Conan I da Bretaña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Conan I
Duque da Bretaña

Falecemento27 de xuño de 992
Conquereuil
Cónxuxe/sErmengarda Gerberga de Anjou
ProxenitoresJudicael Berengario

Conan I, finado o 27 de xuño de 992, e alcumado Le Tort (o malo) foi duque da Bretaña dende 990 até a súa morte. Era o fillo de Judicael Berengario, sucedendo ó seu pai como conde de Rennes en 970.[1]

Biografía[editar | editar a fonte]

Asumiu i título de duque da Bretaña na primavera de 990 despois do seu ataque a Nantes e a posterior morte do conde Alan. Como duque, o seu goberno logrou a Rexencia que gobernaba Bretaña durante a vida de Drogo da Bretaña e a fractura da Bretaña trala morte de Drogo polos seus irmáns Hoel e Guerech. O fracturado goberno sobre Bretaña deu como resultado unha curta vacante ó título de duque da Bretaña; Conan I tivo que aliarse co conde de Blois para derrotar a Judicael Berengario antes de poder asumir o título de duque.

Nunha carta datada do 28 de xullo de 990, Conan I deu as terras de Villamée, Lillele e Passille ó Monte Saint-Michel, as cales máis tarde pasaron a formar parte do señorío de Fougères.

Conan I casou con Ermengarda Gerberga de Anjou, no ano 973, filla de Godofredo I de Anjou e Adela de Vermandois.

A alianza de Conan I co conde Eudes I de Blois axudouno a derrotar a Judicael Berengario, que máis tarde tería que librarse da influencia de Blois, [logrado asinando] un pacto con Ricardo I de Normandía, [o pacto] estabeleceu firmes vínculos bretóns-normandos, por primeira vez. Ricardo casara coa filla de Hugo o Grande, e despois deste casamento reafirmara o reclamo de seu pai como Señor Supremo do ducado bretón. O pacto de Conan I con el, fortaleceu esa afirmación, pero a documentación histórica da reclamación de Señor Supremo segue sendo dudosa, xa que aparece en gran medida só en escrituras autorizadas menores de Dudo de Saint-Quentin.

Conan morreu loitando contra o seu cuñado Fulco Nerra, conde de Anjou na batalla de Conquereuil o 27 de xuño de 992.[2] Conan está soterrado na abadía do Monte Saint-Michel.

Descendencia[editar | editar a fonte]

Coa súa esposa Ermengarda tivo os seguintes fillos:

  1. Godofredo (c.980-1008), o eventual herdeiro.
  2. Xudite da Bretaña (982-1017), casou con Ricardo II de Normandía.
  3. Judicael, conde de Porhoët (morreu en 1037).
  4. Hernod

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984), Tafel 75
  2. Bernard S. Bachrach, Warfare and Military Organization in Pre-Crusade Europe (Ashgate Publishing, Aldershot, UK and Burlington, Vermont, 2002), IX, p. 66

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Alexander, Jonathan James Graham (1970). Norman illumination at Mont St Michel, 966-1100. Oxford, UK: Clarendon Press.
  • Bachrach, Bernard S. (1993). Fulk Nerra, the neo-Roman consul, 987-1040: A Political Biography of the Angevin Count. Berkeley and Los Angeles: University of California Press.
  • Delumeau, Jean (1969). Histoire de la Bretagne. Toulouse, France: Edouard Privat editeur; Jean Delumeau, directeur, with contributing authors P-R Giot, J L'Helgouach, J Briard, J-B Colbert de Beaulieu, L Pape, P Rache, G Devailly, H Touchard, J Meyer, A Mussat, and G Le Guen (chapters do not specify individual authors).
  • Keats-Rohan, K.S.B. (1994). 'Two Studies in North French Prosopography', Journal of Medieval History Vol. 20.
  • Price, Neil S. (1989). The Vikings in Brittany. Saga-Book XXII 6.