Carl Michael Bellman

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Carl Michael Bellman
Carl Michael Bellman, portrayed by Per Krafft 1779.jpg
Nacemento4 de febreiro de 1740
 Maria Magdalena församling
Falecemento11 de febreiro de 1795
 Klara Parish
Causatuberculose
NacionalidadeSuecia
Alma máterUniversidade de Uppsala
Ocupaciónpoeta, compositor, escritor e Chancery
PaiJohan Arendt Bellman
CónxuxeLovisa Fredrica Bellman
PremiosLundblad prize
editar datos en Wikidata ]

Carl Michael Bellman, nado en Södermalm (Estocolmo) o 4 de febreiro de 1740 e finado o 11 de febreiro de 1795, foi un poeta sueco. Bellman é unha figura central da canción tradicional sueca e a súa influencia é moi importante na música sueca e na literatura escandinava en xeral.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Casa natal de Bellman en Södermalm (extractada do Nordisk familjebok).

Carl Michael Bellman foi fillo do avogado Johan Arendt Bellman (hijo), secretario do palacio real, e de Catharina Hermonia, filla do pastor luterano Michael Hermonius. Bellman comenzou a escribir en 1757, as súas primeiras poesías tiñan carácter relixioso. A partir de 1760 comezou a ser coñecido polas súas cancións de pousada (dryckesvisor) e parodias bíblicas.

En 1770 comezou a traballar no que ía ser Fredmans epistlar, con problemas económicos constantes, a súa situación mellorou despois do golpe de Gustavo III, quen se converteu no seu protector e posibilitou que mellorase a súa situación económica.

Obras[editar | editar a fonte]

As súas obras principais son Fredmans sånger (1791) e Fredmans epistlar (1790), entre as dúas inclúe unhas 150 cancións, a maioría versan sobre o mundo das tabernas e pousadas. Un mestre do ritmo e da rima, cun marabilloso sentido na combinación da letra e da música, que unhas veces collía de pezas musicais contemporáneas e outras eran de creación propia, anovando e arriquecendo a canción tradicional parodiando e renovando os estilos literarios contemporáneos. As letras, celebrando a embriaguez e o pracer sexual conxúgase co amor, a morte e as cualidades do presente, reflicten a vida dos baixos fondos de Estocolmo do século XVIII. Bellman contou co apoio do rei Gustavo III de Suecia, e a súa composición Gustafs skål, converteuse nun himno real informal.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]