhila; Pasricha, Pallavi (26 de xaneiro de 2008). "Patriotic Films, Anyone?". The Times of India. Arquivado dende o orixinal o 11 de maio de 2013. Consultado o 21 de xullo de 2012.
  17. Sharma, Kalpana (13 de agosto de 2010). "Pop Patriotism—Is Our Azaadi on Sale?". The Times of India. Arquivado dende o orixinal o 11 de maio de 2013. Consultado o 29 de xullo de 2012.
  18. Basu, Sreeradha D; Mukherjee, Writankar (14 de agosto de 2010). "Retail Majors Flag Off I-Day Offers to Push Sales". The Economic Times. Arquivado dende o orixinal o 11 de maio de 2013. Consultado o 29 de xullo de 2012.
  19. "Indian Postage Stamps Catalogue 1947–2011" (PDF). India Post. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 17 de xaneiro de 2013. Consultado o 28 August 2012.
  20. "Indian-Americans Celebrate Independence Day". The Hindu. 16 de agosto de 2010. Arquivado dende o orixinal o 2 August 2011. Consultado o 18 de xullo de 2012.
  21. Ghosh, Ajay (2008). "India's Independence Day Celebrations across the United States—Showcasing India's Cultural Diversity and Growing Economic Growth". NRI Today. Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2012. Consultado o 20 de xullo de 2012.
  22. Sharma, Suresh K. (2006). Documents on North-East India: Nagaland. Mittal Publications. p. 146, 165. ISBN 978-81-8324-095-6.
  23. Mazumdar, Prasanta (11 de agosto de 2011). "ULFA's Independence Day Gift for India: Blasts". DNA. Arquivado dende o orixinal o 1 de novembro de 2012. Consultado o 21 de xullo de 2012.
  24. Office of the Coordinator for Counterterrorism (ed.). Country Reports on Terrorism 2004. United States Department of State. p. 129.
  25. Schendel, Willem Van; Abraham, Itty (2005). Illicit Flows and Criminal Things: States, Borders, and the Other Side of Globalization. Indiana University Press. pp. 55–56. ISBN 978-0-253-21811-7.
  26. "Rebels Call for I-Day Boycott in Northeast". Rediff. 10 August 2010. Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2012. Consultado o 21 xullo 2012.
  27. Biswas, Prasenjit; Suklabaidya, Chandan. Ethnic Life-Worlds in North-East India: an Analysis.
  28. Heiberg, Marianne; O'Leary, Brendan; Tirman, John (2007). Terror, Insurgency, and the State: Ending Protracted Conflicts. University of Pennsylvania Pressisbn=978-0-8122-3974-4. p. 254.
  29. "Kashmir Independence Day Clashes". BBC. 15 de agosto de 2008. Arquivado dende o orixinal o 2 de febreiro de 2014. Consultado o 21 xullo 2012.
  30. Behera, Navnita Chadha (2007). Demystifying Kashmir. Pearson Education India. p. 146. ISBN 978-81-317-0846-0.
  31. Das, Suranjan. Kashmir and Sindh: Nation-Building, Ethnicity and Regional Politics in South Asia. Anthem Press. p. 49. ISBN 978-1-898855-87-3.
  32. "LeT, JeM Plan Suicide Attacks in J&K on I-Day". The Economic Times. 14 de agosto de 2002. Arquivado dende o orixinal o 17 novembro 2015. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  33. "Ayodhya Attack Mastermind Killed in Jammu". OneIndia News. 11 de agosto de 2007. Arquivado dende o orixinal o 13 de maio de 2013. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  34. "LeT to Hijack Plane Ahead of Independence Day?". The First Post. 12 de agosto de 2012. Arquivado dende o orixinal o 14 de agosto de 2012. Consultado o 12 de agosto de 2012.
  35. "Two Hizbul Militants Held in Delhi". NDTV. 7 de agosto de 2009. Arquivado dende o orixinal o 14 de decembro de 2012. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  36. "Maoist Boycott Call Mars I-Day Celebrations in Orissa". The Hindu. 15 de agosto de 2011. Arquivado dende o orixinal o 11 de setembro de 2011. Consultado o 21 de xullo de 2012.
  37. Verma, Bharat. Indian Defence Review Vol. 26.2: Apr–Jun 2011. Lancer Publishers. p. 111. ISBN 978-81-7062-219-2.
  38. "US Warns of India Terror Attacks". BBC. 11 de agosto de 2006. Arquivado dende o orixinal o 30 de maio de 2012. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  39. "Rain Brings Children Cheer, Gives Securitymen a Tough Time". The Hindu. 16 de agosto de 2011. Arquivado dende o orixinal o 30 de decembro de 2013. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  40. "India Heightens Security ahead of I-Day". The Times of India. 14 de agosto de 2006. Arquivado dende o orixinal o 11 de maio de 2013. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  41. "PM Narendra Modi says no to bullet-proof shield at Red Fort". The Economic Times. 16 de agosto de 2014. Consultado o 12 de agosto de 2026.
  42. "How PM Modi got bullet-proof shield out of his way". Hindustan Times. 15 de agosto de 2014. Consultado o 15 de agosto de 2022.
  43. Sikdar, Shubhomoy (15 de agosto de 2014). "Tight security as Modi does away with bullet-proof shield". The Hindu (en inglés). ISSN 0971-751X. Consultado o 12 de agosto de 2026.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]