Criónica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Técnicos preparan un paciente para criopreservación.

Criónica é o proceso de conservación en baixas temperaturas de humanos e outros animais que non poden máis ser sometido vivos pola medicina contemporánea, coa esperanza de que a cura e reanimación sexan posibles no futuro. O termo é unha tradución do inglés cryonics, derivado da palavra grega κρύος (kryos), que significa conxelado. A criopreservación de persoas ou animais non é reversible coa tecnoloxía actual. A razón para a criónica é de que as persoas que son consideradas mortas polos actuais criterios legais médicos poden non necesariamente estar mortas de acordo coa definición máis rigorosa de morte teórica de información.[1] Suponse que as persoas criopreservadas poderán un día ser recuperadas usando tecnoloxía altamente avanzada do futuro.[2]

As tecnoloxías de reanimación futura asumidas pola criónica aínda son hipotéticas e non moi coñecidas ou recoñecidas. Respondendo ao escepticismo de cientistas, como Steve Jones[3] , unha carta aberta de apoio á criónica foi escrita e asinada por 62 cientistas.[4] Ata 2010, apenas cerca de 200 persoas pasaron polo procedemento desde que foi proposto por primeira vez en 1962.[5][6][7] En Estados Unidos, a criónica só pode ser legalmente realizada en seres humanos despois de seren pronunciados legalmente mortos, pois en contra contaría como asasinato ou suicidio asistido.

Os procedimentos da criónica idealmente devem começar dentro de minutos após paragem cardíaca, co uso de crioprotectores para evitar a formación de xeo durante a criopreservación. Con todo, a idea da criónica tamén inclúe a preservación de persoas con atrasos post-mortem por causa da posibilidade das estruturas cerebrais que engloban a memoria e personalidade poderen persistir. Se suficiente información cerebral aínda existe para a criónica preservar, iso é algo que polo coñecemento presente parece ser intrínsecamente improbable.[8] Polo tanto, a maioría dos defensores da criónica velo como unha intervención con perspectivas de éxito que varían dependendo das circunstancias.

Premisas da criónica[editar | editar a fonte]

A premisa central da criónica é a de que a memoria de longo prazo, personalidade e identidade son ​​almacenadas en estruturas celulares duraveis e padrons dentro do cerebro que non requiren a actividade cerebral continua para sobrevivir. Esa premisa é xeralmente aceite en medicina; sábese que baixo determinadas condicións, o cerebro pode deixar de funcionar e aínda así máis tarde recuperar con retención de memoria de longo prazo.[9][10] Premisas científicas adicionais da criónica[11] son que (1) estruturas cerebrais que codifican a personalidade e memoria a longo prazo persisten por algún tempo despois da morte, (2) esas estruturas son preservadas pola criopreservación, e (3) futuras tecnoloxías poderán restaurar as memorias, son teoricamente posibles.

A criónica é controversa porque as tecnoloxías da premisa (3) son tan avanzadas que as premisas (1) e (2) son consideradas irrelevantes pola maioría dos científicos. Se vestixios biolóxicos de memoria ou personalidade poden persistir após a morte clínica é obviamente unha cuestión de interese. Así mesmo, fóra da criónica non hai interese na cuestión de saber se a codificación de memoria pode sobrevivir á criopreservação porque a cuestión é considerada como sen sentido ata que a criopreservación poida ser revertida. Actualmente só as células, tecidos e algúns órganos pequenos poden ser reversibles tras criopreservação.[12][13] A ciencia médica está principalmente preocupada co que é comprobadamente concebible, non o que é teoricamente posible. Polo tanto non ha especialidades científicas ou xornais directamente preocupados pola cuestión científica posta pola criónica.

Defensores da criónica afirman que coa tecnoloxía actual é posíbel conservar as finas estruturas celulares do cerebro na que a memoria e a identidade reside.[14] Din que a preservación comprobadamente reversible non é necesaria para alcanzar o obxectivo actual da criónica, que é a preservación da información do cerebro que codifica a memoria e a identidade persoal. Eles cren que os procedementos criónicos actuais poden preservar a base anatómica da mente,[15] e que iso debe ser suficiente para impedir a morte teórica de información ata que a reparación no futuro sexa posible.

Unha premisa moral da criónica é a de que criopreservando persoas cando non ha máis ningunha esperanza, é a cousa certa a facer, algunhas veces mesmo ata debaixo malas condicións que fan as premisas científicas da criónica altamente incertas. Algúns crionicistas cren como unha cuestión de principio de que calquera persoa que normalmente sería considerada como morta, debería ser un paciente permanente para o que quere que os avances do futuro poidan traer.[16]

Obstáculos para o éxito[editar | editar a fonte]

Lesións de preservación[editar | editar a fonte]

A criopreservación a longo prazo pode ser conseguida a través da refrixeración para perto de 77,15 Kelvin, o punto de ebulición do nitróxeno líquido. É unha crenza errónea de que as células poden sufrir lise (rebentar) debido á formación de cristais de xeo dentro da célula, xa que iso só ocorre se a taxa de conxelación exceder a perda osmótica de auga no espazo extracelular.[17] Con todo, danos de conxelación poden aínda ser graves; o xeo pode ainda formar-se entre as células, causando danos químicas e mecánicos. As organizacións criónicas usan crioprotectores para reducir ese dano. Solucións crioprotectoras circulan a través dos vasos sanguíneos para remover e substituír a auga dentro das células con substancias químicas que impiden o conxelamento. Isto pode reducir considerablemente os danos,[18] pero a conxelación de persoas aínda provoca lesións que non son reversibles coa tecnoloxía actual.

Cando usado en altas concentracións, os crioprotectores paran completamente a formación de xeo. Refrixeración e solidificación sen conxelamento chámase vitrificación.[19] As primeiras solucións crioprotectoras capaces de vitrificar a taxas de arrefecemento moi baixas e ao mesmo tempo compatibles coa supervivencia dos tecidos foron desenvolvidas na década de 1990 polos criobiologistas Gregory Fahy e Brian Wowk.[20][21] Estas solucións foron adoptadas para o uso en criónica pola Alcor Life Extension Foundation, para o que se cre que permiten vitrificación dalgunhas partes do corpo humano, especialmente o cerebro.[22] Isto permitiu que cerebros de animais fosen vitrificados, aquecidos e examinados para procura de danos de xeo mediante o microscopio normal e electrónico. Ningún dano de cristais de xeo se atopou.[23][24] A Cryonics Institute tamén utiliza unha solución de vitrificación desenvolvida polos seus empregados, o Criobiologista, Dr Yuri Pichugin, aplicándo-o principalmente no cerebro.[25]

Na Criónica, a vitrificación é diferente da vitrificación en criobiologia porque a vitrificación na criónica non é reversible coa tecnoloxía actual. É só vitrificación estrutural. Cando bem sucedida, pode evitar lesións de conxelamento nalgunhas partes do corpo, pero co custo de intoxicación causada por produtos químicos crioprotectores. A natureza desta toxicidade é aínda mal comprendida. Crionicistas asumen que a toxicidade é máis sutil e reparável que os obvios danos estruturais que poderían ser causados ​​polo conxelamento. Se, por exemplo, a toxicidade é debido a proteínas desnaturadas, as proteínas poden ser reparadas ou substituídas

Lesión isquemica[editar | editar a fonte]

Isquemia significa inadecuada ou ausencia de circulación sanguínea que priva os tecidos de osíxeno e nutrientes. Polo menos algúns minutos de isquemia é algo habitual no proceso da criónica, debido á esixencia legal común de que os procedementos para preservación criónica non poden comezar ata que a circulación sanguínea pare. O corazón ten que deixar de bater para que a morte legal sexa declarada. Cando hai un aviso previo de morte clínica inminente, ás veces é posible chamar un equipo de técnicos para realizar os preparativos para a criopreservación (proceso ao que se dá o nome de "Standby"). O equipo restaura artificialmente a respiración e circulación sanguínea usando técnicas similares a RCP o máis rapidamente posible despois do corazón parar.[26] O obxectivo é manter os tecidos vivos despois da morte legal por analoxía a procedementos médicos convencionais en que órganos e tecidos viables son obtidos para transplantes de doadores falecidos legalmente. Morte legal non significa que todas as células do corpo morreron.[27]

Moitas veces en criónica, o cerebro queda sen osíxeno por varios minutos a temperaturas quentes, ou mesmo horas, se o corazón para inesperadamente. Isto causa lesión isquemica no cerebro e outros tecidos, o que fai imposible a reanimación por tecnoloxía médica actual. Crionicistas xustifican a preservación en tales condicións, observando os avances recentes que permiten a reanimación cerebral tras longos períodos de isquemia que o tradicional límite de 4 a 6 minutos, e persistencia da estrutura cerebral e mesmo algunhas células cerebrais funcionais após longos períodos de morte clínica.[28][29] Eles argumentan que as definicións de morte cambian conforme a tecnoloxía avanza, e os estadios iniciais do que é actualmente chamado "morte" é realmente unha forma de lesión isquêmica que será reversible no futuro.[30] Eles afirman que a supervivencia persoal durante longos períodos de morte clínica está determinada polo criterio teórico de información.[1][2][31]

Reanimación[editar | editar a fonte]

Os que cren que o reanimamento pode algún día ser possível,xeralmente miran para a bioenxeñaría avanzada, nanotecnoloxía molecular,[32] nanomedicina[33] ou subida da mente como tecnoloxías clave. A reanimación esixe reparación de danos por falta de osíxeno, toxicidade dos crioprotectores, estrés térmico (fractura), danos de conxelación en tecidos que non vitrificaram con éxito e revertir os efectos que causaron a morte do paciente. En moitos casos, será necesaria unha rexeneración de tecidos extensiva. Escenarios hipotéticos de reanimamento xeralmente imaxinan reparas sendo realizados por un gran número de organismos microscópicos ou dispositivos.[34][35][36][37][38] Estes dispositivos irían restaurar a estrutura e química das células ao nivel molecular, de preferencia antes do quecemento. Máis radicalmente, a transferencia da mente tamén ten sido suxerida como unha abordaxe de reanimamento posible se e cando a tecnoloxía xa estiver desenvolvida para scanear o contido da memoria e o contido dun cerebro preservado.

Por veces ten sido escrito que o reanimamento criónico será un proceso last-in-first-out (LIFO ou ultimo a entrar, primeiro a saír). Neste punto de vista, os métodos de preservación han quedar progresivamente mellores ata que, eventualmente, eles serán demostrados reversibles. Será entón que despois a medicina vai comezar a ollar cara atrás e reanimar a xente criopreservada por métodos máis primitivos. Se realmente vier a ser posible, o reanimamento de persoas criopreservadas pola tecnoloxía criónica inicial pode esixir séculos.[28] Persoas criopreservadas no futuro, con mellor tecnoloxía, poderán necesitar de menos tecnoloxía para seren reanimadas, pois terán sido criopreservados con mellor tecnoloxía que causa menos danos ao tecido. A visión criónica de "last in, first out" ten sido criticada porque a calidade da criopreservação depende de moitos factores que non a era en que a criopreservação ten lugar.[39]

Ten sido afirmado que se as tecnoloxías de análise e reparo molecular algunha vez foren desenvolvidas, entón, teoricamente calquera corpo damnificado podería ser "reanimado".".[40] Así, a supervivencia dependería entón se a información cerebral preservada fose suficiente para permitir a restauración de toda ou parte da identidade persoal da pesssoa orixinal, sendo a amnésia, a liña final entre o éxito eo fracaso.

Neuropreservación[editar | editar a fonte]

Neuropreservación é a criopreservación do cerebro, xunto coa cabeza, a través de remoción cirúrxica e eliminación (xeralmente cremación) do resto do corpo. Neuropreservación, ás veces chamada de "neuro", é unha das dúas opcións distintas de preservación na criónica, sendo a outra, preservación de "corpo enteiro".

A Neuropreservación é xustificada polo papel do cerebro como o repositorio principal da memoria e da identidade persoal (Por exemplo, vítimas de lesión medular, pacientes de transplante de órganos e amputados conservan a súa identidade persoal). Tamén é motivada pola crenza de que a inversión de calquera tipo de preservación criónica é tan difícil e complexa que calquera tecnoloxía futura capaz de, debe por súa natureza, ser capaz de rexeneración do tecido, incluíndo o crecemento dun novo corpo en torno de un cerebro reparado. Algúns escenarios suxeridos de reanimamento para pacientes de corpo enteiro ata suxiren mesmo dispensar o corpo orixinal e rexenerar un corpo novo, porque os tecidos están moi damnificados polo proceso de preservación. Estas consideracións, xunto con menores custos, transporte máis fácil en emerxencias e o foco específico sobre a calidade de preservación do cerebro, teñen motivado moitos pacientes a escoller a neuropreservación.

As vantaxes e desvantaxes da neuropreservación son frecuentemente debatidas entre os defensores da criónica. Críticos da neuropreservación cren que o corpo é un rexistro de moita da experiencia de vida, incluindo as habilidades motoras aprendidas (memoria muscular). Mentres algúns crionicistas dubidan de que un paciente neuro reanimado sería a mesma persoa, hai cuestións máis amplas sobre como un corpo rexenerado pode sentir-se diferente do orixinal.[41] En parte por estas razóns (e para unha mellor relación co público), a Cryonics Institute preserva apenas corpos enteiros. Algúns defensores da neuropreservación concordan con estas preocupacións, pero aínda así senten que os custos máis baixos e mellor preservación do cerebro xustifican a concentración de esforzos na preservación do cerebro. Cerca de dous terzos dos pacientes almacenados na Alcor son pacientes neuro. Aínda que a American Cryonics Society xa non ofreza a opción neuro, cerca de metade dos seus pacientes son "neuro".


Organizacións criónicas para almacenamento a longo prazo[editar | editar a fonte]

Actualmente existen 4 organizacións criónicas de almacenamento a longo prazo para humanos e animais.[42] Estas organizacións comprométense a gardar o paciente durante os anos que sexan precisos, ata que sexa posible reanima-lo cando a tecnoloxía o permitir. Os pacientes son colocados en Dewars con nitróxeno líquido a -190 graus.

Dewar para almacenamento dos pacientes
Organizacións de Almacenamento Criónico
Organización Localización Criopreservación Corpo Enteiro Criopreservación Neuro Cota Anual Páxina
Alcor Life Extension Foundation Scottsdale, Arizona Estados Unidos de América Estados Unidos Si
$200,000
Si
$80,000
$800 http://www.alcor.org/
Cryonics Institute Logo.jpg Cryonics Institute Charter Township of Clinton, Michigan Estados Unidos de América Estados Unidos Si
$28,000
Non $120 http://www.cryonics.org/
KrioRus Moscova, Rusia Rusia Si
$30,000
Si
$10,000
Non ten http://www.kriorus.ru/
Trans time San Leandro, California Estados Unidos de América Estados Unidos Si
$150,000
Si
$50,000
$96 http://www.transtime.com/

Vida pos reanimación no futuro[editar | editar a fonte]

As persoas que optan pola criónica, xeralmente consideran que no futuro, a medicina pode darlles xuventude eterna (mesmo os que se criopreservaram xa anciáns, poderán rejuvenescer) e vida eterna. Este tema é xeralmente chamado por "extensión da vida".

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Whetstine L, Streat S, Darwin M, Crippen D (2005). "Pro/con ethics debate: when is dead really dead?". Critical Care 9 (6): 538–42. DOI:10.1186/cc3894. PMC 1414041. PMID 16356234. //www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=1414041. 
  2. 2,0 2,1 Merkle RC (September 1992). "The technical feasibility of cryonics". Medical Hypotheses 39 (1): 6–16. DOI:10.1016/0306-9877(92)90133-W. PMID 1435395. 
  3. "Lucky winner 'could cheat death'". 19 setembro. http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/2268181.stm. 
  4. "Scientists Open Letter on Cryonics". http://www.imminst.org/cryonics_letter/. 
  5. "Complete List Of Alcor Cryopreservations". Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/cases.html. Consultado o 2010-10-07. 
  6. "Cryonics Institute (CI) Patient Details". Cryonics Institute. http://www.cryonics.org/patients.html. Consultado o 2010-10-07. 
  7. "Comparing Procedures and Policies". Sizes of the Organizations. Cryonics Institute. http://www.cryonics.org/comparisons.html#Size. Consultado o 2010-10-07. 
  8. Donaldson, Thomas (February 1987). "Neural Archeology". Cryonics (Alcor Life Extension Foundation): 24–33. http://www.alcor.org/Library/html/NeuralArcheology.html. Consultado o 2010-03-08. 
  9. Guyton, Arthur C. (1986). "The Cerebral Cortex and Intellectual Functions of the Brain". Textbook of Medical Physiology (7th ed.). W. B. Saunders Company. p. 658. ISBN 0-7216-1260-1. "We know that secondary memory does not depend on continued activity of the nervous system, because the brain can be totally inactivated by cooling, by general anesthesia, by hypoxia, by ischemia, or by any method, and yet secondary memories that have been previously stored are still retained when the brain becomes active once again. Therefore, secondary memory must result from some actual alterations of the synapses, either physical or chemical." 
  10. Wowk B (2004). "Medical Time Travel". The Scientific Conquest of Death. Libros En Red. pp. 135–150. ISBN 987-561-135-2. http://www.alcor.org/Library/html/medicaltimetravel.htm. Consultado o 2010-03-12. 
  11. "What is Cryonics?". Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/AboutCryonics/index.html. Consultado o 2010-03-12. 
  12. Fahy GM, Wowk B, Wu J (2006). "Cryopreservation of complex systems: the missing link in the regenerative medicine supply chain". Rejuvenation Research 9 (2): 279–91. DOI:10.1089/rej.2006.9.279. PMID 16706656. 
  13. Fahy GM, Wowk B, Pagotan R, et al. (July 2009). "Physical and biological aspects of renal vitrification". Organogenesis 5 (3): 167–75. DOI:10.4161/org.5.3.9974. PMC 2781097. PMID 20046680. //www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=2781097. 
  14. Platt, Charles (1995). Effect of Human Cryopreservation Protocol on the Ultrastructure of the Canine Brain (4 ed.). Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/braincryopreservation1.html. Consultado o 2006-03-17. 
  15. Best BP (April 2008). "Scientific justification of cryonics practice". Rejuvenation Research 11 (2): 493–503. DOI:10.1089/rej.2008.0661. PMID 18321197. 
  16. Donaldson, Thomas (February 1987). "Neural Archeology". Cryonics (Alcor Life Extension Foundation): 24–33. http://www.alcor.org/Library/html/NeuralArcheology.html. Consultado o 2010-03-13. "The really key idea in cryonics is the idea of freezing (or otherwise preserving) people when we don't know if we can ever revive them.... The cryonics proposal is to treat everyone with these conditions as a permanent patient, until means are found to bring them back." 
  17. Mazur P (September 1984). "Freezing of living cells: mechanisms and implications". The American Journal of Physiology 247 (3 Pt 1): C125–42. PMID 6383068. http://ajpcell.physiology.org/cgi/pmidlookup?view=reprint&pmid=6383068. 
  18. Platt, Charles (1995). New Brain Study Shows Reduced Tissue Damage (4 ed.). CryoCare Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/braincryopreservation1.html. Consultado o 2006-03-17. 
  19. Fahy GM, MacFarlane DR, Angell CA, Meryman HT (August 1984). "Vitrification as an approach to cryopreservation". Cryobiology 21 (4): 407–26. DOI:10.1016/0011-2240(84)90079-8. PMID 6467964. 
  20. Fahy GM, Wowk B, Wu J, et al. (April 2004). "Cryopreservation of organs by vitrification: perspectives and recent advances". Cryobiology 48 (2): 157–78. DOI:10.1016/j.cryobiol.2004.02.002. PMID 15094092. 
  21. Fahy, G; Wowk, B; Wu, J; Phan, J; Rasch, C; Chang, A; Zendejas, E (2005). "Corrigendum to “Cryopreservation of organs by vitrification: perspectives and recent advances” [Cryobiology 48 (2004) 157–178]". Cryobiology 50: 344. DOI:10.1016/j.cryobiol.2005.03.002. 
  22. "New Cryopreservation Technology". Alcor Life Extension Foundation. October 2005. http://www.alcor.org/Library/html/newtechnology.html. Consultado o 2007-04-29. 
  23. Lemler J, Harris SB, Platt C, Huffman TM (June 2004). "The arrest of biological time as a bridge to engineered negligible senescence". Annals of the New York Academy of Sciences 1019: 559–63. DOI:10.1196/annals.1297.104. PMID 15247086. 
  24. Lemler J, Harris SB, Platt C, Huffman TM (2004). Alcor Presentation at Cambridge University. Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/cambridge.html. Consultado o 2006-03-31. 
  25. "CI-VM-1 Cryoprotectant and CI-Carrier Solution Used for Vitrification". Cryonics Institute. 2007. http://www.cryonics.org/research/CI-VM-1.html. Consultado o 2007-04-29. 
  26. Wowk B. "Cardiopulmonary Support in Cryonics". Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/CardiopulmonarySupport.html. Consultado o 2007-04-29. 
  27. "National Human Neuronal Stem Cell Resource Frequently Asked Questions". NHNSCR. http://nhnscr.org/home/faqs_q4.htm. Consultado o 2007-04-29. 
  28. 28,0 28,1 Donaldson, Thomas (1976). A Brief Scientific Introduction to Cryonics. Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/DonaldsonBrief.html. Consultado o 2007-04-29. 
  29. "The Cryobiological Case for Cryonics". Cryonics (Alcor Life Extension Foundation): 23–36. March 1988. http://www.alcor.org/Library/html/caseforcryonics.html. Consultado o 2007-04-29. 
  30. Donaldson, Thomas (May 1990). "Prospects of a Cure for “Death”". Cryonics (Alcor Life Extension Foundation): 26–35. http://www.alcor.org/Library/html/ProspectsOfACureForDeath.html. Consultado o 2007-04-29. 
  31. Crippen DW, Whetstine LM (2007). "Ethics review: dark angels—the problem of death in intensive care". Critical Care 11 (1): 202. DOI:10.1186/cc5138. PMC 2151911. PMID 17254317. //www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=2151911. 
  32. Nanofactory Collaboration http://www.MolecularAssembler.com/Nanofactory
  33. Robert A. Freitas Jr., Nanomedicine, Landes Bioscience; Vol I (1999), Vol IIA (2003) Nanomedicine.com
  34. Merkle, R (1994). Molecular Repair of the Brain. Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/MolecularRepairOfTheBrain.htm. Consultado o 2006-04-04. 
  35. Realistic Scenario for Nanotechnological Repair of the Frozen Human Brain. Alcor Life Extension Foundation. 1991. http://www.alcor.org/Library/html/nanotechrepair.html. Consultado o 2006-04-04. 
  36. Drexler, E (1986). Engines of Creation. Ancor Press/Doubleday. ISBN 0385199732. http://www.foresight.org/EOC/EOC_Chapter_9.html#section03of06. Consultado o 2006-04-04. 
  37. Darwin, M (1988). Resuscitation: A Speculative Scenario for Recovery. Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/resuscitation.htm. Consultado o 2006-04-04. 
  38. Merkle, R and Freitas, R (2008). "A cryopreservation revival scenario using MNT". Cryonics (Alcor Life Extension Foundation) 29. http://www.alcor.org/cryonics/cryonics0804.pdf. Consultado o 2009-11-06. 
  39. de Wolf, Aschwin (2009-01-20). "5 dangerous idea about cryonics". Depressed Metabolism. http://www.depressedmetabolism.com/2009/01/20/5-dangerous-ideas-about-cryonics/. Consultado o 2010-03-07. 
  40. "How might cryonics fail?". Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/FAQs/faq01.html#clinically. Consultado o 2010-03-07. 
  41. O'Neal, Michael B. (1990). The Case for Whole Body Suspension. Alcor Life Extension Foundation. http://www.alcor.org/Library/html/CaseForWholeBody.html. Consultado o 2006-03-16. 
  42. Comparacións entre Organizacións Criónicas de Almacenamento

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]