Saltar ao contido

Burramíidos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Burramíidos
Burramyidae

Rango fósil: plistoceno - actualidade [1]

Cercartetus nanus
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Subclase: Theria
Infraclase: Marsupialia
Magnorde: Australidelphia
Superorde: Eometatheria
Orde: Diprotodontia
Suborde: Phalangeriformes
Superfamilia: Phalangeroidea
Familia: Burramyidae
Broom, 1898
Xéneros e Especies
Véxase o texto

A dos burramíidos (Burramyidae) é unha familia de mamíferos marsupiais australidelfos da orde dos diprotodontes e suborde dos falanxeroideos,[2][3] coñecidos vulgarmente na bibliografía internacional, entre outros nomes, como pósums pigmeos e falanxeros pigmeos.

Son diminutos animais de costumes nocturnos cuxo nome (pósums ou oposums) indica a semellanza coas sarigüeias do continente suramericano. Algo maiores e de máis elevado peso son os falanxeros e os cuscús (xénero Phalanger), de movementos lentos, que recordan aos preguiceiros de Suramérica, cos que en tempos estiveron reunidos.

Na actualidade a familia conta con cinco especies recoñecidas agrupadas en dous xéneros, un deles monoespecíficp. Catro das especies son endémicas de Australia, e a outra que habita tamén en Papúa-Nova Guinea e en Indonesia.

Características

[editar | editar a fonte]

Os pósums pigmeos varían en lonxitude de cerca de 5 até os 12 cm, e pesan xeralmente entre os 10 e os 50 g. Son nocturnos e omnívoros que se alimentan de invertebrados, froitos, sementes, néctar e pole. Son excelentes gabeadores, debido en gran parte á súa cola prénsil. Aínda que non se desprazan tanto como algunhas outras especies de falanxeros e cuscús, algunhas das especies son capaces de saltaren grandes distancias.[4]

Taxonomía

[editar | editar a fonte]

Descrición

[editar | editar a fonte]

A familia foi descrita en 1898 polo médico e paleontólogo australiano de orixe escocesa Robert Broom, en Proc. Linn. Soc. N.S.W., 10: 564.[2]

Etimoloxía

[editar | editar a fonte]

O nome científico da familia, Burramyidae, formouse como é a norma sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, Burramys, coa adición da desinencia do latín científico -ĭdae, propia dos nomes de familias de animais.

Clasificación

[editar | editar a fonte]

Posibilidade dunha nove especie

[editar | editar a fonte]

Conservation International (CI) e o Indonesia Institute of Science (LIPI) informaron sobre o posíbel descubrimento dunha nova especie de Cercartetus despois dunha visita ás montañas de Foja (Papúa, Indonesia) en xuño de 2007.[9]

  1. Burramyidae, Broom 1898 Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. en Fossilworks.
  2. 1 2 3 Burramyidae en MSW.
  3. 1 2 Burramyidae Broom, 1898 no ITIS.
  4. Turner, Vivienne and McKay, G. M. (1989). "27. Burramyidae". En Walton, D. W. and Richardson, B. J. (eds). Fauna of Australia, Volume 1B: Mammalia. Canberra: Australian Government Publishing Service. ISBN 0-644-06056-5.
  5. Burramys en MSW.
  6. Burramys Broom, 1896 no ITIS.
  7. Cercartetus en MSW.
  8. Cercartetus Gloger, 1841 no ITIS.
  9. Two new mammals found in Indonesian 'lost world': green group Arquivado 17 de outubro de 2019 en Wayback Machine. en Trend, 18 de decembro de 2007.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]