Creatividade

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Exemplo de traballo creativo.

A creatividade (ou enxeño) é a xeración ou posta en relación de "ideas" orixinais, e, potencialmente útiles en calquera eido, entendendo "idea" non como un concepto intelectualizado senón nun senso máis amplo, podendo ser musical, un movemento do corpo ou relacionada cun xeito de entender o espazo ou as cores, por exemplo.[1]

A creatividade asóciase con imaxinación e o pensamento diverxente, xa que moitas veces xorde da dúbida, de reconsiderar unha cuestión dende diferentes ángulos, nun proceso que implica a intuición e a memoria.

Socioloxía[editar | editar a fonte]

A creatividade, cando se aplica a un novo concepto ou obxecto, por razóns económicas pode rexistrarse (patentes) e desfrutar dos dereitos de propiedade intelectual. Este costume ou tradición do capitalismo é cultural, xa que no pasado en Europa non se consideraba importante protexer as invencións, senón que eran consideradas parte da comunidade. Mesmo en períodos como a Idade Media, os artistas eran anónimos, xa que do contrario era un pecado de orgullo.

Algunhas culturas, como a oriental, cren que a creatividade é unha facultade divina porque esta relacionada semánticamente e en efecto á Creación dos deuses, e, polo tanto, o seu exercicio ten un aura de sagrado. Os crentes tentan promover e para exercer as artes para estar máis preto da divindade.

Este concepto tamén foi estendido no período clásico, xa que os gregos (e os romanos despois) crían nas musas como unha presenza divina que posuía o corpo do artista, causándolle a creatividade. Por esta razón eran invocadas ó comezo dos poemas. A figura retórica durou durante os séculos seguintes, especialmente durante o romanticismo (que está ligada á idea de xenio).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lucia Langa García e Franc Ponti Roca, Intelixencia creativa, editorial amat, 2013. ISBN 9788497355018 (en catalán)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Chung-yuan, Chang (1970). Creativity and Taoism, A Study of Chinese Philosophy, Art, and Poetry. New York: Harper Torchbooks. ISBN 0-06-131968-6.