Carpa vermella

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Carpa vermella
Goldfish3.jpg
Estado de conservación
Non avaliado
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Actinopterygii
Orde: Cypriniformes
Familia: Cyprinidae
Xénero: Carassius
Especie: 'C. auratus[1]
Subespecie: C. a. auratus
Nome trinomial
Carassius auratus auratus[2]
(Linnaeus, 1758)
Un cola de cometa.
Apareamento.

A carpa vermella[3], Carassius auratus L., 1758, coñecido tamén cos nomes de peixe xaponés, peixiño dourado ou peixe vermello, é unha especie de pequenos peixes de auga doce pertencente á familia dos ciprínidos (Cyprinidae), á que pertencen todas as carpas. Foi unha das primeiras especies de peixes en ser domesticada e é aínda un dos peixes de acuario máis comúns no mundo enteiro. É unha variedade domesticada dunha carpa cinsenta escura nativa de Asia oriental. Foi domesticada, por vez primeira na China, e foi introducida en Europa a finais do século XVII.

Ten moitas variedades de tamaño, forma, configuración e cor (varias combinacións de branco, amarelo, alaranxado, vermello, marrón e negro). Pode crecer até aos 59 cm e un máximo de 3 kg, aínda que tales valores sexan moi raros: a maior parte dos espécimes non atinxe a metade destas medidas. É ovíparo.

Existen argumentos que defenden que o peixe vermello pode chegar a recoñecer o seu dono (aquel que lle dá comida).

Cría en acuario[editar | editar a fonte]

Aínda que é unha especie moi popular a súa manutención é menosprezada e adoitan criarse en recipientes moi pequenos, por baratos. Cómpre un acuario cun volume mínimo de 120 litros, con 30 litros máis para cada novo peixiño introducido. O peixe pode atinxir até 20 anos de vida se é ben tratado. O pH debe ser moderadamente alcalino, arredor de 7,2 a 7,6.

O acuario ideal para unha carpa vermella debe posuír un sistema de flitraxe máis eficente do normal, cerca de dez veces o volume do acuario por hora, nunca utilizando o filtro biolóxico de fondo, que non supre as altas esixencias de filtraxe desta especie, que produce moita sucidade. Prefírense os modelos de filtraxe externos, independentemente do tipo, sexa "hang-on", "canister", "sump" etc, desde que se observe a eficiencia en litros/hora.

A compaña ideal para este peixe é ningunha. Por seren moi lentos, e teren aletas delicadas, poden sufrir co asedio doutros peixes. Ademais son dos poucos peixes de auga fría dispoñíbeis para acuarismo, aínda que o ideal é sempre utilizar un quentador con termóstato, pois nun acuario poden ocorrer cambios moi bruscos de temperatura, que son prexudiciais para calquera peixe.

Non son aconsellábeis grandes enfeites de acuario, pois xeralmente as carpiñas baten con eles e necesita bastante espazo para nadaren. É esencial ter area grosa ou brita coma substrato, pois adoitan remexer no fondo e poden afogar cos cascallos pequenos.

Potencial invasor[editar | editar a fonte]

Por mor do seu potencial invasor ou a susceptibilidade de se converter nunha ameaza grave por competir coas especies bravas autóctonas, alterar a súa pureza xenética ou os equilibrios ecolóxicos, esta especie foi incluída no Listado Español de Especies exóticas Invasoras, aprobado polo Real Decreto 1628/2011, do 14 de novembro, estando prohibida en España, e polo tanto en Galicia, a súa introdución no medio natural en todo o territorio nacional e nas zonas mariñas xurisidicionais, agás mediante autorización administrativa en recintos illados do medio natural vinculados á actividade humana.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Gulf States Marine Fisheries Commission: Fact Sheet. Carassius auratus (Linnaeus, 1758)
  2. Fishbase: Carassius auratus (Linnaeus, 1758)
  3. Nome vulgar galego en Listado de denominaciones comerciales de especies pesqueras y de acuicultura admitidas en España. Boletín Oficial del Estado, 2006 e Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos, Santiago de Compostela, Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades,

Véxase tamén[editar | editar a fonte]