Biotita

Biotita
Información xeral
Clase	Silicatos
Subclase	Filosilicatos
Sistema cristalino	Monoclínico
Propiedades físicas
Cor	Negra e marrón escura
Brillo	Anacarado
Dureza	2-3
Exfoliación	Perfecta, en láminas
Fractura	Irregular
Raia	Branca
Densidade	2,8-3,2 g/cm3
Propiedades ópticas
Clasificación
Outros datos
Referencias

A biotita é un tipo de mica de cor negra que fundamentalmente contén silicatos de aluminio e ferro. É un mineral frecuente en moitos tipos de rochas, e polo tanto xunto coa moscovita, son as micas máis abondosas da Terra. É moi habitual atopala en moitas rochas graníticas de Galicia.

Aspecto

A biotita preséntase en forma de cristais con forma hexagonal formando frecuentemente maclas. A súa exfoliación é perfecta e faina en forma de láminas moi flexibles e elásticas, suaves, traslúcidas, de brillo anacarado e lixeiramente coloreadas.

Segundo as diferentes inclusións de elementos que presente a biotita pode ser:

• Lepidomelana, se inclúe óxido de ferro (FeO).
• Manganofilita, se inclúe manganeso (Mn).
• Wodanita, se inclúe titanio (Ti).
• Natrobiotita, se inclúe sodio (Na).
• Hendricksita, se inclúe zinc (Zn).

Lugares onde se atopa

Atópase con frecuencia en granitos, pegmatitas, gneises, lousas, dioritas e en rochas volcánicas sendo, polo tanto, un mineral formador de rochas.

Usos da biotita

Úsase coma illante eléctrico e térmico.

Outros silicatos

Outros silicatos importantes son o feldespato e o cuarzo.