Saltar ao contido

Cachalote anano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Cachalote anano
 Nome taxon
    Kogia sima
Richard Owen 1866 Editar o valor en Wikidata
 Nome curto
    K. sima (mul)   Editar o valor en Wikidata
Diagrama de tamaño
Imaxe
 Instancia de
 Categoría taxonómica
 Combinación orixinal
 Conservación
Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
SuperreinoHolozoa
ReinoAnimalia
FiloChordata
ClaseMammalia
OrdeArtiodactyla
FamiliaKogiidae
XéneroKogia
EspecieKogia sima Editar o valor en Wikidata
(Owen, 1866) Kogia sima Editar o valor en Wikidata
Cifras e dimensións
 Período de xestación
   10 m Editar o valor en Wikidata
Datas
 Data de comezo
hai 3.600.000 anos Editar o valor en Wikidata
Localización
 Área de distribución
 Mapas
Distribución
Códigos e identificadores
Freebase/m/02cvms Editar o valor en Wikidata
ITIS180492 Editar o valor en Wikidata
OTT276857 Editar o valor en Wikidata
UICN11048 Editar o valor en Wikidata
CoL6NMP9 Editar o valor en Wikidata
EOL46559334 Editar o valor en Wikidata
Wikidata G:Commons C:Commons

O cachalote anano (Kogia sima, Owen, 1866, e anteriormente Kogia simus) é un cetáceo odontoceto pertencente á familia Kogiidae. Estes animais non se observan con facilidade no seu medio natural e a maior parte da información de que se dispón procede do estudo de exemplares varados nas praias.

Descrición

[editar | editar a fonte]

É de menor tamaño có cachalote pigmeo (Kogia breviceps), alcanzando unhas medidas de entre 2,1 e 2,7 m de lonxitude e entre 135 e 275 kg de peso. A cor do lombo é gris azulenta ou gris escura, coa parte inferior (ventre e cabeza) máis clara, ás veces rosada; esta degradación da cor pode ascender polos lados do corpo. Resulta significativa a presenza dun prego abrancazado ou crema na parte posterior da cabeza, que asemella as branquias dos peixe. Pode presentar engurras sobre a pel.

Os individuos adultos teñen a cabeza cadrada, co fociño lixeiramente apuntado. O espiráculo está lixeiramente desviado cara a esquerda. A aleta dorsal está ben definida e máis desenvolvida que no cachalote pigmeo. É de forma falciforme e rematada en punta. As aletas pectorais son anchas e curtas.

Coma os outros cachalotes, só posúe dentes na mandíbula inferior, en número de 14 a 26, moi aguzados, pero nesta especie é máis frecuente que nas outras a presenza dalgúns dentes na mandíbula superior, en número variable. A boca é pequena e retraída (o que lembra á dos tiburóns.

Comportamento

[editar | editar a fonte]

A forma de nadar e mergullarse, os saltos, a estrutura dos grupos e a alimentación son similares ás descritas no cachalote pigmeo, así como a característica de expulsar un líquido vermello cando foxe dun posible predador.

Distribución

[editar | editar a fonte]

O cachalote anano prefire augas profundas, pero máis próximas ás costas có cachalote pigmeo: o seu hábitat favorito parece se-lo límite da plataforma continental. Prefire augas cálidas e tense observado na costa oriental dos Estados Unidos (golfo de California) e Suráfrica, así como no Índico e augas do Xapón.

Como a principal fonte de información da bioloxía da especie procede dos varamentos e non da observación directa, os datos existentes poden non representar fielmente a distribución da especie.

Estado de conservación

[editar | editar a fonte]

Non se coñece suficientememte a poboación mundial. Estímase unha poboación de 11.000 individuos no Pacífico Oriental.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • CARWARDINE, M.: Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo. Omega, 1985.

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]