Colexio de San Clemente

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Colexio de San Clemente, actualmente sede do Instituto "Rosalía de Castro", en Santiago de Compostela
Portada

O Colexio de San Clemente é un edificio civil de inicios do século XVII, localizado en Santiago de Compostela (Galiza, España), nas inmediacións da Porta Faxeira e do lado norte do Parque da Ferradura.

Historia[editar | editar a fonte]

Foi fundado polo arcebispo Juan de Sanclemente, en 1601, para Pasantes ou Graduados, a fin de que puidesen ampliar estudos aqueles que remataran a carreira; aínda que non iniciou as súas funcións até 1630. Desde os primeiros momentos, a aparición deste novo colexio, despertou a animadversión do de Fonseca. As desputas entre ambos polo título de único colexio maior de Santiago foron presentadas perante a xustiza real, e só, en 1730, un decreto do rei Filipe V coutou a desavinza ao conceder o título de "maior" exclusivamente a Fonseca. O Colexio de San Clemente desapareceu como tal en 1809.

A obra debeu ser encargada a Ginés Martínez, segundo aduciu Bonet Correa, e foi executada entre 1607 e 1609 por Xácome Fernández e mais Leonel de Avalle, estando Martínez xa ausente de Santiago, en estilo maneirista. O lugar onde se ergueu formaba parte naquela altura da carballeira de Santa Susana, estando por iso fóra do casco urbano compostelán. A porta máis próxima sería a devandita Faxeira.

Descrición[editar | editar a fonte]

Martínez adoptou un plano rectangular, con patio central, levantando unha edificación, de dous corpos en altura, sobria de liñas rectas, que só rompe na portada, artellada de xeito similar á do Colexio de Fonseca -o que debeu contituír un consello do comitente-, mais con menos elementos decorativos, seguido unha organización de tipo arco de triunfo, máis con uso de elementos clasicistas: nichos coroados por frontonciños, ou con semibóvedas; columnas clasicistas nos laterais; frontón triangular que remata o conxunto. Porén o uso de pedestais e zapatas, arquitrabes e cornixas salientes, outorga certa mobilidade e xogos de sombras, que son máis característicos do maneirismo.

Uso actual[editar | editar a fonte]

Actualmente acolle o IES "Rosalía de Castro", e era até hai uns poucos o "instituto feminino" de Santiago, nome co que aínda é coñecido popularmente.

Notas[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Bonet Correa, Antonio, La arquitectura en Galicia durante el siglo XVII. Madrid. 1965
  • Chamoso Lamas, Santiago de Compostela. A Coruña. 1980