Caiman latirostris

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Caiman latirostris
Jacare de papo amarelo zoo.jpg
Estado de conservación
Status iucn2.3 LC gl.jpg
Pouco preocupante
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Reptilia
Orde: Crocodilia
Familia: Alligatoridae
Subfamilia: Caimaninae
Xénero: Caiman
Especie: Caiman latirostris
Daudin, 1801
Área de distribución de C. latirostris

Área de distribución de C. latirostris
Sinonimia

Caiman latirostris é unha especie de réptil crocodiliano da subfamilia dos caimáns (Caimaninae) que vive na parte oriental e central de Suramérica, incluíndo o sueste do Brasil, norte de Arxentina, Uruguai, Paraguai e Bolivia.[1] Encóntrase principalmente en pantanos de auga doce e mangleirais, xeralmente en augas quedas ou lentas.[2] A miúdo utiliza pozas para abeberar vacas feitas polo home.[3]

Características[editar | editar a fonte]

Na natureza os adultos medran ata de 2 a 2,5 m de lonxitude, pero hai uns poucos informes de machos vellos que chegaban a 3,5 m.[4][5] Os adultos en catividade pesaron entre 29,2 e 62 kg.[6] A maioría son de cor verde oliváceo. Algúns individuos teñen manchas na face.[7] A característica física máis salientable é o seu amplo fociño, pola cal recibe o seu nome científico (latirostirs = fociño ancho).[3] O fociño está ben adaptado a arrasar a densa vexetación dos pantanos. Debido a isto, tragan parte da vexetación mentres procuran a súa comida.[8]

Bioloxía e comportamento[editar | editar a fonte]

Caiman latirostris nas beiras dunhas poza en Bonito Mato Grosso do Sul, Brasil

Como a maioría dos saurópsidos, este caimán é ectotermo, xa que depende da calor externa ambiental para regular a súa temperatura corporal. Un estudo recente da contribución da frecuencia cardíaca á regulación da temperatura corporal dos caimáns mostrou que había un incremento da frecuencia cardíaca do animal a medida que a temperatura se elevaba, e un descenso cando a temperatura baixaba.[9] Absorben a calor do sol a través da pel, quentando o sangue para elevar a súa temperatura. Ao aumentar a frecuencia cardíaca facilítase que a calor que se acaba de absorber na zona da pel se transfira a todo o corpo máis rapidamente. Cando o aire é máis frío, baixa a frecuencia cardíaca.[9]

Predación e dieta[editar | editar a fonte]

A súa dieta consiste principalmente en pequenos invertebrados, e pode romper as cunchas de caracois e tartarugas para comelos.[3] A medida que incrementa o seu tamaño, o tamaño das súas presas tamén aumenta. Todas as crías teñen unha dieta principalmente de insectos; pero cando medran aumenta o seu cosumo de aves, peixes e réptiles.[10] Os espécimes en catividade foron documentados e fotografados comendo froitos de Phylodendron bipinnatifidum sen estimulción externa, mais non está claro se isto é así porque estaban vivndo xunto con lagartos tegus ou é un comportamento natural.[11] Un estudo recente concluíu que osC.latirostris son omnívoros obrigados, e xogan un importante papel na dispersión de sementes de plantas nos seus hábitats.[12]

Reprodución[editar | editar a fonte]

A femia pon de 18 a 50 ovos á vez, aínda que hai casos raros en que se observaron 129 ovos nun só niño, presumiblemente de varias postas.[4] Poñen os ovos en dúas capas, e hai unha lixeira diferenza de temperatura entre as dúas capas, o que ten como resultado o nacemento dunha proporción máis igualada de machos que de femias.[3] O caimán non ten cromosomas sexuais, senón que depende da temperatura para determinar a proporción de machos e femias na descenencia. Os ovos incubados a temperaturas maiores (32 °C ou máis) orixinan femias e os incubados a temperaturas menores (31 °C ou menos) dan lugar a machos.[13]

Conservación[editar | editar a fonte]

A caza desta especie empezou na década de 1940. A súa pel é moi valorada pola súa textura suave. Ata que a maioría dos países prohibiu a súa caza, esta era a maior ameaza que sufría a especie. A prohibición axudou a que se recuperasen as poboacións.[4] A nova grande ameaza é a destrución do seu hábitat.[4] A deforestación e polución por escorrentías son as dúas causas principais da destrución do seu hábitat.[3]

É unha especie moi coñecida en lagoas de áreas urbanas da área de Barra da Tijuca e Recreio dos Bandeirantes, en Rio de Xaneiro.

En 1990 estaba clasificada como en perigo pola IUCN, pero en 1996 pasou á clasificación de risco menor/menor preocupación.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Crocodile Specialist Group (1996). Caiman latirostris. 2006 Lista Vermella de Especies Ameazadas IUCN. IUCN 2006. Consultado o 12 de maio de 2006.
  2. Verdade, L.M., Alejandro, L. e Pina, C.I. "Broad-snouted Caiman Caiman latirostris . Animal Ecology Laboratory, Department of Biological Sciences. http://www.iucncsg.org/ph1/modules/Publications/ActionPlan3/04_Caiman_latirostris.pdfIts. 2010. pp. 18-22.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Britton, A. "Caiman latirostris (Daudin, 1801). Crocodilian Species List.http://www.flmnh.ufl.edu/cnhc/csp_clat.htm. 2009.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Verdade,L.M. Alejandro,L. and Pina, C.I. "Broad-snouted Caiman Caiman latirostris . Animal Ecology Laboratory, Department of Biological Sciences. http://www.iucncsg.org/ph1/modules/Publications/ActionPlan3/04_Caiman_latirostris.pdfIts. 2010. pp. 18-22.
  5. [1]
  6. [2]
  7. Britton, A. "Caiman latirostris (Daudin, 1801). Crocodilian Species List.http://www.flmnh.ufl.edu/cnhc/csp_clat.htm. 2009
  8. Borteiro, C. Gutierrez, F. Tedros, M. and Kolenc, F. Food habits of the Broad-snouted Caiman (Caiman Latirostris:Crocodylia, Alligatoridae) in northwestern Uruguay. Studies on Neotropical Fauna and Environment. Vol. 44, No. 1, April 2009, 31-36.
  9. 9,0 9,1 Micheli, M.A. Campbell, H. A. Autonomic control of heart rate exhibits diurnal shifts in a crocodilian.Amphibia-Reptilia, Vol. 29 Issue 4, 2008. 567-571.
  10. Borteiro, C. Gutierrez, F. Tedros, M. and Kolenc, F. Food habits of the Broad-snouted Caiman (Caiman Latirostris:Crocodylia, Alligatoridae) in northwestern Uruguay. Studies on Neotropical Fauna and Environment. Vol. 44, No. 1, April 2009, 33-35.
  11. Brito et al. 2002. "Do caiman eat fruit?".http://www.rc.unesp.br/ib/zoologia/denis/Brito_et_al.pdf. 2002.
  12. Platt, S.G; Elsey, R.M; Liu, H. (2013). "Frugivory and seed dispersal by crocodilians: an overlooked form of saurochory?". Journal of Zoology 291. doi:10.1111/jzo.12052. 
  13. Lang, J.W. "Sex Determination."Crocodiles and Alligators. Ross, C.A. Garnett, S. Dr. Facts on File, New York. 1989. 120.