Carlos O'Donnell y Álvarez de Abreu

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Carlos O'Donnell y Álvarez de Abreu
Carlos O'Donnell 1903 (cropped).jpg
Nacemento1 de xuño de 1834
 Valencia
Falecemento9 de febreiro de 1903
NacionalidadeEspaña
Ocupacióndiplomático e político
FillosJuan O'Donnell y Vargas
editar datos en Wikidata ]
Carlos O'Donnell.

Carlos Manuel O'Donnell Álvarez y Abreu, nado en Valencia o 1 de xuño de 1834 e finado en Madrid o 9 de febreiro de 1903, foi un militar e político español, ministro de Estado durante o reinado de Afonso XII e durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Tras loitar en Filipinas en 1854, actuou como axudante de campo do seu tío, Leopoldo O'Donnell, na Guerra de África onde resultou ferido e obtivo a Cruz de San Fernando de primeira clase.

Foi membro da Unión Liberal coa que participou nas eleccións, 1863, 1864 e 1865 obtendo acta de deputado pola circunscrición de Valladolid.

En 1867, trala morte do seu tío, herdou os títulos de duque de Tetuán e conde de Lucena e apoiou activamente a Revolución de 1868 trala cal foi novamente elixido deputado nas eleccións de 1869 e 1872 de novo por Valladolid. O novo Rei Amadeo I de Savoia nomeouno por poucos meses, pois renunciou a ambos postos de Maiordomo e Cabaleiro maior.

En 1876, xa como militante do Partido Conservador, é elixido senador por Castelló de la Plana sendo nomeado senador vitalicio en 1881

Foi ministro de Estado ata en catro ocasiones: Entre o 16 de maio e o 9 de decembro de 1879 ocuparía por primeira vez dita carteira ministerial nun goberno Martínez Campos. Posteriormente, entre o 5 de xullo de 1890 e o 11 de decembro de 1892 volverá desempeñar devandito ministerio en dous gabinetes presididos por Antonio Cánovas. Baixo a presidencia de Cánovas volverá ocupar a carteira de Estado entre o 23 de marzo de 1895 e o 19 de xaneiro de 1896 e finalmente, entre o 5 de marzo de 1896 e o 4 de outubro de 1897 volverá desempeñala nun primeiro momento baixo a presidencia de Cánovas, e tralo asasinato de leste, con Marcelo Azcárraga como presidente do goberno.

Ademais dos títulos nobiliarios herdados do seu tío, foi nomeado marqués de Altamira e desempeñou as funcións de embaixador en Bruxelas, Viena e Lisboa.

Predecesor:
Mariano Roca de Togores
Antonio Aguilar y Correa
Alejandro Groizard y Gómez de la Serna
José Elduayen Gorriti
Ministro de Estado
1879
1890 - 1892
1895 - 1896
1896 - 1897
Sucesor:
Francisco de Borja Queipo de Llano
Antonio Aguilar y Correa
José Elduayen Gorriti
Pío Gullón Iglesias