Benedicto Blanco
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | século XX  Avión, España |
| Morte | 13 de febreiro de 1943 Nantes, Francia |
| Causa da morte | execución extraxudicial, ferida por arma de fogo |
| Actividade | |
| Ocupación | membro da resistencia |
Benedicto Blanco Dobarro, nado en Avión e executado polos nazis en Nantes o 13 de febreiro de 1943, foi un maquis galego.[1]
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Era membro e un dos máximos responsables da Organisation Spéciale (OS) dos Francs-Tireurs et Partisans (FTP), creados polo Partido Comunista Francés. Calcúlase que ó inicio da segunda guerra mundial tiña uns 18 anos, polo que posiblemente non deixase descendencia, non existindo referencias familiares que permitan saber máis sobre a súa vida.
Foi detido e xulgado pola Gestapo nun proceso sumarísimo, "o proceso dos 42", celebrado o 16 de setembro de 1942, simulacro de xuízo que a ocupación alemá artellou para escarmentar as continuas sabotaxes dos resistentes. Foi encarcerado, torturado e fusilado o 13 de febreiro de 1943, xunto con outros 37 maquis, entre eles o seu paisano Alfredo Gómez Ollero, de Paderne de Allariz.
Le Colectif du Procés des 42, unha organización dedicada á recuperación da memoria histórica dos 37 executados polos nazis, descubriu o 13 de febreiro de 2006 en Nantes un monumento na súa honra.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ A.R. López e S. Noia (2 de marzo de 2006). "Alfredo Gómez Ollero. A memoria galega no Proceso dos 42" (PDF). Revista das Letras (608).
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Xosé Lois Carrión (27 de novembro de 2007). "Desaparecidos que vuelven y otros que no". El País (en castelán).