Charles Hermite

Charles Hermite
	;
Biografía
Nacemento	24 de decembro de 1822 ; Dieuze
Morte	14 de xaneiro de 1901 (78 anos); París
Lugar de sepultura	Cemiterio de Montparnasse, Div. 6, 3E-7S 48°50′22″N 2°19′36″L / 48.839311, 2.326789
192º Presidente da Academia de Ciencias de Francia
	1 de xaneiro de 1890 – 31 de decembro de 1890 ; ← Alfred Des Cloizeaux – Pierre Étienne Simon Duchartre →
Datos persoais
Educación	Escola Politécnica (1841–1842); Liceo Louis-le-Grand (1840–1841); Lycée Henri-IV (–1840)
Director de tese	Eugène Charles Catalan
Actividade
Campo de traballo	Álxebra, teoría de números, matemáticas, análise matemática, forma cadrática, polinomios ortogonais e função elíptica (pt)
Ocupación	profesor universitario (1870–1897), profesor universitario (1869–), profesor titular (1862–1869), profesor universitario en Francia, matemático
Empregador	Universidade de París (1869–1897) ; École Normale Supérieure (1862–1869) ; Escola Politécnica (1848–1876)
Membro de	Sociedade Real de Edimburgo (1884–); Accademia Nazionale dei Lincei (Q137396485 ) (1883–); Accademia delle Scienze di Torino (1877–); Royal Society (1873–); Academia francesa das ciencias (1856–); Real Academia de Artes e Ciencias dos Países Baixos ; Academia de Ciencias de Rusia ; Academia Prusiana das Ciencias ; Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL ; Academia das Artes e das Ciencias dos Estados Unidos ; Academia de Ciencias de Hungría ; Sociedade Filomática de Paris (pt) ; Académie de Stanislas (Nancy, France) (en) ; Academia das Ciencias de San Petersburgo ; Ligue de la Patrie Française‏ (en) ; Real Academia das Ciencias de Suecia ; Academia de Ciencias de Gotinga
Profesores	Louis Paul Emile Richard
Alumnos	Mijalko Ciric
Obra
	Obras destacables Polinómios de Hermite (pt) ; desigualdade de Hermite–Hadamard (pt) ; constante de Hermite (pt) ; Hermite normal form (en) ; quadratura de Gauss–Hermite (pt) ; spline cúbica de Hermite (pt) ; Hermite distribution (en) ; interpolação de Hermite (pt) ; Hermite–Lindemann Theorem (en) ; variedade hermitiana (pt) ;
Doutorando	Henri Poincaré, Thomas Joannes Stieltjes, Marie Georges Humbert (pt) , Jules Tannery, Désiré André (pt) , Léon Charve, Mihailo Petrović, Louis Bourguet, Charles Biehler e Henri Padé
Familia
Parentes	Marcel Alexandre Bertrand, sobriño; Joseph Bertrand, cuñado; Émile Picard, xenro
Premios
	(1893) doutor honoris causa pola Universidade de Lieja; (27 de novembro de 1873) Membro estranxeiro da Royal Society; Comandante da Gran Cruz da Orde da Estrela Polar de Suecia; Orde do Mérito das Ciencias e as Artes; grande oficial da Lexión de Honra ;
Descrito pola fonte	Nordisk familjebok; Grande Enciclopedia Soviética 1969-1978, (sec:Эрмит Шарль); Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron

Charles Hermite, nado en Dieuze o 24 de decembro de 1822 e finado en París o 14 de xaneiro de 1901^[1] foi un matemático francés que investigou no campo da teoría de números, sobre as formas cuadráticas, polinomios ortogonais e funcións elípticas, e na álxebra. Varias entidades matemáticas chámanse hermitianas^[2] na súa honra. Tamén é coñecido pola interpolación polinómica de Hermite.

Foi o primeiro que demostrou que e é un número transcendente e non a raíz dunha ecuación alxébrica ou polinómica con coeficientes racionais. Ferdinand von Lindemann seguiu o seu método para probar a transcendencia de π (1882).

Traxectoria

Foi titular da cátedra de Álxebra superior na Facultade de Ciencias de París, sucedendo a Jean-Marie Duhamel de 1871 a 1898, e profesor de Análise na École polytechnique de 1869 a 1878.^[3]

Entrou a formar parte da Academia de Ciencias Francesa en 1856 en substitución de Jacques Binet, e pasou a presidila en 1890. Foi nomeado grande oficial da Lexión de Honra e recibiu a gran cruz da Estrela polar de Suecia.

Casou coa irmá do matemático Joseph Bertrand, e foi sogro do matemático Émile Picard e do enxeñeiro Georges Forestier.

A maior parte das súas obras foron recompiladas e publicadas despois da súa morte por Émile Picard. A súa correspondencia con Stieltjes publicouse en 1903.

Algunhas publicacións

"Sur quelques applications des fonctions elliptiques.", París, 1854 Imaxes de páxinas, de Cornell
"Cours professé à la Faculté des Sciences", ed. Andoyer, 4ª ed. París, 1891 Imaxes de páxinas, de Cornell
"Correspondance", ed. Baillaud & Bourget, París, 1905, 2 vols. PDF Copia de UMDL
"Oeuvres de Charles Hermite" ed. Picard para a Academia de Ciencias, 2 vols., París, 1905 & 1908. PDF copia de UMDL

Honras

Eponimia

As entidades matemáticas hermitianas, como os polinomios de Hermite, os espazos hermitianos, as matrices hermitianas e o teorema de Hermite-Lindemann
Centro Charles Hermite en Nancy, centro de Cálculo da rexión Lorena, creado en 1994^[4]
O cráter lunar Hermite
O asteroide (24998) Hermite
Unha porta, con representación en baixorrelevo na Sorbona

Notas

↑ Linehan 1910.
↑ Masa Vázquez, Xosé M.; Fortes López, Belén (1995). Servicio de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela, ed. Vocabulario de Matemáticas. Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-369-1.
↑ O'Connor & Robertson 2001.
↑ "Centro Charles Hermite". Arquivado dende o orixinal o 10 de febreiro de 2008. Consultado o 16 de febreiro de 2017.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Œuvres de Charles Hermite (t1) editado por Émile Picard (ficheiro DjVu en Internet Archive) (en francés)
Œuvres de Charles Hermite (t2) editado por Émile Picard (ficheiro DjVu en Internet Archive) (en francés)
Œuvres de Charles Hermite (t3) editado por Émile Picard (ficheiro DjVu en Internet Archive) (en francés)
Œuvres de Charles Hermite (t4) editado por Émile Picard ficheiro (DjVu en Internet Archive) (en francés)
Charles Hermite no Proxecto Gutenberg
Charles Hermite en Mathematics Genealogy Project

[FOOTNOTELinehan1910-1] Linehan 1910.

[2] Masa Vázquez, Xosé M.; Fortes López, Belén (1995). Servicio de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela, ed. Vocabulario de Matemáticas. Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-369-1.

[FOOTNOTEO'ConnorRobertson2001-3] O'Connor & Robertson 2001.

[4] "Centro Charles Hermite". Arquivado dende o orixinal o 10 de febreiro de 2008. Consultado o 16 de febreiro de 2017.

[1]

[2]

[3]

[4]