Catro vodas e un funeral

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Catro vodas e un funeral
Ficha técnica
Título orixinalFour Weddings and a Funeral
DirectorMike Newell
ProdutorDuncan Kenworthy
GuiónRichard Curtis
Intérpretes
MúsicaRichard Rodney Bennett
FotografíaMichael Coulter
MontaxeJon Gregory
Estudio
DistribuidoraRank Film Distributors
EstreaSundance: 20 de xaneiro de 1994
Flag of the United Kingdom.svg 13 de maio de 1994
Galicia 29 de xullo de 2000 (TVG)
Duración117 minutos
OrixeReino Unido Reino Unido
XéneroComedia romántica
Orzamento3 millóns de libras
Recadación245,7 millóns de dólares[1]

Catro vodas e un funeral (en inglés: Four Weddings and a Funeral) é un filme británico de 1994 dirixido por Mike Newell. É o primeiro de varios filmes do guionista Richard Curtis nos que aparece Hugh Grant, e conta as aventuras de Charles (Grant) e do seu círculo de amigos a través de varios eventos sociais. Andie MacDowell interpreta a Carrie, o interese amoroso de Charles, e o elenco complétase con Kristin Scott Thomas, James Fleet, Simon Callow, John Hannah, Charlotte Coleman, David Bower, Corin Redgrave e Rowan Atkinson.

Estreouse en galego o 29 de xullo de 2000 na TVG.[2]

Argumento[editar | editar a fonte]

Charles e os seus amigos, todos solteiros e sen compromiso, chegaron a unha idade en que os seus coñecidos comezan a contraer matrimonio. Nunha das cerimonias, á que están todos convidados, Charles coñece a Carrie, unha moza estadounidense da que se namora inmediatamente, mais despois de pasar a noite xuntos non volven verse. Terán que agardar á seguinte voda, en que Carrie presenta a Charles ao seu prometido.[3]

Personaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Four Weddings and a Funeral (1994). Box Office Mojo. Consultado o 22 de agosto de 2016.
  2. Versión en galego (ed.). "Catro vodas e un funeral na TVG". Consultado o 22 de agosto de 2021. 
  3. "Four Weddings and a funeral". The New York Times. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]