Clara Immerwahr

Clara Immerwahr
	;
Biografía
Nacemento	(de) Clara Helene Immerwahr ; 21 de xuño de 1870 ; Wojczyce
Morte	2 de maio de 1915 (44 anos); Dahlem
Causa da morte	suicidio, ferida por arma de fogo
Lugar de sepultura	Friedhof am Hörnli (pt) (1934–)
Residencia	Berlín
Relixión	Luteranismo e xudaísmo
Educación	Universidade de Breslau
Director de tese	Richard Abegg
Actividade
Campo de traballo	Química e fisicoquímica
Lugar de traballo	Wrocław ; Karlsruhe
Ocupación	química, activista polos dereitos das mulleres, activista pola paz
Profesores	Richard Abegg
Familia
Cónxuxe	Fritz Haber (1901–1915)
Fillos	Hermann Haber
Pais	Philipp Immerwahr e Anna Immerwahr
Irmáns	Paul Immerwahr
Descrito pola fonte	Der Fall Clara Immerwahr: Leben für eine humane Wissenschaft

Clara Immerwahr nada en Polkendorf (daquela pertencente ao Reino de Prusia) o 21 de xuño de 1870 e finada en Dahlem, Berlín o 2 de maio de 1915, foi unha química alemá de orixe xudía, sendo a primeira muller en doutorarse pola Universidade de Wroclaw.^[1] Ademais, era a esposa do químico alemán Fritz Haber, coñecido principalmente polo desenvolvemento do proceso Haber-Bosch, un método eficaz para a síntese de amoníaco.

Traxectoria

Immerwahr era a filla máis nova de pais xudeus, o químico Philipp Immerwahr e a súa esposa Anna (de solteira Krohn). Creceu na granxa cos seus tres irmáns máis vellos, Elli, Rose e Paul. En 1890, a súa nai morreu de cancro; mentres Elli e o seu marido Siegfried quedaban na granxa, Clara trasladouse co seu pai a Wroclaw.

Estudou na Universidade de Wroclaw, graduándose e doutorándose en química en 1900. Foi a primeira muller en doutorarse nesta universidade.^[2] Casou co seu compañeiro químico xudeu Fritz Haber en 1901. O 1 de xuño de 1902 deu a luz ao seu único fillo, Hermann.^[3] Os estereotipos femininos da época dificultaron moito a súa investigación científica. Ela contribuíu ao traballo do seu marido sen ningún recoñecemento e traduciu as súas obras ao inglés.

Durante a primeira guerra mundial, Fritz Haber converteuse nun fervente defensor do esforzo militar alemán e xogou un papel importante no desenvolvemento de armas químicas (especialmente gases velenosos). Os seus esforzos culminaron no primeiro ataque con gas na historia militar en Flandres, Bélxica, o 22 de abril de 1915 .

Despois do regreso de Fritz Haber a Berlín, Clara disparouse no peito coa pistola do seu marido. As circunstancias do suicidio de Clara permaneceron sempre na escuridade.^[4] Non apareceu en case ningún xornal e non hai constancia de que se fixera unha autopsia. O carácter indocumentado da súa morte xerou moita polémica, así como os motivos que a impulsaron a cometer tal acto. Pénsase que estaba descontenta coa súa vida e que odiaba o traballo do seu marido sobre armas químicas.

Recoñecementos

O Premio Clara Immerwahr, creado por UniCat, Berlín, Alemaña, concédese anualmente a unha moza científica^[5], e a Sección Alemá de Médicos Internacionais para a Prevención da Guerra Nuclear nomeou o seu premio máis prestixioso como Premio Clara Immerwahr. ^[5]

Notas

↑ Razkin, Uxue (2019-02-28). "Clara Immerwahr (1870-1915): la química que plantó cara a Fritz Haber". Mujeres con ciencia (en castelán). Consultado o 2026-02-08.
↑ Juan de la Ciencia. "El suicidio de Clara Immerwahr, una química pacifista en tiempos del Káiser Guillermo.". Juan de la Ciencia.
↑ Dietrich Stoltzenberg (2004). Fritz Haber: Chemiker, Nobelpreistäger, Deutscher, Jude: eine Biographie. Filadelfia: Chemical Heritage Foundation. p. 50. ISBN 978-0941901246.
↑ Garzón, Alberto (2026). LA GUERRA POR LA ENERGÍA Poder, imperios y crisis económica. Península.
1 2 "100th Anniversary: Clara Immerwahr's Death :: ChemViews Magazine :: ChemistryViews". www.chemistryviews.org (en inglés). Consultado o 2021-12-14.

Véxase tamén

Outros artigos

Gertrud Woker

Ligazóns externas

Cara Immerwahr (1870-1915): la química que plantó cara a Fritz Haber no blog Mujeres con ciencia

[1] Razkin, Uxue (2019-02-28). "Clara Immerwahr (1870-1915): la química que plantó cara a Fritz Haber". Mujeres con ciencia (en castelán). Consultado o 2026-02-08.

[2] Juan de la Ciencia. "El suicidio de Clara Immerwahr, una química pacifista en tiempos del Káiser Guillermo.". Juan de la Ciencia.

[3] Dietrich Stoltzenberg (2004). Fritz Haber: Chemiker, Nobelpreistäger, Deutscher, Jude: eine Biographie. Filadelfia: Chemical Heritage Foundation. p. 50. ISBN 978-0941901246.

[4] Garzón, Alberto (2026). LA GUERRA POR LA ENERGÍA Poder, imperios y crisis económica. Península.

[:0-5] 1 2 "100th Anniversary: Clara Immerwahr's Death :: ChemViews Magazine :: ChemistryViews". www.chemistryviews.org (en inglés). Consultado o 2021-12-14.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]