Beechcraft Model 18

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Beechcraft Model 18
Beech 18 - Little Gransden 2019.jpg
FabricanteBeech Aircraft Corporation
Primeiro voo15 de xaneiro de 1937
Introducido1937
Produción1937 - 1970
Unidades construídasmáis de 9 000

O Beechcraft Model 18 (tamén coñecido como Twin Beech) é un avión bimotor lixeiro de 6 a 11 asentos fabricado por Beech Aircraft Corporation de Wichita, Kansas. Fabricouse dende 1937 ata novembro de 1969 (todo un récord na súa época), e producíronse máis de 9 000 unidades, converténdose nun dos avións lixeiros máis usados. Vendeuse en todo o mundo como avión executivo, utilitario, cargueiro e avión de pasaxeiros con tren de triciclo, tren de cola, esquís e frotadores, e tamén foi usado como avión militar.[1][2][3]

Durante e despois da segunda guerra mundial usáronse máis de 4 500 Beech 18 en servizo militar, como transporte lixeiro, bombardeiro lixeiro (por China), adestrador de tripulacións (para bombardeiros, navegadores e artilleiros), foto-recoñecemento, e "avión nodriza" para obxectivos. Entre esas variantes militares estaban os C-45 Expeditor, AT-7 Navigator, e AT-11 Kansan da United States Army Air Forces (USAAF); e os UC-45J Navigator, e SNB-1 Kansan da United States Navy (USN). Na guerra máis do 90% dos bombardeiros e navegantes da USAAF adestráronse neste avión.[1][2][4]

Tras a guerra o Beech 18 era o avión de negocios e alimentador por excelencia. Ademais de transportar pasaxeiros, entre os seus usos civís incluíuse a fumigación aérea, liberación de insectos estériles, almacenamento de peixes, sementeira de nubes de xeo seco, extinción de incendios, transporte de correo, servizo de ambulancia, producións cinematográficas, paracaidismo, cargueiro, tráfico de armas e drogas, banco de probas para motores, escritura no ceo, remolque de pancartas e avión acrobático. No presente moitos destes avións están en mans privadas e en agosto de 2017 aínda quedaban uns 240 nos Estados Unidos segundo o rexistro da FAA.[1][3][5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Beech C-45H Expeditor". National Museum of the United States Air Force™ (en inglés). Consultado o 2020-12-03. 
  2. 2,0 2,1 "Beechcraft D18S Twin Beech". National Air and Space Museum (en inglés). Consultado o 2020-12-03. 
  3. 3,0 3,1 Munson, Russell (febreiro de 1982). "Die Hard Twin Beech". Flying Magazine 109 (2): 22–30. ISSN 0015-4806. 
  4. "Beech AT-11 Kansan". National Museum of the United States Air Force™ (en inglés). Consultado o 2020-12-03. 
  5. "NASA Technical Reports Server (NTRS)". ntrs.nasa.gov. Consultado o 2020-12-03.