En electrónica, os biestables[1] (flip-flops en inglés) e os latchs («peches») son circuítos que teñen dous estados estables que poden almacenar información de estado: un multivibrador biestable. O circuíto pode cambiar de estado mediante sinais aplicados a unha ou máis entradas de control e mostrará o seu estado (a miúdo xunto co seu complemento lóxico). É o elemento básico de almacenamento na lóxica secuencial. Os biestables e os latchs son bloques de construción fundamentais dos sistemas de electrónica dixital empregados en ordenadores, comunicacións e moitos outros tipos de sistemas.[2]
Os biestables e os latchs utilízanse como elementos de almacenamento de datos para almacenar un só bit (díxito binario) de datos; un dos seus dous estados representa un un e o outro representa un cero. Este tipo de almacenamento de datos pódese usar para almacenar estados, e un circuíto deste tipo descríbese como lóxica secuencial en electrónica. Cando se usa nunha máquina de estado finito, a saída e o seguinte estado dependen non só da súa entrada actual, senón tamén do seu estado actual (e, polo tanto, das entradas anteriores). Tamén se pode usar para a conta de pulsos e para sincronizar sinais de entrada de tempo variable con algún sinal de temporización de referencia.[3]
Hai diferentes tipos de biestables e latchs dispoñibles como circuítos integrados,[1] normalmente con varios elementos por chip. Por exemplo, o 74HC75 é un latch transparente cuádruplo da serie 7400.[4]
