Covas de Škocjan

Covas de Škocjan
	(sl) Škocjanske jame
Tipo	cova; cova turística
Localizado na área protexida	Škocjan Caves Regional Park (en)
Localización
División administrativa	Divača, Eslovenia
	45°39′54″N 13°59′41″L / 45.665, 13.99472
Características
Altitude	378 m
Dimensións	6.200 () m ;
Superficie	413 ha
Patrimonio Xeolóxico da IUGS
Data	outubro de 2022
Identificador	SITE 098
Sitio Ramsar
Data	21 de maio de 1999
Identificador	991
Patrimonio da Humanidade
Tipo	Patrimonio natural → Europa-América do Norte
Data	1986 (10ª Sesión), Criterios de Patrimonio da Humanidade: (vii) e (viii)
Identificador	390
Patrimonio cultural inmoble rexistrado de Eslovenia
Sitio web	park-skocjanske-jame.si

As Covas de Škocjan (sl, esloveno Škocjanske jame, italianao Grotte di San Canziano) é un sistema de covas situado en Eslovenia. As covas de Škocjan incluíronse na lista da UNESCO do Patrimonio da Humanidade naturais e culturais en 1986. As covas de Škocjan son un fenómeno subterráneo significativo na meseta cársica e en Eslovenia. Despois de conseguir a independencia de Iugoslavia en 1991, Eslovenia comprometeuse a protexer activamente a zona das covas de Škocjan. Para cumprir este compromiso, creouse o Parque Rexional das Covas de Škocjan, xunto coa súa autoridade xestora, a Axencia de Servizos Públicos do Parque das Covas de Škocjan.^[1]

Descrición

As covas de Škocjan son un fenómeno subterráneo na rexión de Carst e en Eslovenia.^[2] Designáronse como Zonas húmidas Ramsar de importancia internacional o 18 de maio de 1999. Xunto co curso subterráneo do río Reka, forman unha das zonas húmidas subterráneas cársicas máis longas de Europa.

A lonxitude explorada das covas é de 6.200 m. As covas formáronse nunha capa de 300 m de calcaria do Cretáceo e do Paleoceno.

Na Gran Dolina de Colapso (esloveno: Velika Dolina), o río Reka desaparece baixo terra nas covas de Škocjan e despois flúe baixo terra durante 34 km, volvendo a emerxer preto de Monfalcone. Alí, contribúe aproximadamente a un terzo do caudal do río Timavo, que percorre 2 km desde as fontes de Timavo ata o mar Adriático.^[3]

O río que flúe polo canón xira cara ao noroeste antes da ponte de Cerkvenik e continúa ao longo da canle de Hanke (esloveno: Hankejev kanal). Esta canle subterránea ten aproximadamente 3,5 km de longo, 10 a 60 m de ancho e máis de 140 m de alto. Expándese en cámaras subterráneas nalgúns puntos, sendo a maior a Cámara de Martel. Cun volume de 2,2 millóns de metros cúbicos, considérase a cámara subterránea máis grande descuberta en Europa e unha das máis grandes do mundo. O canón remata cun sifón relativamente pequeno que non pode manexar o inmenso volume de auga durante as fortes choivas, o que provoca inundacións significativas. Durante tales eventos, o nivel da auga pode aumentar máis de 100 m.^[4]

Historia

As primeiras fontes escritas sobre as covas de Škocjan remóntanse á Antigüidade (século II a.C.) por Posidonio de Apamea. Tamén aparecen marcadas nos mapas publicados máis antigos da rexión, como o mapa de Lazius-Ortelius de 1561 e o "Novus Atlas" de Mercator de 1637. O encargo ao pintor francés Louis-François Cassas en 1782 para pintar paisaxes demostra aínda máis a importancia das covas como un elemento natural importante no interior de Trieste durante o século XVIII. As súas pinturas representan visitas ao fondo da Gran Dolina do Colapso (esloveno: Velika dolina). En 1689, o erudito carniolano Johann Weikhard von Valvasor describiu o sumidoiro do río Reka e o seu fluxo subterráneo.

Intentouse seguir o curso subterráneo do río Reka para abastecer Trieste de auga potable. Con este fin exploráronse os pozos profundos da rexión cársica, así como as covas de Škocjan. A exploración sistemática das covas de Škocjan comezou cunha expedición espeleolóxica en 1884. Os exploradores chegaron ás beiras do "Mrtvo jezero" (Lago Morto) en 1890. O descubrimento da Cova Silenciosa (esloveno: Tiha jama) en 1904 marcou un logro significativo cando os homes locais escalaron o muro de sesenta metros do Müller Hall (esloveno: Müllerjeva dvorana). Case 100 anos despois do descubrimento do Lago Morto (esloveno: Mrtvo jezero), outro evento importante ocorreu en 1990. Mergulladores eslovenos nadaron con éxito a través do sifón Ledeni dihnik e descubriron máis de 200 m de novas pasaxes nas covas.^[4]

Arqueoloxía

Durante incontables xeracións, a garganta onde o río Reka desaparece baixo terra e as entradas das covas cativaron á xente. O río Reka afúndese baixo unha parede rochosa, coa aldea de Škocjan situada na parte superior, o que dá o seu nome ás covas. O Parque Rexional das Covas de Škocjan ten un inmenso valor arqueolóxico, con evidencias de asentamentos humanos que se remontan a máis de dez mil anos. Un notable descubrimento arqueolóxico na Cova da Mosca (esloveno: Mušja jama) indica a influencia da civilización grega. Despois da Idade de Bronce e na Idade de Ferro, estableceuse un templo rupestre nesta zona. Hai tres mil anos, esta rexión tivo unha grande importancia como lugar de peregrinación, especialmente no Mediterráneo, onde desempeñou un papel crucial no culto ancestral e na comunicación co máis alá.^[5]

Turismo

Determinar o comezo exacto do turismo nas Covas de Škocjan é un reto. Segundo o espeleólogo Trevor Shaw, en 1819, Matej Tominc, un concelleiro do condado (de quen recibe o nome a cova de Tominc), ordenou a construción dunhas escaleiras que levaban ao fondo da Gran Dolina do Colapso, que se completaron en 1823 (esloveno: Velika Dolina).^[6] Outras fontes suxiren que as escaleiras foron simplemente renovadas durante ese tempo.^[7] O 1 de xaneiro de 1819, introduciuse un libro de visitas, o que marcou o comezo do turismo moderno nas covas de Škocjan.

Nos últimos anos, as covas de Škocjan recibiron aproximadamente 100.000 visitantes anuais. A primeira sección das covas, que consiste na Cova Marinič e na Cova Mahorčič coa Pequena Dolina (esloveno: Mala Dolina), abriuse aos turistas en 1933. Non obstante, sufriu graves danos durante unha inundación en 1963. En 2011, a zona renovouse e engadiuse unha nova ponte de aceiro.^[8] Os visitantes agora teñen a oportunidade de explorar o canón subterráneo coa Gran Dolina. (esloveno: Velika Dolina). Hai visitas guiadas á cova dispoñibles en esloveno, inglés, italiano e alemán.

Notas

Referencias

↑ "The Škocjan Caves". Arquivado dende o orixinal o 20 de maio de 2009.
↑ "Škocjan Caves - UNESCO World Heritage Centre". Whc.unesco.org. Consultado o 2015-11-27.
↑ "LTER-Slovenia > Project Overview". Lter.zrc-sazu.si. Arquivado dende o orixinal o 08 de decembro de 2015. Consultado o 2015-11-27.
1 2 Kranjc, Andrej (2002). "Zgodovinski pregled in opis jam" [A Historical Overview and Description of the Caves]. Park Škocjanske jame [The Škocjan Caves Park] (en esloveno). Škocjan Caves Park. pp. 42–57.
↑ Turk, Peter (2002). "Archaeology". En Peric, Borut. The Škocjan Caves Regional Park. Park Škocjanske jame. pp. 86–97. ISBN 9612381283.
↑ Shaw, T. (2018). Škocjanske Jame 1920-1940. Slovenia: Založba ZRC. p. 12.
↑ Duval, M. (2007). "Tourism and Preservation Policies in Karst Areas: Comparison Between the Škocjan Caves (Slovenia) and the Ardèche Gorge (France)". Acta Carsologica 35 (2-3): 27. doi:10.3986/ac.v35i2-3.225.
↑ Kuhar, Špela; Struna Bregar, Ana (24 de febreiro de 2012). "Mostovi kot znamenitost" [Bridges as a Landmark]. Mladina.si (en esloveno) (8).

Véxase tamén

Outros artigos

Patrimonio da Humanidade en Eslovenia

Ligazóns externas

Škocjan Caves Park official website
Škocjan Caves - UNESCO World Heritage Centre listing
Photos of Škocjan Caves Arquivado 27 de setembro de 2007 en Wayback Machine.
Škocjan Caves Arquivado 06 de maio de 2016 en Wayback Machine. at Slovenia Landmarks
Short documentary by the BBC

[1] "The Škocjan Caves". Arquivado dende o orixinal o 20 de maio de 2009.

[2] "Škocjan Caves - UNESCO World Heritage Centre". Whc.unesco.org. Consultado o 2015-11-27.

[3] "LTER-Slovenia > Project Overview". Lter.zrc-sazu.si. Arquivado dende o orixinal o 08 de decembro de 2015. Consultado o 2015-11-27.

[Andrej_Kranjc_pages_42-57-4] 1 2 Kranjc, Andrej (2002). "Zgodovinski pregled in opis jam" [A Historical Overview and Description of the Caves]. Park Škocjanske jame [The Škocjan Caves Park] (en esloveno). Škocjan Caves Park. pp. 42–57.

[5] Turk, Peter (2002). "Archaeology". En Peric, Borut. The Škocjan Caves Regional Park. Park Škocjanske jame. pp. 86–97. ISBN 9612381283.

[6] Shaw, T. (2018). Škocjanske Jame 1920-1940. Slovenia: Založba ZRC. p. 12.

[7] Duval, M. (2007). "Tourism and Preservation Policies in Karst Areas: Comparison Between the Škocjan Caves (Slovenia) and the Ardèche Gorge (France)". Acta Carsologica 35 (2-3): 27. doi:10.3986/ac.v35i2-3.225.

[Mladina2-2012-8] Kuhar, Špela; Struna Bregar, Ana (24 de febreiro de 2012). "Mostovi kot znamenitost" [Bridges as a Landmark]. Mladina.si (en esloveno) (8).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]