Campanula erinus

Campanula erinus é unha especie de planta herbácea da familia das campanuláceas.

Vista da planta.

Descrición

É unha planta anual. Os talos alcanzan un tamaño de 2-30 cm de altura, ascendentes, ramificados desde a base ou na 1/2 superior, híspidos. Follas espatuladas, obovadas ou oblongas, obtusas, dentadas, estrigosas. Flores de 4,4-5,5 mm, axilares, con pedicelos xeralmente máis curtos que as follas. Cáliz de 4-5,5 mm, híspido; lóbulos de 3-4,5 x 0,7-1,6 mm, de oblongos a triangulares, subobtusos, enteiros, de cando en cando con 2 dentes laterais. Corola de (0,5-) 1-2 (-6) mm, híspida polo menos na base e no ápice, esbrancuxada, con lóbulos azul-pálido. Filamentos estaminais con escama basal pubescente pola cara interna. Anteras de (0,4-) 1-1,4 mm. Estilo glabro. Cápsulas de 3-3,8 mm de diámetro, urceoladas, péndulas, dehiscentes por poros basais. Sementes de 0,5-0,6x 0,2 mm. 2n= 28. Florece e frutifica de marzo a maio.

Distribución e hábitat

Atópase sobre solos preferentemente básicos e paredóns. Abundante. Distribúese polo sur de Europa, norte de África, Asia Occidental e Macaronesia.

Taxonomía

Campanula erinus foi descrita por Carl von Linné e publicada en Species Plantarum 1: 169. 1753.

Citoloxía

Número de cromosomas de Campanula erinus (Fam. Campanulaceae) e taxóns infraespecíficos: n=14

Etimoloxía

Campanula: nome xenérico diminutivo do termo latino campá, que significa "pequena campá", aludindo á forma das flores.

erinus: epíteto latino

Sinonimia

• Campanula nanella P.A.Smirn.
• Campanula parviflora St.-Lag.
• Campanula portensis L.
• Erinia campanula Noulet
• Erinus campanulata Nyman
• Roucela erinus (L.) Dumort.
• Wahlenbergia erinus (L.) Link