Castelo de Montsoreau - Museo de Arte Contemporánea

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 47°12′56″N 0°03′44″L / 47.2156, 0.0622

Castelo de Montsoreau - Museo de Arte Contemporánea
Château de Montsoreau - Musée d'art contemporain
Chateau de montsoreau museum of contemporary art map 3D.jpg
Castelo de Montsoreau - Museo de Arte Contemporánea
Coordenadas47°12′59″N 0°03′44″L / 47.21639, -0.06222
PaísFlag of France.svg Francia
CidadeMontsoreau
TipoMuseo de arte contemporánea
AdministradorPhilippe Méaille
DirectorMarie-Caroline Chaudruc
Construción1453
Inauguración2016
Superficie3200 metros cadrados
Visitantes50 000 (2018)
Sitio Webhttps://www.chateau-montsoreau.com/

O Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea (en francés: Château de Montsoreau-Musée d'Art Contemporain) é un museo privado de arte contemporánea aberto ao público que se atopa no Val do Loira.[1] O proxecto de creación do museo comezou en novembro de 2014,[2][3] e foi inaugurado o 8 de abril de 2016.[4] Conta cunha colección permanente, recollida durante 25 anos por Philippe Méaille, que non só está destinada á súa exhibición no Castelo de Montsoreau, senón que tamén é prestada a outras institucións. Con arredor de 1.000 obras, a súa colección é a máis grande do mundo sobre conceptualistas radicais de Art & Language,[5] xogando un papel importante na invención da arte conceptual.[6][7] A colección Philippe Méaille foi prestada a longo prazo entre 2010 e 2017 ó MACBA (Museo de Arte Contemporánea de Barcelona), o cal implicou unha colaboración regular das dúas institucións.[8][9]

O Castelo de Montsoreau foi clasificado como Monumento Nacional polo Ministerio de Cultura francés en 1862 e, como parte do Val do Loira, está clasificado como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO no 2000.[10]

Historia[editar | editar a fonte]

Na antigüidade, o castelo de Montsoreau era a porta de entrada de Anjou e no presente é o único castelo do val do Loira que é un museo de arte contemporánea.[11] Foi o primeiro edificio renacentista construído historicamente por un dos embaixadores de Carlos VII, rei de Francia. Xoán II de Chambes foi o primeiro dos señores do reino, con Jacques Cœur en instalar o Renacemento italiano en Francia. Construíu o Castelo de Montsoreau entre 1443 e 1453, xunto ao Loira, no leito do río, coma os palacios venecianos construídos no mesmo período.[10][12] O primeiro préstamo a longo prazo da colección de Philippe Méaille co MACBA foi obxecto dunha exposición retrospectiva: Art & Language Uncompleted: a colección de Philippe Méaille en outubro de 2014.[13][14] Produciuse un catálogo en estreita colaboración con artistas de Art & Language (Michael Baldwin e Mel Ramsden)[15] así como académicos como Carles Guerra (director da Fundación Antoni Tàpies)[16] e Matthew Jesse Jackson (profesor do Departamento de Artes Visuales e Historia da Arte da Universidade de Chicago).[17]

Controversia[editar | editar a fonte]

Philippe Méaille, que viviu 15 anos en Anjou, traballou xunto a Christian Gillet, presidente do departamento de Maine e Loira, para estudar a posibilidade de crear un museo de arte contemporánea en Anjou e instalar a súa colección no castelo de Montsoreau, unha propiedade do departamento.[18] Despois de seis meses de estudos das ofertas alternativas, publicouse unha polémica polas filtracións da prensa. Frédéric Béatse, entón líder da lista de esquerdas nas eleccións rexionais, lamentou que a maioría da dereita do departamento de Maine e Loira «estea a tirar as xoias da familia» e que «isto é aínda máis sorprendente como cando Jacques Auxiette (daquela presidente da rexión dos Países do Loira) propuxera ao Consello do Departamento unha asociación entre a abadía de Fontevraud e Montsoreau para facer aínda máis atractiva esta zona de Saumur».[19] As autoridades municipais e departamentais elixidas, Gérard Persin e Christian Gillet, reaccionaron axiña a estas protestas durante unha conferencia de prensa, dicindo Gérard Persin: «É un orgullo ser elixido para albergar un centro de arte contemporánea de talle internacional».[20] Christian Gillet, por outra banda, declarou: «A idea de Philippe Méaille, coñecedor e amante do sitio, é instalar un centro de arte contemporánea coa súa colección, xa mundialmente famosa e recoñecida, e considerámolo un reto interesante», e Méaille para aclarar as súas intencións: «Esta asociación público-privada pareceunos unha solución innovadora que se integrará no territorio de Saumur na súa totalidade: Saumur e a súa aglomeración, pero tamén a abadía de Fontevraud».[21] Christian Gillet, presidente do departamento de Maine e Loira decidiu o venres 19 de xuño de 2015 entregarlle as chaves do castelo de Montsoreau a Philippe Méaille baixo un contrato de arrendamento de 25 anos. Ao mesmo tempo, fixo unha reflexión sobre a arte contemporánea como unha prioridade do desenvolvemento cultural e turística para Maine e Loira.[20][22]

Traballos de restauración[editar | editar a fonte]

O castelo de Montsoreau está clasificado como monumento histórico dende 1862 e forma parte do Patrimonio Mundial do Val do Loira pola UNESCO. Os traballos de restauración leváronse a cabo baixo o mando dos Bâtiments de France. Grazas ás últimas reformas, o monumento histórico cumpre cos estándares contemporáneos e é ecolóxico. Inclúe un ascensor e é case totalmente accesible para persoas con discapacidade. A electricidade actualizouse segundo o estándar actual, así como os equipos de emerxencia e detección de incendios. A iluminación benefíciase dos últimos avances técnicos e ten LED (diodo emisor de luz) en todos os seus espazos de recepción e exposición. As pinturas extremadamente degradadas recuperáronse coa tradicional pintura de cal. Estes brancos, comúns nos castelos do val do Loira, teñen a virtude de instalar unha higrometria constante. En agosto de 2016 inaugurouse unha biblioteca de historia da arte, creación contemporánea e artes aplicadas. En maio de 2017, o castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea do porto histórico reabriu ao final despois de varios meses de traballo, permitindo aos visitantes chegar en barco.[23][24][25] Durante a remodelación dunha antiga sala de almacenamento, os canteiros descubriron unha cheminea que data do ano 1450. Esta cheminea está a ser estudada en colaboración cos Bâtiments de France para a súa restauración. Estas obras de restauración permiten que o Castelo de Montsoreau-Museo de Arte contemporánea teña no presente 2.000 metros cadrados de espazo expositivo.[26][27][28]

Espazos e salas[editar | editar a fonte]

Tras unha fase de traballo durante oito meses, o Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea inaugúrase o 8 de abril de 2016 facendo da cidade de Montsoreau unha das unidades urbanas máis pequenas de Francia que ten un museo de arte contemporánea. O desenvolvemento e planificación urbana do Palacio do Val do Loira, a historia do Val do Loira e unha colección de arte contemporánea foron un estudo de caso para os 58 estudantes da École Camondo durante o curso 2015-2016.[29][30]

Identidade[editar | editar a fonte]

Logotipo do museo.

Esta fase do traballo tamén estivo acompañada dunha fase de construción dunha nova identidade, desde a metamorfose dun patrimonio histórico ata un sitio cultural completamente dedicado á arte contemporánea.[31] Esta nova identidade visual foi construída en parte a través da creación dun logotipo, o sinal icónico desta institución. Esta fase realizouse a cabo grazas a un proceso de co-creación que implicou simultaneamente ao Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea e estudantes da Escola de Artes e Deseño TALM (Tours-Angers-Le Mans) de «repensar un equipo local cultural como un espazo de vida e interacción social».[32] Este cambio de identidade do castelo, paralelo a unha visión urbana do proxecto, tivo un forte impacto na presenza do castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporáneo na cidade de Montsoreau. Primeiro durante a Bienal do Val do Loira, rediseñouse o acceso aos xardíns do castelo, dando paso a un xardín salvaxe en homenaxe a Miriam Rothschild, que se volveu libre e se integrou na ruta urbana.[33][34] E despois o Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea reabriu o seu porto histórico e estableceu unha oferta de cruceiros entre Saumur e Montsoreau para destacar o río Loira como unha evidente conexión turística entre as diferentes cidades da aglomeración de Saumur. Este porto é tamén unha canle de comunicación para o Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea para a produción de filmes promocionais cando as obras son prestadas a outras institucións, dando á luz, por exemplo, a unha curtametraxe de acción ao estilo de Mission: Impossible durante a súa colaboración co Centro de Arte Contemporánea en Tours.[35][36][37]

Arquitectura[editar | editar a fonte]

A pequena cidade tomou o nome de Montsoreau (latín: Monte Sorello) dun promontorio rochoso situado á beira do río Loira e rodeado de auga. Neste promontorio producíronse tres edificios principais: un templo ou edificio administrativo galo-romano, un castelo fortificado e un palacio renacentista. Verificouse unha orixe galo-romana para o asentamento de Montsoreau pero non se confirmou para o castelo, aínda que se atopou na foxa unha columna estriada de pedra dun templo galo-romano ou dun edificio público durante os traballos de restauración de finais do século XX. As primeiras fontes escritas son do século VI co dominio de Restis, pero só coa construción dunha fortaleza a finais do século X a cidade comercial comezou a prosperar. Unha parte deste primeiro castelo atopouse durante os mesmos traballos de restauración de arqueólogos. O castelo foi reconstruído no estilo renacentista entre 1450 e 1460 por Xoán de Chambes, un dos homes máis ricos do reino, conselleiro e chambelán do rei Carlos VII e rei Luís XI. Montsoreau é unha das poucas cidades de Francia que experimentou o Renacemento desde 1450 a través da arquitectura coa construción do seu castelo nun primeiro momento e despois, de edificios civís. Estes edificios aínda son visibles na cidade. A mediados do século XV, cando os reis de Francia estableceron o seu poder en Chinon e despois en Langeais e Tours, o Val do Loira converteuse no corazón dos castelos do Val do Loira.

Colección[editar | editar a fonte]

A colección Philippe Méaille, que constitúe a colección do museo, está instalada nos dous primeiros andares do museo. Está composto exclusivamente por obras do grupo de artistas Art & Language.[38] Nunha entrevista con Dora Imhof, Philippe Méaille dixo: "A nosa colección céntrase nos traballos dos artistas pioneiros Art & Language, que inventaron a arte conceptual nos anos sesenta. Ao cuestionar a práctica artística do modernismo, tentaron reintegrar ao espectador na creación do proxecto artístico. A súa obra foi moi influente no campo máis amplo, e a maioría dos críticos datan o comezo do que agora se chama "arte contemporánea" ata ese momento».[39] A colección de Philippe Méaille preséntase nunha ampla multiplicidade de soportes (pinturas, esculturas, debuxos, manuscritos, mecanografía, instalacións e vídeos) dos cales dixo Carles Guerra: «ademais de verse afectada pola actitude dos artistas, a colección Philippe Méaille vese afectada pola perspectiva arqueolóxica coa que se atopou». 800 obras da colección Philippe Méaille foron cedidas a longo prazo no MACBA entre 2010 e 2017.[40]

En 2014, o MACBA dedicou unha importante exposición retrospectiva a Art & Language, dirixida por Carles Guerra: Art & Language Incompleta: Philippe Méaille Collection.[8][41] Un acordo co Tate Modern de Londres autorizou a exhibición dun filme coproducido por esta institución e a Fundación Bloomberg para ser exhibida no Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea. Fundada en 1968, Art & Language, que toma o seu nome do xornal homónimo Art-Language, está formada por británicos, americanos e australianos. As súas preguntas corrosivas sobre a situación do artista, a obra de arte ou mesmo a propia institución fan que parezan as figuras máis radicais da historia da arte da segunda metade do século XX. Este colectivo, na orixe do que hoxe se denomina arte conceptual, aínda está activo e está representado actualmente por Michael Baldwin e Mel Ramsden coa participación ocasional de Mayo Thompson.[5][8]

Política de préstamo[editar | editar a fonte]

O Castelo de Montsoreau-Museo de Arte Contemporánea apoia un programa activo de préstamos a outras institucións a nivel local e internacional.

  • 2016: Art & Language - Kabakov, O mundo non obxectivo, Art Basel, Suíza.[42]
  • 2016: Art & Language - Kabakov, O mundo non obxectivo, Sprovieri Gallery e Jill Silverman Van Coenegrachs, Londres, Reino Unido.[43]
  • 2016: Colección MACBA 31, MACBA, Barcelona, ​​España.[44]
  • 2016: Art & Language, Paintings I, 1966 - These Scenes 2016, Carolina Nitsch Gallery, Nova York, EUA.[45]
  • 2016: Art & Language, Made in Zurich, Galería Bernard Jordan e Jill Silverman van Coenegrachs, Paris, Zurich, Berlín.[46]
  • 2017-2018: Soulèvements, Jeu de Paume, París, Barcelona, ​​Bos Aires, México, Montreal.[47]
  • 2017: La Comédie du language, Galería Contemporánea, Chinon, Francia.
  • 2017: Art & Language, Kangaroo, Fundación Vincent van Gogh, Arles contemporain, Arles, Francia.
  • 2017: Luther und die avant-garde, Vitemberga, Berlín, Cassel, Alemaña.[48]
  • 2017: Art & Language, Homeless Stuff, Galería Rob Tufnell, Colonia, Alemaña.[49]
  • 2017-2018: Art & Language, dez carteis: Ilustración para Art-Language, CCCOD, Tours, Francia.[50]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. ouest-france.fr, ed. (2016). "L'Art contemporain réinvente Montsoreau" (en francés). 
  2. ouest-france.fr (ed.). "De l'Art Contemporain au Château de Montsoreau". 
  3. saumur-kiosque.com, ed. (19 de xuño de 2015). "Le château de Montsoreau devient un centre culturel d'Art Contemporain". 
  4. lemonde.fr, ed. (agosto de 2016). "Le Château de Montsoreau à l'ère Conceptuelle" (en francés). Arquivado dende o orixinal o 03 de agosto de 2017. Consultado o 08 de abril de 2019. 
  5. 5,0 5,1 artnet.com, ed. (2015). "Largest collection of radical conceptualists Art & Language finds home in a French château". 
  6. connaissancedesarts.com, ed. (2016). "Philippe Méaille installe sa collection au Château de Montsoreau" (en francés). 
  7. "Quand la peinture sort de sa toile : Art & Language à Montsoreau". AOC media - Analyse Opinion Critique (en francés). 22 de outubro de 2018. Consultado o 6 de xaneiro de 2019. 
  8. 8,0 8,1 8,2 "Una retrospectiva del grupo de arte conceptual Art & Language, en Barcelona". La Vanguardia. Consultado o 2019-01-17. 
  9. "MACBA Banks on History". Art in America (en inglés). Consultado o 2019-01-17. 
  10. 10,0 10,1 "Charles VII et Louis XI - Connaître - Val de Loire patrimoine mondial". www.valdeloire.org. Consultado o 2019-01-17. 
  11. "artpress | Art & Language empêcheurs de tourner en rond" (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  12. "Renaissance à Venise au Quattrocento". www.atthalin.fr. Consultado o 2019-01-17. 
  13. "Art & Language Uncompleted The Philippe Méaille Collection". e-flux.com. 04/10/2014. 
  14. "Art and language uncompleted - Philippe Méaille collection". British Council - Spain (en inglês). Consultado o 7 de fevereiro de 2019. 
  15. Art & Language (2014). Museu de Arte Contemporânea de Barcelona, ed. Art & Language Uncompleted The Philippe Méaille Collection – Confession: Art & Language interviewed by Carles Guerra (Installed in the Style of the Jackson Pollock Bar). Barcelona. p. 184. ISBN 978-84-92505-52-4. 
  16. Guerra Carles (2014). Museu de Arte Contemporânea de Barcelona, ed. Art & Language Uncompleted The Philippe Méaille Collection - Art & Language's afterlife in the Philippe Méaille Collection -. Barcelona. p. 8. ISBN 978-84-92505-52-4. 
  17. Jackson Matthew Jesse (2014). Museu de Arte Contemporânea de Barcelona, ed. Art & Language Uncompleted The Philippe Méaille Collection - If You Were Art & Language, Then You'd Be a Fucking Decent Contemporary Artist -. Barcelona. p. 16. ISBN 978-84-92505-52-4. 
  18. "Le château de Montsoreau". petitfute.com. 2019. 
  19. "Montsoreau - Polémique - Faut-il confier le château à un privé ?". Courrier de l'Ouest. 18/06/2015. 
  20. 20,0 20,1 "Le château de Montsoreau devient un centre culturel d'art contemporain. (Les détails)". www.saumur-kiosque.com. Consultado o 2019-01-17. 
  21. "De l'art contemporain au château de Montsoreau". Ouest France. 22/06/2015. 
  22. "Chateau de Montsoreau - FIAC". www.fiac.com (en inglés). 2017-09-23. Consultado o 2019-01-17. 
  23. Balades en France Le Nez Au Vent (2017-08-12). "Château de Montsoreau (47)". Balades en France, le nez au vent... (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  24. Vanessa Logerais (2017-05-28). "Château de Montsoreau, l'art contemporain à portée de fleuve". Parangone (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  25. "Château de Montsoreau : Retour sur l'inauguration du port historique". www.saumur-kiosque.com. Consultado o 2019-01-17. 
  26. "Château de Montsoreau-Musée d'Art Contemporain". Posto de turismo de Saumur. 
  27. "Chateau de Montsoreau". Atout France. Arquivado dende o orixinal o 27 de marzo de 2019. Consultado o 27 de marzo de 2019. 
  28. "Chateau de Montsoreau-Musée d'Art Contemporain". loireavelo.fr. 
  29. "Le château de Montsoreau sujet d’étude pour des étudiants designers...". www.saumur-kiosque.com. Consultado o 2019-01-17. 
  30. "El Valle del Loira y todas sus novedades para el verano". ELMUNDO (en castelán). 2017-06-12. Consultado o 2019-01-17. 
  31. "Montsoreau : de l'art contemporain au château". France 3 Pays de la Loire (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  32. de Kerret Gwenaelle. "Château de Montsoreau: birth of a museum, augmented by co-creation | semiotips" (en inglés). Consultado o 2019-01-17. 
  33. "Miriam Rothschild Château de Montsoreau-Musée d'art contemporain.". Château de Montsoreau-Musée d'Art Contemporain (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  34. "Le château de Montsoreau rouvrira ses jardins en mai". Courrier de l'Ouest. 27/02/2017. 
  35. "Quand la peinture sort de sa toile : Art & Language à Montsoreau". AOC media - Analyse Opinion Critique (en francés). 2018-10-22. Consultado o 2019-01-17. 
  36. "Montsoreau. Le château musée s'offre un teaser façon James Bond". angers.maville.com (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  37. "Exposition "Ten posters. Illustrations for Art-Language" au château de Montsoreau-Musée d'art contemporain. - Ministère de la Culture". www.culture.gouv.fr (en francés). Consultado o 2019-01-17. 
  38. "5 rincones con mucho arte en el Loira". Antena3.com (en castelán). Consultado o 20 de xaneiro de 2019. 
  39. Cristina Bechtler (2018). JRP Ringier, ed. The Private Museum of the Future. Zurique. ISBN 978-3-03764-520-8. 
  40. Ferreres (2011-03-29). "El Macba rep 800 obres d'Art & Language". Ara.cat (en catalán). Consultado o 2019-01-17. 
  41. "Art & Language Uncompleted. The Philippe Méaille Collection". www.macba.cat. Consultado o 2019-01-17. 
  42. Art Basel - Flashback 2005-2006. Acceso en 27 de marzo de 2019
  43. Ilya e Emilia Kabakov - Sprovieri Gallery. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  44. Coleção MACBA 31. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  45. Paintings I, 1966. Galeria Carolina Nitsch. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  46. Made in Zurich" Philippe Meaille Collection Arquivado 27 de marzo de 2019 en Wayback Machine.. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  47. Soulèvements. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  48. Luther und die avant-garde. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  49. Homeless Stuff. Acceso en 27 de marzo de 2019.
  50. Ten Posters: Illustration for Art & Language. Acceso en 27 de marzo de 2019.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]