Calisto I, papa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Calisto I")
Calisto I
CalixtusI.jpg
Papa Calisto I
Alcume San Calisto
Data de nacemento valor descoñecido
Lugar de nacemento Roma
Data de falecemento 223
Lugar de falecemento Roma
Soterrado basílica de Santa María en Trastevere
Relixión catolicismo
Ocupación clérigo e sacerdote
Período entre os anos 217-223
Coñecido/a por ser o papa n° 16 da igrexa católica
Organización Igrexa católica
Cargos Bispo de Roma
editar datos en Wikidata ]

Calisto I, chamado logo san Calisto, nado probablemente en Rávena[1] e morto seguramente en Roma en 222, foi bispo cristián de Roma entre o 217 e o 223.

Vida[editar | editar a fonte]

Debido fundamentalmente ao seu rival Hipólito e á súa obra os Philosophymena, sábense algúns datos da vida de Calisto I antes de ser papa, se ben esas informacións merecen a cautela de proviren dunha fonte moi parcial. Segundo este, Calisto, que procedía dunha familia grega fora un escravo encargado de custodiar unha importante cantidade de diñeiro do seu amo, o oficial do goberno Carpóforo e doutros socios cristiáns del, e que, sen que se conten as razóns, perdeu eses cartos. Fuxiu a Roma, foi apreixado en Ostia e condenado á tortura do muíño. Absolto por petición das súas vítimas, foi detido logo dunha liorta nunha sinagoga, supostamente tamén por motivos económicos. Condenado a traballar nas minas de Sardeña, foi liberado pola amnistía cristiá de Cómodo.

Cando Ceferino accede ao pontificado, noméao axudante e conselleiro, e encárgao das obras das catacumbas da vía Apia, chamadas logo o camposanto de Calisto, e onde foron soterrados a maior parte dos papas dende o seu predecesor Ceferino ata Eutiquiano. Probablemente estas terras foron o primeiro patrimonio inmoble da Igrexa[2]. Ceferino ademais nomeouno diácono.

Pontificado[editar | editar a fonte]

Como continuación do papado de Ceferino, o feito máis destacado do labor de Calisto foi o conflito con Hipólito, o primeiro teólogo que desafiou abertamente e con todas as consecuencias a autoridade do bispo de Roma. As disputas orixináronse por discrepancias na interpretación da Trindade (mentres Hipólito consideraba que as tres persoas eran divinas, Ceferino e Calisto I estimaban que só era deus a primeira delas), pero estendéronse durante o papado de Calisto a unha cuestión social: o perdón dos pecados. Calisto I decidiu que os pecados de asasinato, adulterio e fornicación fosen perdoábeis tantas veces como fose necesario, mentres que Hipólito era partidario de manter a tradición de que eses pecados só se disculpaban unha vez na vida e logo dun acto de contrición públicas (os reincidentes eran excomungados). No marco desta polémica é doado entender por que Hipólito relata con precisión os delitos cometidos por Calisto I antes de ser papa.

Ademais, Calisto I permitiu, en contra de Hipólito, que os cregos e bispos casasen de segundas e recoñeceu o matrimonio entre mulleres patricias e homes plebeos ou escravos como lexítimos, así como decidiu que os bispos non debían perder o seu cargo por cometeren pecado mortal. Hipólito cualificou a Calisto de herexe e excomungouno, e Calisto fixo o propio con Hipólito, que se coroou como bispo de Roma (e a quen a historia considera como primeiro antipapa).

Calisto I tamén tivo que enfrontar o montanismo de Tertuliano, principalmente en África.

Morte e santidade[editar | editar a fonte]

Como todos os papas anteriores ao edicto de Milán, foi considerado santo. Tamén se ten sinalado que foi mártir, e aínda que non está demostrado, parece probable que o fose logo dun levantamento popular: foi recollido como mártir dende os primeiros textos (a diferenza dos papas anteriores, agás Pedro), e na súa tumba, atopada na vía Aurelia en 1960 e supostamente construída por Xulio I, descríbese con texto e imaxes o seu martirio: morto a mocazos, botárono a un pozo onde logo se construíu a igrexa de Santa María de Trastevere. A súa festa é o 14 de outubro.

Parroquias en Galicia[editar | editar a fonte]

Non hai ningunha parroquia galega baixo a avogación de san Calisto.

Iconografía[editar | editar a fonte]

San Calisto represéntase habitualmente cunha túnica vermella e unha tiara; tamén cando o guindan a un pozo ou preto dunha fonte.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Donald Attwater. A Dictionary of the Popes. The Catholic Book Club. Londres. 1939, páxina 13
  2. Donald Attwater. A Dictionary of the Popes. The Catholic Book Club. Londres. 1939, páxina 14