Corvo cincento
| Corvo cincento | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Clasificación taxonómica | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||||||||||||||
.jpg?lang=gl)
O corvo cincento[1][2] ou corvo cinsento[3] Corvus cornix, é unha especie de ave paseriforme da familia dos córvidos, unha das 46 actualmente recoñecidas dentro do xénero Corvus,[4][5] propia da Europa occidental e da Asia oriental.
É tan semellante en morfoloxía e hábitos ao corvo pequeno (Corvus corone), que durante moitos anos a maioría das autoridades consideráronos como variedades xeográficas da mesma especie. Observouse, ademais, hibridación onde as súas áreas de distribución se solapan, engadido peso a este punto de vista. Porén, desde 2002, o corvo cincento foi elevado, de novo, ao estado de especie distinta despois dunha observación máis minuciosa; ademais da notábel diferenza da coloración da plumaxe, demostrouse a escasa viabilidade xenética dos híbridos.[6][7]
Taxonomía
[editar | editar a fonte]Descrición
[editar | editar a fonte]A especie foi descrita en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu Systema Naturae,[8] nas páxinas 105-106 do volume primeiro da súa obra, co nome de Corvus cornix.[9] nome que, a día de hoxe, se considera válido.
Etimoloxía
[editar | editar a fonte]Para a do xénero, véxase Corvus.
O epíteto específico, corone, Linneo tomouno do latín corone, que significa "choia", "gralla".[10]
Sinonimia e nota taxonómica
[editar | editar a fonte]Ademais de polo nome que lle impuxo Linneo, e durante moitos anos, a especie foi coñecida como:[11][12]
- Corvus corone cornix (unha subespecie de Corvus corone).
Subespecies
[editar | editar a fonte]A maioría dos autores recoñecen na especie as subespecies seguintes:[13]
- Corvus cornix Linnaeus, 1758
- Corvus cornix capellanus P. L. Sclater, 1877
- Corvus cornix cornix Linnaeus, 1758
- Corvus cornix pallescens (Madarász, 1904)
- Corvus cornix sharpii Oates, 1889
Características
[editar | editar a fonte]Mide de 46 a 47 cm de lonxitude,[1][14] e unha envergadura de 84 a 100 cm.[15] É unha ave inconfundíbel pola coloración da súa plumaxe, coa rexión dorsal e as partes inferiores de cor gris cincenta, e a cabeza, a gorxa, as ás, a cola e as patas negras,[1][14] o que a distingue da súa próxima parente a choia de bico negro. Ambos os sexos son similares.[1]
Hábitat e distribución
[editar | editar a fonte]Habita en chairas arboradas abertas, páramos e zonas boscosas, arboredos de zonas agrícolas e mesmo en grandes parques de pequenas cidades.[15]
De distribución paleártica, atópase en toda a Europa do norte, do leste e do sueste, Ruisa occidental, Turquía, así como noutras parte do Oriente Próximo.[1]
Na Península Ibérica, antes de 1999, había unhas poucas citas no norte (Cataluña, Galicia, Asturias, Burgos) e en Portugal (nas proximidades de Porto e de Lisboa). De Juana (2006) presentou catro rexistros homologados polo Comité de Rarezas de SEO/BirdLife International, tres en Cataluña e un en Galicia, todos na primavera.[16]
A partir de 2007 aumentaron as citas en Cataluña pero, especialmente desde 2013, iníciase un proceso continuo de expansión por toda a xeografía peninsular: Asturias, Cantabria, Galicia, Navarra, Castela e León, Madrid, Murcia, Andalucía, Illas Baleares, que culminou coa primeira nidificación segura en El Prat de Llobregat (Barcelona) en 2017.[17]
Bioloxía
[editar | editar a fonte]
Hábitos
[editar | editar a fonte]En costumes e hábitat aseméllase ao corvo pequeno. É unha ave tímida, e vixiante, na maioría dos países onde se acha, porque é perseguida, pero en zonas onde non se a molesta é atrevida. Ademais, pode verse en pobos e nas aforas de cidades non moi grandes.[15]
Voo
[editar | editar a fonte]Voa baixo, e o seu voo parece apático, mesmo case descoidado, batendo as ás de xeito algo vacilante e sen graza, contrastando cos do corvo pequeno, máis resoltos e algo máis profundos. Ás veces voa a grande altura, en bandadas xeralmente laxas. Non adoita planar.[15]
Alimentación
[editar | editar a fonte]Como outros córvidos, é omnívoro, e máis oportunista ca outras especies, roubando nos niños doutras aves, comendo refugallos (que mesmo busca nas bolsas de lixo), ovos, sementes, preas, insectos e outros invertebrados, en campos cultivados e costas mariñas (incluso apaña pequenos peixes, mexillóns e outros moluscos).[15]
Reprodución
[editar | editar a fonte]Constrúe niños abertos, máis lixeiros que os do corvo pequeno, fabricados con paus e situados en gallas de árbores o grandes arbustos, xeralmente ben agochados. Nel a femia pon de catro a seis ovos en cada niñada, desde marzo a xullo.[15]
En Galicia
[editar | editar a fonte]Status
[editar | editar a fonte]Segundo a UICN e máis o British Trust of Ornithology o estado de conservación da especie está cualificado como LC (pouco preocupante).[18][19]
Galería
[editar | editar a fonte]
Cabeza de Corvus cornix.
Corvus cornix en Exipto.
Dando de comer aos pitos.
,_Delta_del_Danubio,_Rumanía,_2016-05-28,_DD_28.jpg)
Ovos.
Individuo xuvenil, en Mecklemburgo-Antepomerania, Alemaña.
Detalle dos pés.
Clamator glandarius + Corvus cornix
_87.jpg)
Notas
[editar | editar a fonte]- 1 2 3 4 5 6 Penas Patiño et al. 1991, p. 286.
- 1 2 Penas Patiño et al. 2004, p. 286.
- ↑ Dicionario Digalego cincento
- ↑ Corvus Linnaeus 1758 en Familia Corvidae, na IOC World Bird List. Version 9.1 (2019), do Congreso Ornitolóxico Internacional.
- ↑ Corvus Linnaeus, 1758 no ITIS.
- ↑ Parkin, David T. (2003). "Birding and DNA: species for the new millennium". Bird Study 50 (3): 223–242. doi:10.1080/00063650309461316.
- ↑ Poelstra, Jelmer W.; Vijay, Nagarjun; Bossu, Christen M.; et al. (2014). "The genomic landscape underlying phenotypic integrity in the face of gene flow in crows" (PDF). Science 344 (6190): 1410–1414. ISSN 0036-8075. PMID 24948738. doi:10.1126/science.1253226. Véxase tamén: Jelmer Poelstra (3013): "The Genetics of Speciation and Colouration in Carrion and Hooded Crows".
- ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata. (en latín). Holmiae. (Laurentii Salvii). pp. 105–106. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2015. Consultado o 12 de agosto de 2019.
C. atro-caerulescens, cauda rotundata: rectricibus acutis.
- ↑ páxinas 105-106 do Sys. Nat.,
- ↑ Simpson, D. P. (1979). Cassell's Latin Dictionary (5ª ed.). Londres: Cassell Ltd. p. 153. ISBN 978-0-3045-2257-6.
- ↑ Wikispecies.
- ↑ Vere Benson, S. (1972). The Observer's Book of Birds. Londres: Frederick Warne & Co. Ltd. ISBN 978-0-7232-1513-4.
- ↑ Corvus cornix Linnaeus, 1758 no ITIS.
- 1 2 Bruun & Singer 1971, p. 218.
- 1 2 3 4 5 6 Svensson & Grant 2001, p. 336.
- ↑ De Juana 2006.
- ↑ La expansión de la corneja cenicienta (Corvus cornix), una rareza en España en siguiendoaves.wordpress.com, 27 de marzo de 2018.
- ↑ BirdLife International (2017): Corvus cornix na Lista vermella da UICN. Versión 2019-2. Consultado o 12 de agosto de 2019.
- ↑ Hooded Crow Corvus cornix Linnaeus, 1758 Arquivado 10 de agosto de 2019 en Wayback Machine. en BTO. BirdFacts. Consultado o 12 de agosto de 2019.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Corvo cincento  |
 |
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Corvo cincento |
 |
Vexa a entrada do Galizionario acerca de Corvo cincento |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Bruun, Bertel e Arthur Singer (1971): Guía de las aves de Europa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A.
- De Juana, Eduardo (2006): Aves raras de España. Un catálogo de las especies de presentación ocasional. Bellaterra, Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 978-84-9655-325-5.
- Penas Patiño, Xosé M., Carlos Pedreira López e Carlos Silvar (1991): Guía das aves de Galicia, 1ª edición. A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-8767-406-2.
- Penas Patiño, Xosé M., Carlos Pedreira López e Carlos Silvar (2004): Guía das aves de Galicia, 2ª edición. A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-961p2-869-5.
- Svensson, Lars e Grant, Peter J. (2001): Guía de aves. La guía de campo de aves de España y Europa más completa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2821-218-X.
