Carl Snoilsky

Bibliotecario xefe
	1890 – 1903 – Erik Wilhelm Dahlgren (pt) →
7º Asento 10 da Academia Sueca
	20 de decembro de 1876 – 19 de maio de 1903 ; ← Paulus Genberg (pt) – Harald Hjärne (en) →

Carl Snoilsky
	; Retrato e sinatura de Carl Snoilsky (1877); ;
Biografía
Nacemento	Carl Johan Gustaf Snoilsky.; 8 de setembro de 1841; Estocolmo.
Morte	19 de maio de 1903 (61 anos); Estocolmo.
Lugar de sepultura	Cemiterio de Solna.
	Cargos;
Bibliotecario Real de Suecia
Período	1890-1903
Presidente da; Sociedade Numismática Sueca
Antecesor	Georg Wolfgang von Francken
Sucesor	Johan Otto Wedberg
Datos persoais
País de nacionalidade	Sueco.
Educación	Universidade de Uppsala.
Actividade
Campo de traballo	Bibliotecoloxía e poesía sueca
Ocupación	Escritor, diplomático, bibliotecario e numismático.
Membro de	Sociedade Numismática Sueca.
Lingua	Sueco.
Obra
	Obras destacables · Diker.; · Nya diker.; · Sonnetter.; · Svenska bilder.
Familia
Cónxuxe	Ebba Snoilsky.
Pais	Nils Snoilsky e Sigrid Snoilsky
Premios
	1902: Premio Letterstedt de tradución.
	Sinatura
Descrito pola fonte	Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron; Dicionario Enciclopédico Granat; Svenskt konstnärslexikon
Bibliotecario xefe
	1890 – 1903 – Erik Wilhelm Dahlgren (pt) →
7º Asento 10 da Academia Sueca
	20 de decembro de 1876 – 19 de maio de 1903 ; ← Paulus Genberg (pt) – Harald Hjärne (en) →

Carl Johan Gustaf Snoilsky, nado en Estocolmo o 8 de setembro de 1841 e finado na mesma cidade o 19 de maio de 1903,^[1] foi un diplomático e poeta sueco, o máis salientable dos primeiros realistas. A súa vida e a súa obra exerceron unha grande influencia no dramaturgo Henrik Ibsen, en particular na súa obra Rosmersholm.^[2]

Snoilsky foi tamén un reputado numismático, e presidiu a Sociedade Numismática Sueca desde 1891 ata a súa morte. Tamén foi membro da Academia Sueca.

Traxectoria

Orixe, primeiros anos e formación

Snoilsky naceu en 1841 en Estocolmo, fillo da condesa Sigrid Banér, pintora, e de Nils Snoilsky, xuíz de paz e conde camarlengo.^[3]^[4]

Canto ás súas orixes familiares, Carl Snoilsky asegurou ter como antepasado un pastor protestante de Carniola, Eslovenia, que se facía chamar Labacus.^[5] Tal afirmación, popularizada en Eslovenia polo poeta Anton Aškerc, non foi plenamente probada, mais é verosímil. Ese nome asociouse ao reformador protestante carniolano Johann Snoilshik.^[6]

Carl Snoilsky cursou os seus estudos primarios na Escola Klara e a educación secundaria no Stockholms lyceum, e en 1860 ingresou na Universidade de Upsala, onde comezou os estudos de Diplomacia, que abandonou para comezar a traballar no Ministerio de Asuntos Exteriores sueco.^[7]

Carreira literaria e numismática

Xa en 1861, baixo o pseudónimo de Sven Tröst, comezou a imprimir uns poemas, e de camiño converteuse nun dos personaxes centrais da brillante sociedade literaria da capital sueca. En 1862 publicou unha colección de poemas titulada Orchideer ("Orquídeas").^[7]

Durante 1864 e 1865 estivo en Madrid e en París en misións diplomáticas. Foi en 1869 cando compilou por primeira vez os seus poemas baixo o título de Dikter ("Poemas"), xa non con pseudónimo, senón co seu nome real. A partir dese momento, Snoilsky situouse entre os poetas contemporáneos máis eminentes do seu país.^[7] O seu libro Sonnetter ("Sonetos"), de 1871,^[8] aumentou a súa notoriedade.^[9]

Durante o seguinte lustro, Snoilsky abandonou a poesía e dedicouse de cheo ao seu traballo no Ministerio de Asuntos Exteriores, así como ao estudo da numismática e ao coleccionismo de moedas.^[9] Desde 1891 ata o seu falecemento foi o presidente da Sociedade Numismática Sueca.^[10]^[11]

En 1876 retomou a creación poética e publicou unha tradución de baladas de Goethe, pola que foi recoñecido en 1902 co premio Letterstedt de Tradución.^[12] No propio 1876 foi nomeado conservador dos arquivos (Expeditionssekreterare) e xefe do departamento político do Ministerio de Asuntos Exteriores, e en 1878 foi ascendido a director adxunto (kansliråd), e sucedeu o bispo Paul Genberg como un dos dezaoito membros da Academia Sueca.^[9]^[13]

Mais en 1879 renunciou a todos os seus cargos e marchou repentinamente a Florencia coa condesa viúva Ebba Piper —de solteira baronesa Ruuth—, con quen casou en 1880.^[9]

Snoilsky publicou en 1881 un volume de Nya Dikter ("Novos poemas"). Outros volumes de Dikter apareceron en 1883, en 1887 e en 1897. Na década de 1880 publicou tamén poemas como Savonarola en 1883 e Hvita frun ("A Dama Branca") en 1885. En 1886 compilou os seus poemas de tema nacional en Svenska bilder (cunha segunda edición en 1895), que se converteu nun clásico sueco.^[9]

En 1891 regresou a Estocolmo e foi nomeado bibliotecario principal (Överbibliotekarie) da Biblioteca Real de Suecia, cargo que ocupou ata o seu falecemento en Estocolmo o 19 de maio de 1903.^[1]^[3]^[9]

Os seus poemas foron recompilados novamente, baixo o título de Samlade dikter ("Colección de poemas"), en cinco volumes publicados entre 1903 e 1904.^[9]

Publicacións

Esta é unha listaxe dos poemarios de Snoilsky, accesibles en liña:

(1869). Dikter. Selegmanns, Estocolmo.
(1871). Sonnetter. Selegmanns, Estocolmo.
(1881). Nya Dikter 1879-1880. Beligmann, Estocolmo.
(1883). Dikter. Germandts, Estocolmo.
(1886). Svenska bilder. Seligmanns, Estocolmo.
(1887). Dikter. Seligmanns, Estocolmo.
(1897). Dikter. Seligmanns. Estocolmo.
(1903-1904). Samlade Dikter I (1903);.II (1903); III (1903); IV (1903); V (1904). H. Gebers, Estocolmo.

Notas

1 2 Westrin, Th. (1917). Páxina 131.
↑ Glavan, M. (2019). "Henrik Ibsen in Carl Snoilsky". En Stati inu obstati: revija za vprašanja protestantizma (en esloveno). Vol. 29. Nº 19. Xuño. Páxinas 164-166.
1 2 Lewan, B. (2006).
↑ Warburg, K. (1905). Páxina 15.
↑ Glavan, M. (2019).
↑ Glavan, M. (2019). "Janž Znojilšek: verski in slovstveni reformator" ["Janž Znojilšek: un reformador literario e relixiosos]. En Stati inu obstati: revija za vprašanja protestantizma (en esloveno, inglés e alemán). Vol. 29. Nº 19. Páxina 227.
1 2 3 Chisholm, H. (ed.) (1911). Páxina 294.
↑ Véxase "(1871)" en "Publicacións".
1 2 3 4 5 6 7 Chisholm, H. (ed.) (1911). Páxina 295.
↑ "SNF:s ordföranden genom tiderna". Svenska Numismatiska Föreningen (Numismatik.se).
↑ Wahlquist, G. (2004).
↑ "Letterstedtska priset för översättningar". Litteraturbanken.se
↑ "Snoilsky, Carl". Svenska Akademien (Svenskaakademien.se).

Véxase tamén

Bibliografía

Chisholm, H. (ed.) (1911). "Snoilsky, Carl Johan Gustaf". En Encyclopædia Britannica. Vol. 25. 11ª ed. Cambridge University Press. Páxinas 294-295.
Glavan, M. (2019). "Carl Snoilsky (1841-1903)". En Stati inu obstati: revija za vprašanja protestantizma (en esloveno). Vol. 29. Nº 19. Xuño. Páxinas 161-164.
Gosse, E. (1914). "Carl Snoisky 1841-1903". En Portraits and Sketches. C. Scribner's Sons, Nova York. Páxinas 227-240.
Lewan, B. (2006). "Carl J G Snoilsky". En Svenskt biografiskt lexikon. Vol. 32. Páxina 605.
Wahlquist, G. (2004). Carl Snoilsky. Skalden som samlade mynt och böcker. Kungl. myntkabinettet / Svenska numismatiska föreningen. ISSN 0282-4396
Warburg, K. (1905). Carl Snoilsky. Hans lefnad och skaldskap. Hogo Gebers Förlag, Estocolmo.
Westrin, Th. (1917). "Snoilsky, 4. Karl (Carl) Johan Gusatf". En Nordisk familjebok. Vol. XXVI. Páxinas 131-135.

[:2-1] 1 2 Westrin, Th. (1917). Páxina 131.

[2] Glavan, M. (2019). "Henrik Ibsen in Carl Snoilsky". En Stati inu obstati: revija za vprašanja protestantizma (en esloveno). Vol. 29. Nº 19. Xuño. Páxinas 164-166.

[:3-3] 1 2 Lewan, B. (2006).

[4] Warburg, K. (1905). Páxina 15.

[5] Glavan, M. (2019).

[6] Glavan, M. (2019). "Janž Znojilšek: verski in slovstveni reformator" ["Janž Znojilšek: un reformador literario e relixiosos]. En Stati inu obstati: revija za vprašanja protestantizma (en esloveno, inglés e alemán). Vol. 29. Nº 19. Páxina 227.

[:0-7] 1 2 3 Chisholm, H. (ed.) (1911). Páxina 294.

[8] Véxase "(1871)" en "Publicacións".

[:1-9] 1 2 3 4 5 6 7 Chisholm, H. (ed.) (1911). Páxina 295.

[10] "SNF:s ordföranden genom tiderna". Svenska Numismatiska Föreningen (Numismatik.se).

[11] Wahlquist, G. (2004).

[12] "Letterstedtska priset för översättningar". Litteraturbanken.se

[13] "Snoilsky, Carl". Svenska Akademien (Svenskaakademien.se).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]