Carlos Callón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Carlos Callón
Carlos Manuel Callón Torres. Galicia (Spain).jpg
Nacemento26 de agosto de 1978
 Ribeira
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
OcupaciónMestre, escritor
editar datos en Wikidata ]

Carlos Manuel Callón Torres, nado en Santa Uxía de Ribeira o 26 de agosto de 1978, é licenciado en filoloxías galega e portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela.

Exerce como profesor de lingua e literatura galega e lingua portuguesa no CPI Alfonso VII de Caldas de Reis.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi concelleiro por parte do BNG na súa vila natal entre xaneiro de 2001 e xuño de 2002, e membro do Consello Asesor de RTVE en Galicia entre 1998[1] e 2002. A partir de 1995 ocupou diversas responsabilidades na Mesa pola Normalización Lingüística, organización de cuxa xunta directiva nacional é membro dende 1995 e que presidiu desde 2002 a 2014, sendo desde entón Presidente de Honra da entidade. É presidente tamén do padroado da Fundación Vía Galego, desde a súa constitución en 2006. Preside tamén a Fundación Via Galego[2] e a federación estatal Diverslinguae, desde a constitución de ambas, en 2006 e 2008, respectivamente.

É membro do grupo Galabra da USC e do consello de redacción de Longalingua. Publicación galega de lingua e sociedade[3]. Colaborou nos primeiros pasos da Biblioteca Virtual Galega, da Universidade da Coruña.

O 20 de decembro do 2015 presentouse ao congreso pola provincia da Coruña representando a NÓS Candidatura Galega.

Obra[editar | editar a fonte]

É autor de diversos traballos centrados na sociolingüística e mais nos estudos literarios, dados a coñecer en diferentes congresos e revistas especializadas. Así mesmo, é autor dos libros Unha historia que nos pertence (A obra poética en galego de Lorenzo Varela) (2005) e En castellano no hay problema (2010), no cal aborda a situación do idioma galego nos últimos tres lustros, facendo especial fincapé na política lingüística do bipartito e do comezo da lexislatura de Alberto Núñez Feijóo[4].

En febreiro de 2011 gañou o XVI premio Vicente Risco de Ciencias Sociais coa obra Amigos e sodomitas. A configuración da homosexualidade na Idade Media[5], na que analiza a aceptación da adelphopoiesis na Idade Media. Entre outra documentación, analiza un documento de 1061 recollido no Tombo de Celanova, polo cal Pedro Díaz e Muño Vandilaz subscribían unión en Rairiz de Veiga.

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Unha historia que nos pertence (A obra poética en galego de Lorenzo Varela), 2005, A Nosa Terra.
  • En castellano no hay problema, 2010, Xerais.
  • Amigos e sodomitas. A configuración da homosexualidade na Idade Media, 2011, Sotelo Blanco.
  • Como defenderes os teus dereitos lingüísticos, 2011, Xerais.
  • Como falar e escribir en galego con corrección e fluidez, 2012, Xerais.
  • Galegocalantes e galegofalantes, 2017, Xerais.

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Atravesar o fantasma, 2014, Xerais.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

  • XVI Premio Vicente Risco de Ciencias Sociais en 2011, por Amigos e sodomitas. A configuración da homosexualidade na Idade Media.
  • Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro de ensaio no 2011, por Amigos e sodomitas.
  • Premio Redelibros de Ensaio no 2011, por Como defenderes os teus dereitos lingüísticos.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]