Bobby Bare Jr.
(2013) | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 28 de xuño de 1966 Nashville |
| Actividade | |
| Ocupación | guitarrista, produtor musical, cantante, cantautor, músico |
| Período de actividade | 1974 |
| Xénero artístico | Música country |
| Instrumento | Guitarra e voz |
| Selo discográfico | Immortal Records Bloodshot Records (pt) Epic Records |
| Familia | |
| Pai | Bobby Bare |
| Sitio web | bobbybarejr.com |
Robert Joseph Bare Jr., nado o 28 de xuño de 1966,[1] é un cantautor e músico estadounidense.[2]
Biografía
[editar | editar a fonte]Primeiros anos
[editar | editar a fonte]Bare naceu en Nashville, Tennessee, fillo da cantante Jeannie Bare (de solteira Sterling) e do músico country Bobby Bare, Sr.[3] Os seus pais coñecéronse en 1963, cando o seu pai contratou a Jeannie, unha tendeira de Nashville, para que se unise ao seu grupo como cantante.[4][5]
Bare ten un irmán máis novo, Shannon, e unha irmá máis nova, Angela. A súa irmá maior, Cari Jean (filla de Jeannie dun matrimonio anterior) morreu repentinamente aos 15 anos por complicacións despois dunha cirurxía.[4]
Bare creceu en Hendersonville, Tennessee, a media hora ao nordeste de Nashville, onde a súa familia vivía ao lado dos músicos de country Tammy Wynette e George Jones.[6]
Carreira
[editar | editar a fonte]En 1974, cando Bare só tiña oito anos, o seu pai e el foron nomeados a un premio Grammy pola canción "Daddy What If", escrita por Shel Silverstein.[7] A filla de Bare, Isabella, fixo unha versión da canción, que apareceu en Twistable, Turnable Man, un álbum tributo a Shel Silverstein, coproducido por Bare e o seu pai. Os seus irmáns e el tamén apareceron no programa de televisión Hee Haw cando era neno, para proporcionar o berro de bruxa na canción de Bobby Bare, Sr. "Marie Laveau".[5]
Posteriormente comezou a tocar a guitarra e a componer cancións, e iniciouse como músico profesional cando tiña uns 30 anos.[8] Bare dixo que é alguén que evitaba "facer un traballo de verdade a calquera prezo". Traballou como membro de equipo de xira e como técnico de luces. Unha vez que comezou a escribir e actuar, ofrecéronlle contratos con Immortal Records e Lost Highway.[9]
Bare Jr. e Young Criminals Starvation League
[editar | editar a fonte]Na década de 1990 liderou o grupo de roots rock Bare Jr., que asinara con Immortal Records, naquel momento o berce de Korn e Incubus.[10] A banda lanzou dous discos con grandes selos, Boo-Tay de 1998 e Brainwasher de 2000,[11] e tivo un pequeno éxito na radio con "You Blew Me Off", que apareceu na película Cruel Intentions. A canción tamén se interpretou en Late Night with Conan O'Brien o 3 de marzo de 1999.[12]
Tamén actuou coa súa banda Young Criminals Starvation League, un grupo de músicos en constante cambio entre os que se inclúen membros de Lambchop, ...And You Will Know Us by the Trail of Dead e My Morning Jacket. O grupo publicou tres álbums de estudio, un EP e un álbum en directo.[13]
Traballo en solitario
[editar | editar a fonte]O seu álbum A Storm, A Tree, My Mother's Head foi autoeditado a través da compañía de licenzas de Bare, 30 Tigers/Naked Albino Recordings en 2010. O título do disco inspirouse nunha tormenta en xaneiro de 2008 en Nashville que feriu á súa nai. "Mamá estaba sentada no sofá, o último día de xaneiro de 2008, e había unha gran tormenta ventosa fóra. E unha gran póla rompeu a metade da árbore. Caeu sobre a casa e, literalmente, partiuna en dúas e aterrou exactamente enriba dela".[14] Outra canción do disco, "The Sky Is the Ground", trata sobre un accidente de bicicleta que tivo o seu fillo cando tiña dous anos.[9]
A principios de 2014 o músico publicou Shame on Me, un disco de 7" de dúas cancións, a través de Big Legal Mess/Fat Possum Records.[15] Na primavera dese mesmo ano lanzouse un novo disco a través de Bloodshot Records chamado Undefeated, que contaría cunha banda completa.[16] O primeiro sinxelo do disco, "The Big Time", foi lanzado como adianto antes do lanzamento oficial do disco o 15 de abril.[17] Bare gravou o álbum con Mark Nevers (Lambchop) e o enxeñeiro de son Vance Powell, gañador dun Grammy (Jack White, Alicia Keys, as Dixie Chicks e Buddy Guy).[18]
Bare actúa regularmente en concertos en casas,[19] a miúdo acompañado pola voz da cantante Carey Kotsionis.[20]
Guided by Voices
[editar | editar a fonte]En febreiro de 2016 Bare uniuse a unha nova formación de xira da banda de Robert Pollard, Guided by Voices, como guitarrista xunto con Doug Gillard tamén á guitarra, o baixista Mark Shue e o batería Kevin March.[21][22] Bare toca a guitarra en todos os álbums de estudio de Guided by Voices que van dende August by Cake (2017) ata Crawlspace of the Pantheon, que aparecerá en maio de 2026.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Bobby Bare Jr.". Discogs (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Petrusich, Amanda (1 de agosto de 2009). It Still Moves: Lost Songs, Lost Highways, and the Search for the Next American Music. Macmillan. pp. 98. ISBN 9780865479043
- ↑ Ratliff, Ben (2005-10-25). "A Country Singer Returns to What Made Him a Star". The New York Times (en inglés). ISSN 0362-4331. Consultado o 2026-03-23.
- 1 2 "To Hold His C&W Audience, Bobby Bare Is Usually 500 Miles Away from Home—or More". PEOPLE.com (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- 1 2 Boehm, Mike (1998-11-11). "In the Cave of the Clan Bare". Los Angeles Times (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "ABOUT – Bobby Bare Jr.". www.bobbybarejr.com (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 13 de febreiro de 2012. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Haire, Chris (2018-04-02). "Content marketing is destroying journalism". Charleston City Paper (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Kopet, Jeri (12 de setembro de 2013). "Grin and Bare It". Anchorage Press. Arts & Entertainment
- 1 2 Dunham, Nancy (2010-09-02). "Bobby Bare Jr. Finds Humor in Unlikely Places". The Boot (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Riemenschneider, Chris (7 de febreiro de 2013). "Bobby Bare Jr. bares all". Star Tribune
- ↑ Fortunato, John (2009-04-03). "BARE JR.’S ‘BRAINWASHER’ TURNS HEADS - BEERMELODIES" (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "Bare Jr. Live on Conan O'Brien - You Blew Me Off (1998)". 2017-12-03. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "Bobby Bare Jr's Young Criminals Starvation League". Discogs (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Jae-Ha, Kim (2024-09-10). "Go away with ... Bobby Bare Jr. of Guided by Voices". SWVA Today (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "Shame On Me". Big Legal Mess. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "Watch: Bobby Bare Jr., Live On Soundcheck" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 11 de xaneiro de 2014. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "First Listen: Bobby Bare, Jr.". Garden & Gun (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 27 de agosto de 2016. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Danton, Eric R. (2014-04-08). "Hear Bobby Bare Jr.'s New Album 'Undefeated' On Speakeasy". Wall Street Journal (en inglés). ISSN 0099-9660. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "House Concert". Bobby Bare Jr. (en inglés). Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "Wayback Machine". www.jerseycityindependent.com. Arquivado dende o orixinal o 14 de decembro de 2018. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ "Tweet of the Week: Bobby Bare Jr. Joins Rebooted Guided by Voices". Nashville Scene (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 15 de marzo de 2016. Consultado o 2026-03-23.
- ↑ Minsker, Evan (2016-02-09). "Guided By Voices Are Back in Action". Pitchfork (en inglés). Consultado o 2026-03-23.