Claribel Alegría

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Claribel Alegría
Claribel Alegria.jpg
Nome completo Clara Isabel Alegría Vides
Nacemento 12 de maio de 1924
  Estelí
Falecemento 25 de xaneiro de 2018
  Managua
Nacionalidade Nicaragua e O Salvador
Alma máter Universidade George Washington
Ocupación poetisa, xornalista, escritora, lingüista, tradutora, novelista, ensaísta e escritora de literatura infantil
Cónxuxe Darwin J. Flakoll
Premios Neustadt International Prize for Literature, Prémio Rainha Sofia, Premio Casa de las Américas, sen etiquetar, Commander of the Order of the Star of Italian Solidarity e cabaleiro da orde das Artes e as Letras
editar datos en Wikidata ]

Clara Isabel Alegría Vides, nada en Estelí o 12 de maio de 1924 e finada en Managua o 25 de xaneiro de 2018, foi unha escritora, poeta, narradora, ensaísta e tradutora nicaraguana-salvadoreña.[1]

Traduciu ao castelán a poesía de Robert Graves e doutros autores anglosaxóns, por exemplo a antoloxía de poesía estadounidense Nuevas voces de Norteamérica (1983), importante selección das escolas poéticas do cuarto pechado (Mark Strand, por exemplo), poesía feminista (Susan Griffin, por caso) e poesía chicana. Inversamente, con axuda do seu marido Darwin J. Flakoll, presentou nunha pioneira antoloxía a prosa do "boom" latinoamericano nos Estados Unidos (New Voices of Hispanic America, 1962).

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O seu pai foi Daniel Alegría, médico nicaraguano, e a súa nai, Ana María Vides, salvadoreña. Claribel considerábase a si mesma salvadoreña, xa que pasou a súa infancia na cidade de Santa Ana ao occidente do Salvador. Á idade de oito anos, Alegría presenciou a masacre de máis de trinta mil campesiños e indíxenas no Salvador. En Santa Ana estudou a educación nos niveis de primaria e secundaria.

En 1943 mudouse a Estados Unidos e en 1948 graduouse en Filosofía e Letras na Universidade George Washington[2] en Washington, D.C. Entre 1944 e 1947 tivo como mentor a Juan Ramón Jiménez.

Nos Estados Unidos casou co escritor e diplomático estadounidense Darwin J. Flakoll, con quen tivo catro fillos. Viviron en distintos países de América e Europa. En 1985 Claribel regresou a Nicaragua para axudar durante e despois da guerra de agresión imposta polos Estados Unidos á Revolución Sandinista.

Durante o seu desempeño como cónsul de Nicaragua en Estados Unidos foi declarada funcionaria non grata polo goberno de Ronald Reagan en represalia cara ao goberno nicaraguano por expulsar a un funcionario da súa embaixada en Managua.

Obra[editar | editar a fonte]

A súa literatura Enfócase á realidade do seu tempo e en compromiso social coa situación política. A súa poesía busca a democracia e a denuncia da opresión. Tamén realiza unha investigación formal no que se catalogou como un novo surrealismo de intencionada linguaxe da rúa, desgarrada, vehemente e até antiliterario.[3]

As tendencias ideolóxicas e literarias de Claribel son o reflexo da corrente literaria que se impulsou en Centroamérica nos anos de 1950-1960 coñecida como a "Xeración comprometida".[4] Os seus escritos abordan asuntos como o amor, a morte ou o anhelo e a esperanza vital.[5]

Entre as súas obras hai varias novelas históricas, como Somoza, expediente cerrado (1993) que fala da vida do ditador nicaraguano Anastasio Somoza Debayle. Este libro e outros foron escritos en colaboración co seu esposo Flakoll.

  • Anillo de silencio (poesía, 1948)
  • Suite (poesía, 1951)
  • Vigilias (poesía, 1953)
  • Acuario (poesía, 1955)
  • Tres cuentos (contos infantís, 1958)
  • Huésped de mi tiempo (poesía, 1961)
  • Vía única (poesía, 1965)
  • Aprendizaje (poesía, 1970)
  • Pagaré a cobrar (poesía, 1977)
  • El detén (novela curta, 1977)
  • Sobrevivo (poesía, 1978)
  • Tres poemas (caderno, 1978)
  • Suma y sigue (antoloxía poética, 1981)
  • Álbum familiar (novela curta, 1982)
  • Flowers from the Volcano (antoloxía poética traducida por Carolyn Forché, 1982)
  • Poesía viva (antoloxía poética, 1983)
  • Petit Pays (antoloxía poética, 1983)
  • Pueblo de Dios y de Mandinga (novela curta, 1985)
  • Despierta mi bien, despierta (novela curta, 1986)
  • They Won't Take Me Alive (testemuña, 1987)
  • Luisa en el país de la realidad (novela, 1987)
  • 'La mujer del río Sumpul (poesía, 1987)
  • Y este poema-rio (poesía, 1989)
  • Family Album (tres novelas curtas, 1990)
  • Fugues (poesía, 1993) Curbstone Press, USA.
  • 'Variaciones en clave de Mí (poesía)
  • Luisa en el país de la realidad (novela, 1994)
  • El niño que buscaba a ayer (conto infantil)
  • Umbrales\Thresholds (poesía, 1996)
  • Umbrales (poesía)
  • Clave de Mí (antoloxía poética)
  • Saudade (poesía)
  • Una vida en poemas (antoloxía)
  • Vía única (poesía, 2004)
  • Nicaragua: la Revolución Sandinista
  • Esto soy. Antología poética
  • Soltando amarras (2005)
  • Poemas de amor (2006)
  • Mágica tribu (2007)
  • Ars poética (antoloxía)
  • Pueblo de Dios y de Mandinga (2008)
  • Mitos y delitos (poesía)
  • Ojo de cuervo (antoloxía poética, 2010)
  • Savoir Faire (antoloxía poética)
  • Otredad (2011)
  • Claribel Alegría en el país de la realidad (2012)

Xunto con D.J. Flakoll[editar | editar a fonte]

  • New Voices of Hispanic America (antoloxía do boom latinoamericano, 1962)
  • Cenizas de Izalco (novela, 1966)
  • La encrucijada salvadoreña (ensaio, 1980)
  • Nicaragua: la revolución sandinista (historia-testemuña, 1982)
  • Cien poemas de Robert Graves (antoloxía poética, 1982)
  • Nuevas voces de Norteamérica (antología poética bilingüe de poesía estadounidense, 1983)
  • No me agarran viva (testemuña, 1983)
  • Para romper el silencio (testemuña, 1984)
  • They Won’t Take Me Alive (1987)
  • Ashes of Izalco (novela, 1989)
  • On the Front Line (antoloxía de poesía guerrilleira, editado e traducido con D.J. Flakoll, 1990)
  • Fuga de Canto Grande, (testemuña, 1992)
  • Somoza, expediente cerrado (1993)
  • Death of Somoza (testemuña, 1996)
  • Tunnel to Canto Grande(testemuña, 1996)

Traducións en colaboración con D.J. Flakoll[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Samaniego, Fabián A., Nelson Rojas, Maricarmen Ohara e Francisco X. Alarcon (2005): El mundo 21 hispano. Boston: Houghton Mifflin Company, 2005.
  • Montes Bradley, E. (2001) Cortázar: Apuntes para un documental

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]