Carl Michael Bellman

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Carl Michael Bellman

Carl Michael Bellman, nado en Södermalm (Estocolmo) o 4 de febreiro de 1740 e finado o 11 de febreiro de 1795, foi un poeta sueco. Bellman é unha figura central da canción tradicional sueca e a súa influencia é moi importante na música sueca e na literatura escandinava en xeral.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Casa natal de Bellman en Södermalm (extractada do Nordisk familjebok).

Carl Michael Bellman foi fillo do avogado Johan Arendt Bellman (hijo), secretario do palacio real, e de Catharina Hermonia, filla do pastor luterano Michael Hermonius. Bellman comenzou a escribir en 1757, as súas primeiras poesías tiñan carácter relixioso. A partir de 1760 comezou a ser coñecido polas súas cancións de pousada (dryckesvisor) e parodias bíblicas.

En 1770 comezou a traballar no que ía ser Fredmans epistlar, con problemas económicos constantes, a súa situación mellorou despois do golpe de Gustavo III, quen se converteu no seu protector e posibilitou que mellorase a súa situación económica.

Obras[editar | editar a fonte]

As súas obras principais son Fredmans sånger (1791) e Fredmans epistlar (1790), entre as dúas inclúe unhas 150 cancións, a maioría versan sobre o mundo das tabernas e pousadas. Un mestre do ritmo e da rima, cun marabilloso sentido na combinación da letra e da música, que unhas veces collía de pezas musicais contemporáneas e outras eran de creación propia, anovando e arriquecendo a canción tradicional parodiando e renovando os estilos literarios contemporáneos. As letras, celebrando a embriaguez e o pracer sexual conxúgase co amor, a morte e as cualidades do presente, reflicten a vida dos baixos fondos de Estocolmo do século XVIII. Bellman contou co apoio do rei Gustavo III de Suecia, e a súa composición Gustafs skål, converteuse nun himno real informal.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]