Burato de verme

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

En física, un buraco de verme, tamén coñecido como unha ponte de Einstein-Rosen[1].

, é unha hipotética característica topolóxica do espazo-tempo, descrita polas ecuacións da relatividade xeral, a cal é esencialmente un "atallo" a través do espazo e o tempo. Un buraco de verme ten polo menos dous extremos, conectados a unha única "gorxa", podendo a materia viaxar dun extremo a outro pasando a través desta.

Neste sentido é unha actualización da decimonónica teoría dunha cuarta dimensión espacial que supoñía -por exemplo- dado un corpo toroidal no que se podían atopar as tres dimensións espaciais comunmente perceptibles, unha cuarta dimensión espacial que reduciría as distancias... e así os tempos de viaxe.

Na actualidade a Teoría de cordas admite a existencia de máis de tres dimensións espaciais, pero as outras dimensións espaciais estarían compactadas a escalas subatómicas (segundo o modelo topolóxico de Kaluza-Klein), polo que parece moi difícil (diríase "imposible") aproveitar tales dimensións espaciais "extra" para viaxes no espazo e no tempo.

Cando unha estrela superxigante vermella explota, bota materia ao exterior, de xeito que remata sendo dun tamaño inferior e se converte nunha estrela de neutróns. Mais tamén pode ocorrer que se comprima tanto que absorba a súa propia enerxía no seu interior e desapareza deixando un buraco negro no lugar onde se atopaba. Este buraco tería unha gravidade tan grande que nin sequera a radiación electromagnética podería fuxir do seu interior. Estaría arrodeado por unha fronteira esférica, chamada horizonte de sucesos. A luz traspasaría esta fronteira para entrar, mais non podería saír, polo que o buraco visto dende grandes distancias debería ser completamente negro (aínda que Stephen Hawking postulou que certos efectos cuánticos xerarían a chamada radiación de Hawking). Dentro do buraco, os astrofísicos conxetura que se forman unha especie de cono sen fondo. En 1994, o telescopio espacial Hubble detectou a presenza dun moi denso no centro da galaxia elíptica M87, pois a alta aceleración de gases nesa rexión indica que debe de haber un obxecto 3500 millóns de veces máis masivo que o Sol. Finalmente, este buraco rematará por absorber á galaxia enteira.

Notas[editar | editar a fonte]


Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.