Fento do cabeliño

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Culcita macrocarpa")
Fento do cabeliño
Culcita macrocarpa (15265013273).jpg
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Pteridophyta
Clase: Polypodiopsida
Orde: Cyatheales
Familia: Culcitaceae
Xénero: Culcita
Especie: Culcita macrocarpa
Nome binomial
'Culcita macrocarpa'
C.Presl (1836)

O fento do cabeliño[1] (Culcita macrocarpa C.Presl 1836), é unha especie de fento pertencente á familia Culcitaceae presente na rexión macaronésica e no sur de Europa incluíndo Galiza. En portugués chámase feto-de-cabelinho ou feto-abrum.

Esta especie está incluída na lista de especies vermellas en perigo crítico de extinción e protexida pola Directiva Hábitat.[2].

Descrición[editar | editar a fonte]

Fento isospóreo perenne cun rizoma groso e rastreiro caracteristicamente cuberto de páleas piliformes de cor avermellada con función protectora. Estes rizomas poden chegar a medir máis dun metro de lonxitude e bifurcarse. Frondes que poden superar os 2 metros de longo con láminas bi a pentapinnadas con pinnas asaetadas de consistencia coriácea. O pecíolo adoita ter a mesma lonxitude cá lámina. Posúe soros reniformes marxinais no extremo das nerviacións protexidos por un indusio formado por dúas valvas, unha formada por un verdadeiro indusio e a outra formada por unha prolongación da propia lámina. Esporanxios piriformes con maduración basípeta e anel oblicuo, esporas triletas.

Hábitat[editar | editar a fonte]

Este fento medra en zonas de elevada humidade tanto de solo como da atmosfera e escasas oscilacións térmicas. O substrato ideal para o seu desenvolvemento é aquel moi rico en humus e situado en sombra continuamente. O hábitat máis favorábel logo para o seu desenvolvemento son os bosques riparios achegados á beiramar; condicións moi comúns en Galiza.

Distribución[editar | editar a fonte]

Esta especie paleomediterránea é un supervivente dos bosque tropicais propios da Era Terciaria europea. Hoxe como endemismo Ibero-Macaronésico ten as súas poboacións extremadamente ameazadas, e reducidas a uns poucos puntos relictos na Península Ibérica: Cornixa Cantábrica e zona norte de Galiza, serras de Alxeciras e do Porto e tres poboacións nas illas dos Azores, Madeira e Tenerife na Macaronesia.

En Galiza atopámola na Serra da Groba e nas Fragas do Eume entre outros sitios.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Nome común galego en MiniAtlas Xeobotánico de Galicia - http://www.vexetaciondegalicia.es/fento.php?id=culcita
  2. Na seguinte Web [1] pódense ver fotografías deste fento e o mapa de distribución nacional.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]