Castelao (Biografía de un ilustre gallego)
| Castelao | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Título
Castelao  | |||||||
|
Instancia de
| |||||||
|
Xénero
| |||||||
|
Lingua orixinal
| |||||||
|
Cor
| |||||||
| Autoría | |||||||
|
Director/a
| |||||||
|
Guionista
| |||||||
|
Director/a fotografía
| |||||||
|
Editor/a de cine
| |||||||
|
Actores
| |||||||
| Temática | |||||||
|
Tema principal
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||
Castelao (Biografía de un ilustre gallego) é un filme documental arxentino dirixido por Jorge Prelorán e estreado en 1980. Con guión de Antonio Pérez Prado, está centrado na figura do intelectual galego Castelao.
Produción e sinopse
[editar | editar a fonte]A idea do documental partiu do emigrante galego Valentín Fernández, membro do Centro Gallego de Buenos Aires, que pretendía rodar un filme sobre a vida do intelectual, político, escritor, pintor, médico, debuxante e pai do nacionalismo galego Castelao.[1]
Antonio Pérez Prado recomendou ao cineasta Jorge Prelorán como director, a pesar de que este non tiña ningunha relación con Galicia, e o propio Pérez Prado comezou a escribir o guión en colaboración co director na primeira metade da década de 1970. Decidiron que a historia fose contada polo propio Castelao, polo que Pérez Prado construíu o documental con frases tiradas de libros, discursos, artigos, cartas particulares e diarios íntimos que traduciu do galego.[1]
Visualmente utilizáronse para o filme centos de debuxos, materiais de libros, documentos cedidos pola comunidade galega, noticiarios e unha antiga filmación que mostra a Castelao en Buenos Aires nos últimos dez anos da súa vida, así como imaxes tomadas en Galicia por Manuel Ferrol. Para a voz en off elixiron o actor arxentino Luis Medina Castro e da voz de Castelao encargouse Alfredo Baltar.
Con todo, o golpe de Estado de 1976 e a posterior ditadura militar dificultaron o traballo e finalmente Jorge Prelorán acabou exiliándose nos Estados Unidos.[1] As cintas ficaron agochadas baixo terra e cando a represión afrouxou, unha cuñada de Prelorán conseguiu levalas ata os Estados Unidos.[1] Finalmente, o filme presentouse no Centro Gallego de Buenos Aires en 1980. Alí viuno o senador e presidente da Real Academia Galega Domingo García-Sabell, ao que non lle gustaron as críticas do filme a Afonso XIII, e pediu que se eliminasen, o que motivou a ruptura da súa amizade con Antonio Pérez Prado.[1]
O galeguista Isaac Díaz Pardo mercoulle ao Centro Gallego a cinta íntegra, que emitiu a Televisión de Galicia en 1984, coincidindo co traslado dos restos de Castelao a Compostela.[2] Pola contra, en 1992 a TVG emitiu a versión censurada polo Centro Gallego.[2]
Elenco
[editar | editar a fonte]- Luis Medina Castro. Voz en off.
- Alfredo Baltar. Voz de Castelao.
Documental de Antón Reixa
[editar | editar a fonte]En 2007 estreouse o documental Filmando a Castelao, dirixido por Antón Reixa. Neste traballo repásase o proceso de produción do documental arxentino, relatado polos propios Jorge Prelorán e Antonio Pérez Prado.[1]
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Taquini, Graciela (1994). Jorge Prelorán. Buenos Aires. Centro Editor de América Latina. pp. 26/7. ISBN 950-25-3169-8.
- Manrupe, Raúl; Portela, María Alejandra (2001). Un diccionario de films argentinos (1930-1995). Buenos Aires: Editorial Corregidor. p. 102. ISBN 950-05-0896-6.
