Corvo mariño africano

	Nome taxon Microcarbo africanus ; Johann Friedrich Gmelin 1789
	Nome curto M. africanus (mul)

Corvo mariño africano
	Nome taxon Microcarbo africanus ; Johann Friedrich Gmelin 1789
	Nome curto M. africanus (mul)
	Instancia de taxon
	Categoría taxonómica especie
	Sinonimia Plotus nanus; Anhinga nana; Microcarbo africanus; Phalacrocorax africanus
	Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Suliformes
Familia	Phalacrocoracidae
Xénero	Microcarbo
Especie	Microcarbo africanus ; Gmelin, 1789 Microcarbo africanus
Cifras e dimensións
	Envergadura 85 cm
	Envergadura 85 cm
	Período de incubación 24 d
	Período de incubación 24 d
Localización
	Área de distribución África
Freebase
Fontes e ligazóns
Freebase
Freebase	/m/02r5x2
ITIS	823997
OTT	3600675
UICN	22696725
CoL	42S9D
EOL	45518911
	Wikidata G:Commons C:Commons

O corvo mariño africano^[1] (Microcarbo africanus) é unha ave da familia Phalacrocoracidae. Reprodúcese en gran parte de África continental ao sur do Sáhara e en Madagascar. É unha ave residente pero realiza algúns movementos estacionais.

Taxonomía

O corvo mariño africano foi descrito formalmente en 1789 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin na súa edición ampliada e revisada da obra de Carl Linné Systema Naturae. Situouno no xénero Pelecanus e deulle o nome binomial de Pelecanus africanus.^[2] Gmelin baseou a súa descrición no "African shag" que describira en 1785 o ornitólogo inglés John Latham no seu libro A General Synopsis of Birds.^[3]^[4] Durante un tempo estivo no xénero Phalacrocorax. Agora o corvo mariño africano é un dos cinco pequenos corvos mariños situados no xénero Microcarbo que fora creado en 1856 polo naturalista francés Charles Lucien Bonaparte.^[5]^[6]

Recoñécense dúas subespecies:^[6]

M. a. africanus (Gmelin, JF, 1789) – África subsahariana costeira e interior
M. a. pictilis (Bangs, 1918) – Madagascar (principalmente no oeste)

Descrición

É un pequeno corvo mariño de 50–55 cm de longo cunha envergadura de 80-90 cm.^[7] É principalmente negro, con brillos verdes, na estación reprodutora. As cobertoiras das ás son prateadas. Ten unha cola longa, unha crista curta na cabeza e unha área facial vermella ou amarela. O bico é amarelo.

Os sexos son similares, pero os adultos non reprodutores e os xuvenís son máis marróns con barriga branca. Algunhas razas do sur manteñen a crista durante todo o ano.

Distribución e hábitat

É unha especie común e moi espallada e non se considera que estea ameazada. Reprodúcese en zonas húmidas de auga doce ou costas tranquilas.

Comportamento

Pode mergullarse a considerable profundidade, pero xeralmente aliméntase en augas pouco profundas. Frecuentemente trae as súas presas á superficie. Come diversos peixes. Prefire peixes pequenos de movementos lentos e os que teñen formas longas e fusiformes, como os mormíridos, siluriformes e cíclidos. Menos habitualmente come linguados (que localmente poden ser importantes na súa dieta), ras, invertebrados acuáticos e pequenas aves.

Pon de dous a catro ovos nun niño nunha árbore ou no chan, normalmente agochado da vista por herbas longas.

Galería

Ovos da especie no MHNT.
Individuo xove
São Tomé e Príncipe
Adulto secando as ás
São Tomé e Príncipe
En Ghana

Notas

↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.
↑ Gmelin, Johann Friedrich (1789). Systema naturae per regna tria naturae : secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (en latín). 1, Parte 2 (13ª ed.). Lipsiae [Leipzig]: Georg. Emanuel. Beer. p. 577.
↑ Latham, John (1785). A General Synopsis of Birds. 3, Part 2. Londres: Printed for Leigh and Sotheby. pp. 606–607.
↑ Mayr, Ernst; Cottrell, G. William, eds. (1979). Check-List of Birds of the World 1 (2ª ed.). Cambridge, Massachusetts: Museum of Comparative Zoology. pp. 178–179.
↑ Bonaparte, Charles Lucien (1856). "Excusion dans les divers Musées d'Allemagne, de Hollande et de Belgique, et tableaux paralléliques de l'ordre des échassiers (suite)". Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l'Académie des Sciences (en francés) 43: 571–579 [577].
1 2 Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (agosto de 2022). "Storks, frigatebirds, boobies, darters, cormorants". IOC World Bird List Version 12.2. International Ornithologists' Union. Consultado o 20 de novembro de 2022.
↑ Orta, J. (1992). "Family Phalacrocoracidae (Cormorants)". En del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. Handbook of the Birds of the World. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. pp. 326–353 [352–353]. ISBN 84-87334-10-5.

Véxase tamén

Bibliografía

Johnsgard, Paul A. (1993). Cormorants, Darters, and Pelicans of the World. Washington: Smithsonian Institution Press. pp. 147–151. ISBN 1-56098-216-0.

Ligazóns externas

Corvo mariño africano (Reed Cormorant) - The Atlas of Southern African Birds
Corvo mariño africano - Texto sobre a especie en The Atlas of Southern African Birds.

[1] "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.

[2] Gmelin, Johann Friedrich (1789). Systema naturae per regna tria naturae : secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (en latín). 1, Parte 2 (13ª ed.). Lipsiae [Leipzig]: Georg. Emanuel. Beer. p. 577.

[3] Latham, John (1785). A General Synopsis of Birds. 3, Part 2. Londres: Printed for Leigh and Sotheby. pp. 606–607.

[4] Mayr, Ernst; Cottrell, G. William, eds. (1979). Check-List of Birds of the World 1 (2ª ed.). Cambridge, Massachusetts: Museum of Comparative Zoology. pp. 178–179.

[5] Bonaparte, Charles Lucien (1856). "Excusion dans les divers Musées d'Allemagne, de Hollande et de Belgique, et tableaux paralléliques de l'ordre des échassiers (suite)". Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l'Académie des Sciences (en francés) 43: 571–579 [577].

[ioc-6] 1 2 Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (agosto de 2022). "Storks, frigatebirds, boobies, darters, cormorants". IOC World Bird List Version 12.2. International Ornithologists' Union. Consultado o 20 de novembro de 2022.

[hbw-7] Orta, J. (1992). "Family Phalacrocoracidae (Cormorants)". En del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. Handbook of the Birds of the World. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. pp. 326–353 [352–353]. ISBN 84-87334-10-5.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]