Chester Nimitz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Chester Nimitz
Chester Nimitz-fleet-admiral.jpg
Data de nacemento 24 de febreiro de 1885
Lugar de nacemento Fredericksburg
Data de falecemento 20 de febreiro de 1966
Lugar de falecemento Ilha de Yerba Buena
Causa Ictus
Soterrado Golden Gate National Cemetery
Nacionalidade Estados Unidos de América
Alma máter Colégio de Guerra Naval e Academia Naval dos Estados Unidos
Ocupación oficial
Fillos Chester Nimitz, Jr.
Premios Officer of the Legion of Honour, Knight Grand Cross of the Order of the Bath, Grand Cross of the Order of the Crown e Medalha de Vitória da Segunda Guerra Mundial
editar datos en Wikidata ]

Chester William Nimitz nado o 24 de febreiro 1885 en Fredericksburg (Texas) e finado en Yerba Buena Island (California) o 20 de febreiro de 1966 foi un almirante estadounidense.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Graduouse na Academia Naval. Durante a Primeira Guerra Mundial serviu na frota submarina do Atlántico. Posteriormente foi nomeado comandante da I división de Acoirazados e xefe da Oficina de Navegación

Segunda Guerra Mundial[editar | editar a fonte]

Tras o ataque xaponés a Pearl Harbour en decembro de 1941, foi nomeado comandante en xefe da frota do Pacífico. Procurou manter a moral e a operatividade da armada americana ante os avances fulgurantes dos xaponeses en tódalas frontes. Para iso ordenou unha guerra submarina sen restricións e ofensivas con portaavións contra bases terrestres.

Unha vez que a industria de guerra estadounidense conseguiu recuperarse dos primeiros desastres provocados polas vitorias xaponesas, Nimitz asestou un golpe crucial no corazón do Pacífico na batalla de Midway (xuño de 1942). Seguidamente, pasou á contraofensiva mediante asaltos ás Illas Aleutinas, Gilbert, Marshall e Marianas. Uniuse ao avance americano no Pacífico Sudoccidental das tropas de Douglas MacArthur na colosal batalla do Golfo de Leyte, que acabou coa capacidade ofensiva nipoa e cortou o fornecemento dos xaponeses que ocupaban Indonesia e Indochina. Emprendéronse logo os desembarcos de Iwo Jima e Okinawa, dobregando con gran custo de homes e recursos a teimuda resistencia nipoa e minando os seus peiraos.

Finalmente, o 2 de setembro de 1945 asinou a acta de rendición xaponesa a bordo do Missouri.

Últimos servizos[editar | editar a fonte]

A súa defensa da guerra submarina sen restricións influíu para que o almirante alemán Karl Dönitz vise unha condena de só 10 anos nos xuízos de Nüremberg. A ONU nomeouno presidente da Comisión para dirimir os conflitos territoriais entre a India e Paquistán. Presidiu o Comité Federal de Seguridade Interior creado por Harry S. Truman. Foi reitor da Universidade de California.